Понедельник, 10 декабря 2018

Культура

Время не лечит. Жительница Шерешево рассказала о родных, которых расстреляли фашисты

Время не лечит. Жительница Шерешево рассказала о родных, которых расстреляли фашисты

Год малой Радзімы, Культура
Мы сустрэліся з жыхаркай г.п. Шарашэва Вольгай Мікалаеўнай Ярмош з вельмі сумнай нагоды. Да яе мяне прывялі пошукі інфармацыі пра трагічныя падзеі, якія адбыліся ў пасёлку 24 снежня 1942 года, калі па абвінавачванні ў сувязі з партызанамі былі расстраляныя амаль тры дзясяткі мірных жыхароў. І сярод іх – бацькі і старэйшая сястра бабулі Вольгі... Сёння прозвішчы тых няшчасных увекавечаны на двух невялікіх помніках, якія стаяць адзін каля аднаго на паўночным ускрайку Шарашэва. Засімы, Карнейчукі, Навумчыкі, Слезюкі... І вось яны, Малашкевічы: Мікалай, Лізавета і Вера. — Там, дзе іх расстралялі, яны і ляжаць, — са слязамі на вачах успамінае перажытае і незабытае мая суразмоўца, якой на момант трагедыі было толькі 11 гадоў. — А Верачцы ўсяго 17! За што?.. Як цяпер памятаю, немцы прыйшлі дадом
Гістарычная спадчына Пружаншчыны: ці магчыма новае жыццё?

Гістарычная спадчына Пружаншчыны: ці магчыма новае жыццё?

Год малой Радзімы, Культура, Палацык
Як прыцягнуць увагу да ўнікальных помнікаў даўніны, якія хаваюць у сабе нявыкарыстаны патэнцыял? Як і з якой мэтай іх рэстаўраваць? Ці магчыма ўвогуле надаць гісторыка-культурным каштоўнасцям іншы характар? На гэтыя і іншыя актуальныя пытанні спецыялісты і прадстаўнікі неабыякавай грамадскасці пашукалі адказы падчас адмысловай адкрытай дыскусіі “Гістарычная спадчына Пружаншчыны: ці магчыма новае жыццё?”, якая днямі адбылася ў Пружанскім палацыку. Падчас гутаркі сваімі думкамі і разважаннямі з пружанцамі падзяліліся даследчык, урбаніст, кіраўнік Беларускага камітэта ICOMOS (Міжнароднага савета па захаванні помнікаў і славутых месцаў ЮНЕСКА) Сцяпан Стурэйка, сукаардынатар міжнароднага фестывалю SPRAVA Мацвей Сабураў і іншыя выступоўцы. Выступленне зладзіла вядомая пружанцам спявачка Настасс
Сёмы раз Палацык сабраў навукоўцаў і краязнаўцаў на «Пружанскі дыярыуш»

Сёмы раз Палацык сабраў навукоўцаў і краязнаўцаў на «Пружанскі дыярыуш»

Год малой Радзімы, Культура, Палацык
Днямі ў музеі-сядзібе “Пружанскі палацык” адбылося пасяджэнне навукова-краязнаўчай канферэнцыі: ужо ў сёмы раз беларускія навукоўцы і краязнаўцы з розных куткоў краіны збіраюцца для таго, каб падзяліцца сваімі напрацоўкамі на “Пружанскім дыярыушы” (“дыярыуш” – з лацінскага “штодзённы, дзённік, хроніка”). Год малой радзімы акрэсліў выбар пэўных тэм, але, па сутнасці, на канферэнцыі заўсёды ў прыярытэце даследаванні, звязаныя з малой радзімай – Пружаншчынай. У гэтым годзе дабавілася яшчэ адна тэма, амаль незаўважная для шырокай публікі – 25-годдзе стварэння пружанскага музея. Такім чынам, ужо чвэрць стагоддзя музейная справа жыве ў нашым горадзе. Трэба адзначыць, што ўдзельнікі добра падрыхтаваліся да канферэнцыі. Галоўны захавальнік фондаў Ружанскага музея І.А. Нячай выступіла з дакладам н
В Пружанах выбрали «Мини-мисс-2018»

В Пружанах выбрали «Мини-мисс-2018»

