Среда, 21 августа 2019

Культура

Гісторыя з фатаграфіяй. Ад Сталіна да Леніна —            адзін крок

Гісторыя з фатаграфіяй. Ад Сталіна да Леніна — адзін крок

Год малой Радзімы, Культура
Быў час, калі на цэнтральнай плошчы Пружан было адразу два помнікі правадырам: Леніну і Сталіну. Ленін — з традыцыйна працягнутай у светлую будучыню рукой. Помнікі з‘явіліся амаль адразу пасля вызвалення Пружан ад фашыстаў. Насупраць іх спачатку стаяла Прачысценская царква са знесенай снарадам званіцай, лёс якой вырашаўся больш за дзесяць гадоў. Нарэшце царкву знеслі, з яе цэглы пабудавалі ўнівермаг (цяперашні «Дзіцячы свет»), а на рагу Савецкай і Камсамольскай — будынак, дзе размясціліся магазін «Гастраном» і рэстаран. Рука Леніна якраз накіроўвалася ў гэты бок. Дырэктарам гастранома працавала Фаіна Пятроўна Майстар, і вострыя на язык пружанцы сачынілі прыпеўку: «Стаіць Ленін на бруку, на высокім «каблуку» і паказвае рукой — ідзі да Фані за мукой». У сярэдзіне 1970-х месцам пра
Гісторыя з фатаграфіяй. «Белыя лаўкі» ў перыяд застою

Гісторыя з фатаграфіяй. «Белыя лаўкі» ў перыяд застою

Год малой Радзімы, Культура
Зараз бывае часам цяжка ўявіць, што некалі Пружаны былі вось такімі: шэранькімі, з разбітымі дарогамі і гразкімі ў непагадзь вуліцамі, нязручнымі і для пешаходаў, і для аўтамабілістаў. Затое ў цэнтры горада раслі дрэвы, галіны на якіх увесну камунальшчыкі бязлітасна абстрыгалі пад самыя ствалы. Не ўсе памятаюць і нашы знакамітыя «Белыя лаўкі» да таго, як да іх датыкнулася рука рэстаўратара. Гэтае фота зроблена не раней пачатку 1970-х гадоў (можна меркаваць аб гэтым па пяціпавярхоўках на заднім плане, узведзеных у 1971-72 годзе). Разваленыя месцамі прыступкі, шмат разоў залатаны дах. Тут тады яшчэ працавалі крамы райспажыўтаварыства: прадавалі гаспадарчыя тавары, бакалею, кнігі… А яшчэ з гэтага боку, прыкладна там, дзе на здымку стаіць дзіцячая каляска, была незразумелая цяпераш
Ровбицкому СДК — 60!

Ровбицкому СДК — 60!

Культура
У той дзень у зале Роўбіцкага сельскага Дома культуры не было дзе яблыку ўпасці. 60-гадовы юбілей адной з найстарэйшых устаноў культуры Пружаншчыны жыхары аграгарадка адзначалі з вялікім размахам. У зале аншлаг, на сцэне — дзясяткі артыстаў, яркія і запальныя нумары, удзячная публіка, якая не шкадавала апладысментаў. Работнікі Дома культуры з задавальненнем сустракалі гасцей. Жадаючых павіншаваць шаноўнага “юбіляра” і ўручыць памятныя падарункі было нямала. Адным з першых віншаваў калектыў начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама К.І.Панімаш. — Шэсцьдзясят гадоў — вялікі шлях. За гэтыя гады Роўбіцкі СДК стаў цэнтрам прыцягнення жыхароў усіх узростаў, якія атрымалі магчымасць жыць паўнавартасным і насычаным жыццём. Выдатна, калі ёсць такі гас
Игры, танцы и белые журавлики… Библиотекари района отметили День Независимости

Игры, танцы и белые журавлики… Библиотекари района отметили День Независимости

Актуально, Великая Победа, Культура
Не першы раз я станаўлюся сведкай яркай, насычанай і запамінальнай праграмы, якую ў рамках святкавання Дня Незалежнасці наладжваюць для жыхароў і гасцей горада супрацоўнікі раённай цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы. Сёлетняя імпрэза не стала выключэннем. Белыя папяровыя жураўлікі, выпушчаныя ў неба з паветранымі шарыкамі акурат у той момант, калі міма бібліятэкі праходзіла калона, нечакана ўнеслі ва ўрачыстасць шэсця пяшчотныя ноткі. “Стомлены клін”, дзякуючы моцнаму ветру, затрымаўся на высокім дрэве і нібы “назіраў” зверху за работай тэматычных пляцовак, на кожнай з якіх госці, незалежна ад узросту, маглі знайсці для сябе шмат цікавага. Самыя маленькія чытачы абступілі пляцоўку, наладжаную “жаночым батальёнам” дзіцячай бібліятэкі імя Алены Лось. Тут можна было азнаёміцца з л
Паэтка Таісія Худавец: «Я добра ведаю, што каранямі з Беларусі…»

Паэтка Таісія Худавец: «Я добра ведаю, што каранямі з Беларусі…»

