Суббота, 15 декабря 2018

Палацык

Гістарычная спадчына Пружаншчыны: ці магчыма новае жыццё?

Гістарычная спадчына Пружаншчыны: ці магчыма новае жыццё?

Год малой Радзімы, Культура, Палацык
Як прыцягнуць увагу да ўнікальных помнікаў даўніны, якія хаваюць у сабе нявыкарыстаны патэнцыял? Як і з якой мэтай іх рэстаўраваць? Ці магчыма ўвогуле надаць гісторыка-культурным каштоўнасцям іншы характар? На гэтыя і іншыя актуальныя пытанні спецыялісты і прадстаўнікі неабыякавай грамадскасці пашукалі адказы падчас адмысловай адкрытай дыскусіі “Гістарычная спадчына Пружаншчыны: ці магчыма новае жыццё?”, якая днямі адбылася ў Пружанскім палацыку. Падчас гутаркі сваімі думкамі і разважаннямі з пружанцамі падзяліліся даследчык, урбаніст, кіраўнік Беларускага камітэта ICOMOS (Міжнароднага савета па захаванні помнікаў і славутых месцаў ЮНЕСКА) Сцяпан Стурэйка, сукаардынатар міжнароднага фестывалю SPRAVA Мацвей Сабураў і іншыя выступоўцы. Выступленне зладзіла вядомая пружанцам спявачка Настасс
Сёмы раз Палацык сабраў навукоўцаў і краязнаўцаў на «Пружанскі дыярыуш»

Сёмы раз Палацык сабраў навукоўцаў і краязнаўцаў на «Пружанскі дыярыуш»

Год малой Радзімы, Культура, Палацык
Днямі ў музеі-сядзібе “Пружанскі палацык” адбылося пасяджэнне навукова-краязнаўчай канферэнцыі: ужо ў сёмы раз беларускія навукоўцы і краязнаўцы з розных куткоў краіны збіраюцца для таго, каб падзяліцца сваімі напрацоўкамі на “Пружанскім дыярыушы” (“дыярыуш” – з лацінскага “штодзённы, дзённік, хроніка”). Год малой радзімы акрэсліў выбар пэўных тэм, але, па сутнасці, на канферэнцыі заўсёды ў прыярытэце даследаванні, звязаныя з малой радзімай – Пружаншчынай. У гэтым годзе дабавілася яшчэ адна тэма, амаль незаўважная для шырокай публікі – 25-годдзе стварэння пружанскага музея. Такім чынам, ужо чвэрць стагоддзя музейная справа жыве ў нашым горадзе. Трэба адзначыць, што ўдзельнікі добра падрыхтаваліся да канферэнцыі. Галоўны захавальнік фондаў Ружанскага музея І.А. Нячай выступіла з дакладам н
У Палацыку пройдзе адкрытая дыскусія “Гістарычная спадчына Пружаншчыны: ці магчыма новае жыццё?”

У Палацыку пройдзе адкрытая дыскусія “Гістарычная спадчына Пружаншчыны: ці магчыма новае жыццё?”

Афиша, Культура, Палацык
Пружанская зямля багатая  на гісторыка-культурныя адметнасці: архітэктурныя помнікі, непаўторныя ландшафты, вусную спадчыну. Але часта толькі невялікая колькасць неабыякавых жыхароў ці навукоўцаў абазнаная ў іх наяўнасці і зацікаўленая ў іх захаванні. Ці магчыма надаць гістарыка-культурным каштоўнасцям “новае жыццё”?  Які нявыкарыстаны патэнцыял хавае ў сабе маўклівая спадчына? Якімі мусяць быць падыходы да прыцягнення ўвагі да ўнікальных помнікаў даўніны, да крупінак традыцыйнай культуры, якія яшчэ захаваліся ў пружанскай вёсцы? Як палепшыць працу музейных аб’яднанняў, недзяржаўных ініцыятываў і неабыякавых грамадзян, якія займаюцца блізкімі праблемамі? Грамадская культурніцкая кампанія “Будзьма беларусамі!” разам з Цэнтрам даследвання грамадскага кіравання “СІМПА” і дзяржаўнай уста
«Пружанскі палацык» запрашае на адкрыццё выставы «Кветкі для мамы»

«Пружанскі палацык» запрашае на адкрыццё выставы «Кветкі для мамы»

Афиша, Культура, Палацык
30/10. Музей -усадьба "Пружанскі палацык".  Приглашаем всех на открытие выставки живописи Ольги Данилюк - "Цветы для мамы". Начало в 16.30. Вход - свободный.
А вы уже были на мастер-классе в гончарной мастерской?