Актуально, Культура
Тыдні падрыхтоўкі, шматгадзінныя рэпетыцыі і бясконцыя хваляванні – вось што папярэднічала выхаду чатырох маленькіх прыгажунь на сцэну Палаца культуры, дзе ў чарговы раз усіх сабраў конкурс «Міні-міс Пружаны». Знаёмства з канкурсанткамі пачалося з візітоўкі. Дыяна Рупека з СШ №3 і Кацярына Варыцкая з гімназіі расказалі пра сябе ў вершах, абедзвюм дзяўчынкам дапамагалі хлопчыкі. А вось на дапамогу Лізавеце Зеляняк з СШ №4 на дапамогу прыйшоў тата. Яго падтрымка выглядала вельмі кранальна, хаця здавалася, што Ліза на сцэне адчувае сябе як рыба ў вадзе. Ксенія Карунас, як, дарэчы, і іншыя ўдзельніцы, рабіла акцэнт на тым, што прыгажосць унутраная не менш важная за знешнюю, таму ў запісаным напярэдадні відэа расказала пра добрыя справы, якія паспявае рабіць. Усе дзяўчынкі ў сваіх візітоўках
Жуковский, Рафаэль и Босх. А какие художники нравятся вам?

Жуковский, Рафаэль и Босх. А какие художники нравятся вам?

Культура, Новости
Учора, 23 лістапада, ва ўсім свеце адзначаўся Дзень акварэлі. Ініцыятарам заснавання гэтага “жывапіснага” свята стаў мексіканскі мастак Альфрэда Гуаці Роха (1918-2003). Выбар ім “восеньскай” даты для ўрачыстасці воднай фарбы быў зусім не выпадковы. Сапраўды, толькі глыбокая дажджлівая восень здольная выліць столькі вады на зямлю, што тая дае вялікую палітру асаблівых фарбаў. Сезан, Сарджэнт, Брулоў, Бенуа і многія іншыя натхняліся гэтай прыгажосцю, а потым, замілоўвалі сваімі работамі аматараў мастацтва. А якія мастакі, на думку пружанцаў, робяць гэты свет ярчэйшым, журналісты “раёнкі” пацікавіліся на вуліцах горада. Таццяна Серафімаўна: — Некалькі гадоў таму я адкрыла для сябе імя Станіслава Юльянавіча Жукоўскага. Трынаццаць шэдэўраў гэтага майстра было прывезена тады з Нацыянальнага
У Палацыку пройдзе адкрытая дыскусія “Гістарычная спадчына Пружаншчыны: ці магчыма новае жыццё?”

У Палацыку пройдзе адкрытая дыскусія “Гістарычная спадчына Пружаншчыны: ці магчыма новае жыццё?”

Афиша, Культура, Палацык
Пружанская зямля багатая  на гісторыка-культурныя адметнасці: архітэктурныя помнікі, непаўторныя ландшафты, вусную спадчыну. Але часта толькі невялікая колькасць неабыякавых жыхароў ці навукоўцаў абазнаная ў іх наяўнасці і зацікаўленая ў іх захаванні. Ці магчыма надаць гістарыка-культурным каштоўнасцям “новае жыццё”?  Які нявыкарыстаны патэнцыял хавае ў сабе маўклівая спадчына? Якімі мусяць быць падыходы да прыцягнення ўвагі да ўнікальных помнікаў даўніны, да крупінак традыцыйнай культуры, якія яшчэ захаваліся ў пружанскай вёсцы? Як палепшыць працу музейных аб’яднанняў, недзяржаўных ініцыятываў і неабыякавых грамадзян, якія займаюцца блізкімі праблемамі? Грамадская культурніцкая кампанія “Будзьма беларусамі!” разам з Цэнтрам даследвання грамадскага кіравання “СІМПА” і дзяржаўнай уста
Вопросы взаимодействия государства и религии в Беларуси обсудили на заседании в Пружанах

Вопросы взаимодействия государства и религии в Беларуси обсудили на заседании в Пружанах