Год малой Радзімы, Культура
Часта даводзіцца чуць ад ганарлівых гараджан, што культурнае жыццё ў вёсках ледзь цепліцца, маўляў, і культработнікі ўжо не тыя, і апладзіраваць практычна няма каму, ды і наогул, што цікавага на сяле можна даведацца ў нашыя дні. Аднак мерапрыемствы, падобныя на тое, што прайшло нядаўна ў Шаняўскім сельскім клубе, даказваюць адваротнае. Арганізаваная тут сустрэча з ураджэнкай вёскі, а цяпер вядомай на Магілёўшчыне паэткай Таісіяй Худавец, без перабольшання, заслугоўвае таго, каб яе паўтарыць на галоўных гарадскіх сцэнах і ў прысутнасці лепшых творчых людзей раёна. Мы сустрэліся з таленавітай жанчынай і пагаварылі, быццам даўнія сябры, ад душы пра ўсё: пра шаняўскую сустрэчу, пра жыццёвы і творчы яе шляхі. — Апошні раз я была ў родным Доме культуры больш за паўстагоддзе таму, — пр
Бывший пружанец, а ныне настоятель православного храма в г.Росток (Германия) поделился своими воспоминаниями о родителях и родном городе

Бывший пружанец, а ныне настоятель православного храма в г.Росток (Германия) поделился своими воспоминаниями о родителях и родном городе

Год малой Радзімы, Культура
Ад рэдакцыі: "Цікавасць да лёсу людзей, якія ў розныя часы жылі на Пружаншчыне, нечакана прывяла мяне ў Германію. Падарожжа, на жаль, было віртуальным. Тым не менш, дазволіла пазнаёміцца з іерасхіманахам Рафаілам, па нараджэнні — Барысам Львовічам Кранштадтам. Шмат гадоў таму былы выпускнік Пружанскай СШ №2 назаўсёды з‘ехаў з малой радзімы, але засталіся трывалыя нітачкі-карані, якія звязваюць яго з горадам, дзе нарадзіўся і рос: успаміны дзяцінства і юнацтва, сяброў і настаўнікаў, магілка мамы на гарадскіх могілках...  Айцец Рафаіл не толькі адказаў на пытанні журналіста, але і даслаў свае нататкі пра жыццё ў Пружанах. Мне хочацца пачаць яго аповед з расказу пра бацькоў. Тым больш, што зусім нядаўна, 10 чэрвеня, споўнілася 100 гадоў з дня нараджэння яго бацькі, Льва Абрамавіча Кр
На мове апосталаў: У Брэсце ўшанавалі памяць нашага земляка Васіля Сяргеевіча Сёмухі

На мове апосталаў: У Брэсце ўшанавалі памяць нашага земляка Васіля Сяргеевіча Сёмухі

Культура
Сімвалічна, і на тое ёсць Божая воля, што чалавек з прозвішчам Сёмуха стаў сусветна вядомым беларускім перакладчыкам Бібліі, бо менавіта на Сёмуху (Троіцу) апосталы атрымалі дар гаварыць і несці слова Божае ў свет на розных мовах. У мінулую суботу ў грэка-каталіцкай царкве Святых братоў-апосталаў Пятра і Андрэя ў Брэсце адбылася вечарына памяці нашага земляка Васіля Сяргеевіча Сёмухі, які сёлета, у лютым, пакінуў гэты свет. На мерапрыемства з’ехаліся калегі, пісьменнікі, родныя і сябры перакладчыка з Брэста, Мінска і Пружан. Распачалася імпрэза з памінальнай малітвы, якую ўзначаліў Апостальскі Візітатар для грэка-каталікоў Беларусі архімандрыт Сяргей (Гаек). Шмат добрых слоў казалі ўдзельнікі вечарыны пра галоўную працу жыцця перакладчыка, Біблію, і яе значнасць для хры
Увага, таленты! «Пружанскі палацык» працягвае прыём работ на II конкурс дзіцячага малюнка «Шчасце ў маіх вачах»

Увага, таленты! «Пружанскі палацык» працягвае прыём работ на II конкурс дзіцячага малюнка «Шчасце ў маіх вачах»

Год малой Радзімы, Культура, Палацык
Музей-сядзіба “Пружанскі палацык” прымае работы для ўдзелу ў II раённым конкурсе дзіцячага малюнка “Шчасце ў маіх вачах”. Як і летась, да ўдзелу ў конкурсе запрашаюцца дзеці 6-17 гадоў, якія ў трох узроставых катэгорыях будуць змагацца за перамогу. Ад аўтараў прымаюцца работы, выкананыя ў тэхніках “жывапіс” і “графіка” на вольную тэму ў агульнай намінацыі “Мая радзіма” (на малюнку могуць быць адлюстраваны, напрыклад, родная вуліца, вёска, лес, рака, возера, кветкі, любімыя мясціны, сябры, гадаванцы, сям’я, школа і г.д.). Для твораў няма абмежаванняў па жанрах і мастацкіх напрамках. Адзін удзельнік можа падаць не больш за 3 работы. Прыём работ праводзіцца па 8 верасня 2019 года. Нагадаем, што ў мінулым годзе ўладальніца Гран-пры Аліна Францэвіч , дзякуючы падтрымцы
Пружанскі палацык: «спякотная» ЭТНАвечарына