А вы уже были на мастер-классе в гончарной мастерской?

Культура, Палацык
Амаль паўгода таму ў флігелі музея-сядзібы «Пружанскі палацык» адкрылася ганчарная майстэрня. А праз паўтара месяца ў жывапісным парку з’явілася лаўка ў выглядзе печы-горна ў памяць аб знакамітым земляку Антону Такарэўскім — выбітным майстры, што вырабляў чорназадымленую кераміку. Месца гэтае стала ўлюбёным для пружанцаў і гасцей горада. Асаблівыя пачуцці зведала і я пры знаёмстве са спадарыняй Глінай і яе майстрамі... Адчыняю дзверы майстэрні. Адчуваю асаблівы пах. Назіраю, як ва ўмелых руках ганчароў гліна набывае адмысловую форму… Нарэшце работа прыпыняецца, і я гутару з кіраўнікамі класаў народнай творчасці раённага Дома рамёстваў — керамістамі Віталём Раманоўскім і Генадзем Міранюком. — Раней я працаваў рэстаўратарам у «Пружанскім палацыку»: прымаў удзел у аднаўленні старога гадзін
Сумуеце па водары жніўня? Тады вам на выставу ў Палацык

Сумуеце па водары жніўня? Тады вам на выставу ў Палацык

Актуально, Культура, Палацык
У водары жніўня Так называецца мастацкая выстава, якая днямі ўрачыста адкрылася ў “Пружанскім палацыку”. Увазе зацікаўленай грамадскасці прапанавалі вынікі арганізаванага музеем традыцыйнага пленэра, які праходзіў у ваколіцах горада 15-19 жніўня. Адметна, што на імпрэзу завітала большасць мастакоў, якія прымалі ўдзел у пленэры: Васіль Грыневіч і Казімір Кулеш са Слоніма, Андрэй Лычкоўскі з Узды, а таксама Таццяна Зданевіч і Анатоль Маразюк з Бярозы (на жаль, не атрымалася прыехаць да пружанцаў у Яўгена Шунейкі і Фёдара Ладуцькі, якія ў гэты дзень прымалі ўдзел у іншым пленэры). Менавіта ў адрас мастакоў гучалі цёплыя словы ўдзячнасці і захаплення ад гледачоў і ліліся мілагучныя спевы ад вядомай пружанскай артысткі Святланы Машкала. У гэтым годзе пленэрныя пляцоўкі размясціліся ў вёск
У Палацыку праходзіць выстава піцерскіх мастакоў Веры Прохаравай і Івана Чарнякевіча

У Палацыку праходзіць выстава піцерскіх мастакоў Веры Прохаравай і Івана Чарнякевіча

Актуально, Культура, Палацык
У гэтыя гарачыя жнівеньскія дні ў прахалодзе Пружанскага палацыка адкрылася новая выстава. Свае творы аматарам мастацтва прадставіла сямейная пара з Санкт-Пецярбурга — Вера Прохарава і наш зямляк, ужо вядомы пружанскай публіцы па папярэдніх выставах, Іван Чарнякевіч. Мастакі паказалі ўсяго 23 работы, якія лаканічна ўпісаліся ў выставачную залу: абстрактныя пастэлі Івана Міхайлавіча сугучна дапоўніліся кветкавымі акварэлямі і партрэтамі Веры Аляксееўны. Выставу мастакі прысвяцілі Пружанам, малой радзіме Івана, дзе засталіся яго бацькоўскі дом, родныя і шматлікія сябры. І адмыслова назвалі яе “Мой пружанскі парадыз”: наша зямля натхніла мастакоў сваёй унікальнай прыродай, водарам паветра, добрымі і спагадлівымі людзьмі. Цёплая, амаль хатняя атмасфера панавала на вернісажы, на які сабралася
Таямніцы  ганчарнага круга,  ці Чым пахне гліна