Актуально, Культура
Як супрацоўнічаюць органы ўлады з рэлігійнымі арганізацыямі і нацыянальна-культурнымі аб’яднаннямі? Як кантралюецца выкананне заканадаўства аб свабодзе сумлення і веравызнання і як рэгулююцца міжканфесійныя адносіны? На гэтыя і іншыя актуальныя пытанні спецыялісты адказалі на выязным пасяджэнні калегіі апарату Упаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцей. У мерапрыемстве, якое праходзіла ў Пружанах у рамках рэалізацыі Праграмы развіцця канфесійнай сферы, нацыянальных адносін і супрацоўніцтва з суайчыннікамі за мяжой на 2016-2020 гады ў Брэсцкай вобласці, прынялі ўдзел прадстаўнікі гарадскіх, раённых і абласных органаў выканаўчай улады з усіх абласцей рэспублікі. Прэзідыум калегіі ўзначаліла намеснік Упаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцей А.І. Радчанка, якая ў сваім пр
Благотворительный марафон «Все краски жизни для тебя» помог собрать средства для пружанского мальчика Тимофея Дырмана

Благотворительный марафон «Все краски жизни для тебя» помог собрать средства для пружанского мальчика Тимофея Дырмана

Актуально, Культура
Пружаны прынялі эстафету дабрыні: у рамках рэалізацыі рэспубліканскага дабрачыннага марафону «Усе фарбы жыцця для цябе» на мінулым тыдні ў гарадскім Палацы культуры прайшоў канцэрт з удзелам беларускіх зорак эстрады. «Запусціў» эстафету Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі. У Пружаны «Добрыя сэрцы» (менавіта так называецца валанцёрскі рух БРСМ) беларускай эстрады прыехалі, каб падтрымаць цяжкахворага пружанскага хлопчыка Цімафея Дырмана. Зразумела, не ў нашых сілах кардынальна памяняць свет, але ўдзельнікі канцэрту выйшлі на сцэну з перакананнем: як мінімум мы можам паклапаціцца пра тых, хто жыве побач і мае патрэбу ў нашай дапамозе. І маюць рацыю, бо дзякуючы марафону, ужо аказана матэрыяльная і сацыяльная дапамога многім дзеткам, якія сёння бязмежна ўдзячны за гэта добрым людзям. Адны
Наш опрос: нужен ли штамп в паспорте?

Наш опрос: нужен ли штамп в паспорте?

Культура
Апошнім часам у грамадстве стала моднай такая сацыяльная з’ява, як грамадзянскі шлюб. Маладыя пары часта адмаўляюцца афіцыйна рэгістраваць свае адносіны, лічачы, што штамп у пашпарце не мае ніякай сілы і толькі губіць адносіны. «Мы кахаем адзін аднаго і выдатна пражывём без гэтых фармальнасцяў», — прыкладна так разважаюць закаханыя. А як ставяцца да штампа ў пашпарце нашы пружанцы? Анастасія: — Грамадзянскі шлюб? Хутчэй, «за», чым «супраць». Гэта выдатная праверка праўдзівасці пачуццяў людзей, гэта своеасаблівая падрыхтоўка да рэальнага сямейнага жыцця, якая дазваляе пазнаць чалавека з усіх бакоў і зразумець, які ён ёсць — без «ружовых акуляраў». У цэлым, лічу, што калі людзі доўгія гады жывуць разам, не звязаўшы сябе абавязацельствамі, то яны сапраўды кахаюць адзін аднаго, а не штучна
Библиотека приглашает на вечер памяти Александра Тихановича

Библиотека приглашает на вечер памяти Александра Тихановича

Афиша, Культура
У пятніцу, 23 лістапада ў 15.00 цэнтральная раённая бібліятэка імя М. Засіма запрашае на вечар-партрэт, прысвечаны народнаму артысту Рэспублікі Беларусь Аляксандру Ціхановічу “Наваражыла, што буду спяваць…” У праграме: Старонкі з біяграфіі спевака; Песні, слайды і відэафрагменты.  Чакаем вас на адрас: вул. Савецкая, 30 цэнтральная раённая бібліятэка (3-ці паверх)
Ксендз Яцек Дубицкий: «Сделать души людей чуточку светлее»

Ксендз Яцек Дубицкий: «Сделать души людей чуточку светлее»