Таямніцы ганчарнага круга, ці Чым пахне гліна

Год малой Радзімы, Культура, Палацык
Я даўно звярнула на яе ўвагу... Выступленне адзінай вучаніцы знакамітага пружанскага ганчара Антона Такарэўскага на адкрыцці яго памятнай лаўкі ў гарадскім парку было самым шчымлівым. Ураджэнка Пружан, а сёння старшы выкладчык акадэмічнага малюнка кафедры дызайну моды БДУ Таццяна Фёдараўна СЦЯПАНАВА не змагла тады стрымаць слёз ад нахлынулых успамінаў. Такой жа шчырай была і наша размова, якая адбылася ў этнаграфічнай зале музея-сядзібы «Пружанскі палацык», дзе выстаўлены работы знакамітага ганчара. — Як так здарылася, што менавіта Вы атрымалі магчымасць хадзіць следам за самім Такарэўскім? — А ён нікому не забараняў вучыцца. Іншая справа, што жадаючых пазнаць гэтае старажытнае рамяство больш не аказалася. Між тым, заўважу, Такарэўскі быў не проста рамеснікам — ён быў сапраўдным мастако
Прыносьце свае здымкі на фотасушку!

Прыносьце свае здымкі на фотасушку!

Афиша, Палацык
Запрашаем усіх жадаючых прыняць удзел у фотасушке*! Будзем "сушыць" фота на тэмы "родны горад" і "малая радзіма" Сустракаемся ў нядзелю 15/07 каля палацыку! *Даведка: «Фотасушка» - гэта выстава фотаздымкаў пад адкрытым небам, у якой прыняць удзел могуць усе жадаючыя: ад прафесійных фатографаў да пачаткоўцаў і аматараў, любога ўзросту і светапогляду. Галоўнае, што аб'ядноўвае ўсіх удзельнікаў - гэта любоў да фатаграфіі. Кожны прыходзіць на «Фотасушку» са сваімі ідэямі і поглядамі на гэты свет. На адваротным баку аўтар можа напісаць свае пажаданні, каардынаты ў якасці рэкламы або любы тэкст.
В пружанском парке открыли памятную скамью в честь Антона Токаревского

В пружанском парке открыли памятную скамью в честь Антона Токаревского

Актуально, Культура, Новости, Палацык
Апошнім часам, здаецца, наш цудоўны пружанскі парк канчаткова вярнуў сабе былую славу галоўнага месца культурнага адпачынку жыхароў і гасцей горада. Вось і ў мінулую пятніцу пад шатамі векавых дрэў сабраліся тут гараджане ўсіх узростаў, каб на вечары керамікі ўшанаваць памяць нашага слаўнага земляка, народнага майстра, ганчара Антона Такарэўскага. Шыкоўная насычаная імпрэза пад агульнай назвай «Захаваная полымем» пачалася з урачыстага адкрыцця памятнай лавы ў гонар гэтага знакамітага майстра. Незвычайны арт-аб’ект размясціўся недалёка ад флігеля музея-сядзібы «Пружанскі палацык», дзе трыма месяцамі раней з’явілася ганчарная майстэрня, у якой прайшлі навучанне ўладальнікі аграсядзіб, дзеці, моладзь і беспрацоўныя жыхары раёна. Ганаровае права адкрыць лаву для агляду гледачам было дадз
У Пружанах адбыўся VI фэст эксперыментальнага мастацтва «Рэха ДАХу»

У Пружанах адбыўся VI фэст эксперыментальнага мастацтва «Рэха ДАХу»

Актуально, Новости, Палацык
Спякотны дзень мінулай пятніцы прадоўжыў не менш гарачы вечар у музеі-сядзібе «Пружанскі палацык», дзе шосты год запар праходзіў чарговы фэст эксперыментальнага мастацтва «Рэха ДАХу». Праграма складалася са звычайных для мерапрыемства частак: мастацкай выставы, гістарычна-навуковага лекторыя, музычнага складніка, якія гэтым разам цудоўна дапоўніў майстар-клас па танцах.  Традыцыйна распачаў імпрэзу даволі прасторавы і сціпла-мудрагелісты перформанс ад мінскай арт-групоўкі «Механёры культуры»: дзеячы «саджалі» на зялёным палацыкавым курданёры «вечнае і разумнае» — камяні. «Час саджаць камяні» — менавіта такую арыгінальную назву меў гэты авангардны міні-спектакль, прызваны наладзіць сувязь з месцам і гледачом. Здавалася, што разам з камянямі перформеры закладваюць яшчэ нейкі метафізічны п
Победительница конкурса рисунка «Счастье в моих глазах» Алина Францевич получила сертификат на поездку в Москву