Культура, Профессия
Вось ужо сямнаццаты год як настаяцелем парафіі ў Шарашэве з’яўляецца ксёндз Яцак Дубіцкі — не проста рэлігійны дзеяч, але і вельмі цікавы чалавек. Яцак нарадзіўся ў невялікім гарадку Ілова Любушскага ваяводства, што на захадзе Польшчы. Бацькі, шчырыя вернікі, з малых гадоў вучылі сына жыць па запаветах Божых. А калі надышоў час прымаць рашэнне наконт далейшага жыццёвага шляху, Яцак Дубіцкі вырашыў паступаць у Папскую тэалагічную акадэмію ў Кракаве. — Шмат гадоў я думаў, што гэта маё рашэнне. Але з гадамі ўсё больш прыходжу да высновы, што не я абраў шлях служэння Богу, а Бог абраў мяне сваім слугой. Памятаеце, як Іісус сказаў сваім апосталам: «Гэта не вы выбралі мяне, а я выбраў вас». Так, Бог дае чалавеку жыццё, але яно не яму належыць. ∎ ∎ ∎ Пасля чатырох гадоў служэння ва Украіне Яц
В Хореве открылся новый храм

В Хореве открылся новый храм

Актуально, Культура
Доўгачаканую радасць адчулі вернікі, калі ў мінулы чацвер у вёсцы Харава адкрыўся новы храм — праваслаўная царква іконы Божай Маці «Спарыцельніца хлябоў». Гэты храм быў пабудаваны за шэсць гадоў літаральна на пустым месцы. Але, як расказваюць старажылы, раней у Хараве была свая царква, пабудаваная яшчэ ў першай палове мінулага стагоддзя. Але ў гады Вялікай Айчыннай вайны яна была разбурана, а пазней агонь поўнасцю знішчыў храмавыя рэшткі. У святочнай цырымоніі адкрыцця новай царквы прыняў удзел архіепіскап Брэсцкі і Кобрынскі Іаан, які здзейсніў чын асвячэння пабудаванага будынка, а пасля ў храме была адслужана першая Боская літургія. У гэтым Яго Праасвяшчэнству дапамагалі свяшчэннаслужыцелі з Брэста і Пружанскага раёна. На ўрачыстасці адкрыцця царквы архіепіскап узнагародзіў айца Анат
В январе планируется открытие музея воинов-интернационалистов. Активисты все еще собирают экспонаты

В январе планируется открытие музея воинов-интернационалистов. Активисты все еще собирают экспонаты

Культура
Як расказвае ініцыятар стварэння на Пружаншчыне музея воінаў-інтэрнацыяналістаў старшыня раённай арганізацыі ГА «Беларускі саюз ветэранаў вайны ў Афганістане» В.М.Гарахавіцкі, ідэя аб адкрыцці такой установы, якая не толькі захоўвала б памяць аб тых падзеях, але і стала б яшчэ адным звяном у рабоце па патрыятычным выхаванні наступных пакаленняў, узнікла шэсць гадоў таму. — Мы разумелі, што адразу яе рэалізаваць будзе вельмі складана, і таму дзейнічалі паступова,— дзеліцца вопытам Валерый Мікалаевіч. «Інтэрнацыяналісты» пачалі здалёк: спачатку звярнуліся ў райвыканкам з просьбай аказаць падтрымку ва ўстаноўцы памятных дошак у скверы «афганцаў» па вуліцы Тармасава. У выніку раённая ўлада аказала фінансавую падтрымку добрай справе. Пазней невялікую экспазіцыю адкрылі ў прыстасаваным памяшк
И в горе, и в радости. Иван и Анна Хильковичи отпраздновали бриллиантовую свадьбу

И в горе, и в радости. Иван и Анна Хильковичи отпраздновали бриллиантовую свадьбу

Культура
Пагадзіцеся, пра многае можа расказаць абутак, які стаіць каля парога. Мноства рознакаляровых туфлікаў-лодачак засведчыць, што ў гэтым царстве ўсё яшчэ чакаюць свайго прынца. Раскіданыя нерасшнураваныя кеды «падміргнуць», што вось тут квітнее гарэзлівае, непаседлівае дзяцінства. А адзінокія стаптаныя старыя тапачкі насупраць, сціпла «прызнаюцца», што ў гэтай хаце ўжо даўно не чуваць дзіцячага смеху... Пераступіўшы парог кватэры Івана Іванавіча і Ганны Апанасаўны Хільковічаў, звярнула ўвагу на некалькі пар мілых дзіцячых чаравічкаў у вялікай шарэнзе мужчынскага і жаночага абутку і адразу зразумела, што ў гэтым «гняздзечку» жывуць шчасце і каханне. Дзеці, унукі, праўнукі, сябры — велізарная кампанія сабралася, каб адзначыць брыльянтавае вяселле дарагіх гаспадароў. І дзякуй ім усім, што так