Победительница конкурса рисунка «Счастье в моих глазах» Алина Францевич получила сертификат на поездку в Москву

Актуально, Год малой Радзімы, Палацык
У рамках раённага свята «Лесвіца поспеху» адбылося і ўрачыстае ўшанаванне пераможцаў конкурсу дзіцячага малюнка «Шчасце ў маіх вачах», што ладзіў музей-сядзіба «Пружанскі палацык» з 20 студзеня па 20 мая бягучага года. Кампетэнтнае журы ў складзе дарослых і дзяцей абрала лепшыя работы. Пераможцамі ў розных узроставых катэгорыях сталі Антон Маркевіч (Ружанская СШ), Анастасія Пасько (ЦТДМ г.Пружаны), Аліна Францэвіч (Пружанская ДШМ). Апошняя дзяўчынка, дарэчы, заваявала і Гран-пры конкурсу, да ўдзелу ў якім падрыхтавала малюнак «Размова па душах». Варта адзначыць, што на ўзнагароджванне прыехаў і сам ініцыятар конкурсу, а па сумяшчэнні і галоўны спонсар — наш зямляк, бізнесмен Дзмітрый Шульман. Ён разам са сваёй дачкой Настассяй уручаў пераможцам узнагароды, а дапамагалі яму ў гэтым народны
Таямніцы «Белай» турмы ў Пружанах. Частка 3.

Таямніцы «Белай» турмы ў Пружанах. Частка 3.

Культура, Палацык
Частка 3. Зніклыя сведкі мінулага ЗАКАНЧЭННЕ. Агульная турма НКУС Пасля прыходу ў Заходнюю Беларусь савецкай улады ў верасні 1939 г. “белая” турма адразу стала выкарыстоўвацца па сваім непасрэдным прызначэнні. У гэты час яна атрымала назву Агульная турма НКУС БССР № 25 і з’яўлялася месцам зняволення для людзей, якія былі звязаны з польскімі ўладамі, розных “ненадзейных элементаў”: заможных сялян і сераднякоў, асаднікаў, леснікоў, чыноўнікаў, ваенных і інш. Многія з іх пазней былі рэабілітаваны, лёс другіх — невядомы. Для пружанскай турмы, як і для іншых астрогаў, была характэрна вялікая перапоўненасць. Таксама ў Пружанах знаходзілася раённае аддзяленне ўпраўлення НКУС БССР па Брэсцкай вобл. і падначаленая ёй турма № 3. Як сведчаць дакументы, ахову пружанскай турмы № 25 (разам з кобры
Таямніцы «Белай» турмы ў Пружанах. Частка 2.

Таямніцы «Белай» турмы ў Пружанах. Частка 2.

Культура, Палацык
Турэмныя правілы Абедзьве пружанскія турмы выкарыстоўваліся рознымі ўладамі, у т. л. у перыяд уваходжання Заходняй Беларусі ў склад Польшчы. Паводле даведнікаў, “белая” турма размяшчалася на вул. Пацэвіча, д. 3, а яе начальнік меў кабінет у “чырвонай” турме на вул. 3 мая (з 1937 г. вул. Пілсудскага), д. 41 (у інш. крыніцах — д. 21). Як сведчаць афіцыйныя польскія дакументы, “белая” турма адносілася да ніжэйшага ІІІ-га класа. Пры ўстанове, як і раней, дзейнічалі бальніца і аптэка. Вядома, што хворых утрымлівалі асобна ад астатніх зняволеных. Санітарныя нормы, якія былі адзінымі для ўсіх турмаў, патрабавалі падтрымліваць у камерах тэмпературу не ніжэйшую за +14, а вільготнасць — не болей за 75%. Усе памяшканні па меры неабходнасці загадвалася фарбаваць і бяліць, рэгулярна праветрываць і дэ