Пружанскі палацык: «спякотная» ЭТНАвечарына

Культура, Палацык
У спякотную пятніцу на мінулым тыдні музей-сядзіба “Пружанскі палацык” запрашаў усіх на не менш “спякотную” вечарыну, якая была прымеркавана да Года малой радзімы. “ЭТНАбачанне” – такую неадназначную назву атрымала гэтае мерапрыемства, на якім прысутных запрасілі дакрануцца да “зорнай” беларускай народнай спадчыны. Адкрывалі свята танцамі. Народны ансамбль танца “Спадчына” гарадскога Палаца культуры (кіраўнік Валянціна Іскаліева) пад чароўныя гукі ансамбля народнай музыкі “Акарына” (кіраўнік Дзмітрый Кавалевіч) зладзілі сапраўдны харэаграфічны “палёт” з майстар-класам на тэму побытавых танцаў. На прапанову павучыцца рухам “падэспані” смела адгукнуліся і маладыя, і сталыя гледачы. Праграма прадоўжылася ў прахалодзе салона чароўнымі спевамі народнага аматарскага аб
Руководитель ансамбля волонтеров Красного Креста Людмила Новик: «Поем тихо. Душой»

Руководитель ансамбля волонтеров Красного Креста Людмила Новик: «Поем тихо. Душой»

Культура
Перафразуючы вядомы выраз, скажу, што менавіта “добры чалавек таленавіты ва ўсім”. І лепшым доказам гэтага з’яўляецца дзейнасць валанцёраў Пружанскай раённай арганізацыі Чырвонага Крыжа. Прыгожыя людзі ў пазнавальных чырвоных шаліках у свой вольны час паспяваюць займацца не толькі дабрачыннасцю: з задавальненнем малююць, танцуюць, вышываюць… А з нядаўняга часу, ведаю, што некаторыя з іх яшчэ і вельмі душэўна спяваюць. На чарговым мерапрыемстве ў палацыку вакальны ансамбль валанцёраў пад кіраўніцтвам Л.М.Новік так уразіў публіку сваім рэпертуарам і вакальным майстэрствам, што нават самыя прыдзірлівыя гледачы прызналіся: пад беларускія спевы ногі самі ў скокі ішлі. – Як Вы лічыце, у чым сакрэт такога поспеху? – цікаўлюся ў кіраўніка ансамбля. – У куфэрку маёй бабулі Аніссі… –
Жыватворныя крыніцы Смаляніцы

Жыватворныя крыніцы Смаляніцы

Год малой Радзімы, Культура
Заціхлі гукі “Пеўчага поля”. Але мілагучныя песні, прыгожыя народныя строі і этнадыскатэка з заліхвацкімі рытмамі і танцамі, наладжаная на фестывалі аматарскім аб’яднаннем “Смаляначка”, надоўга застануцца ў памяці ўдзячных гледачоў. Вось ужо амаль сорак гадоў харызматычныя музыкі гэтага калектыву зачароўваюць прыхільнікаў беларускага фальклору неверагоднай энергетыкай і пазітывам. Смаляніцкае аб’яднанне вядзе свой пачатак з 1981 года, калі апантаная высакароднай ідэяй жыхарка вёскі Зінаіда Карпыза згуртавала вакол сябе самых таленавітых аднавяскоўцаў і арганізавала фальклорны гурт “Смаляначка”. У ім не проста спявалі і танцавалі, а, у першую чаргу, па крупінках збіралі мясцовы фальклор: запісвалі спевы, байкі і казкі, пераймалі старажытныя танцы і абрады. А яшчэ дасталі з “бабу
Ці зберажэм спадчыну Шырмы? Шосты раз на пружаншчыне прайшоў конкурс харавога мастацтва «Пеўчае поле»

Ці зберажэм спадчыну Шырмы? Шосты раз на пружаншчыне прайшоў конкурс харавога мастацтва «Пеўчае поле»

Актуально, Год малой Радзімы, Культура
Здавалася, што пасля насычанай двухдзённай праграмы фальклорнага свята “Радавод” у бліжэйшы час мяне, адданага аматара беларускай песні, ужо нічым і не здзівіш. Аднак рэгіянальны конкурс харавога мастацтва “Пеўчае поле”, які адбыўся ў Пружанах у мінулую нядзелю, прынёс свае незабыўныя эмоцыі. Шосты год праводзіцца наш, ужо брэндавы, конкурс “Пеўчае поле”, які пазіцыяніруецца, як даніна памяці славутаму фалькларысту і публіцысту, хормайстру і дырыжору, заснавальніку Дзяржаўнай акадэмічнай харавой капелы Рыгору Раманавічу Шырме, які нарадзіўся на пружанскай зямлі. Калі вы памятаеце, то першы фестываль пачынаўся менавіта на малой радзіме фалькларыста – у вёсцы Шакуны. Тады каля памятнага знака на павароце ў вёску выступаў прафесар тагачаснага Беларускага дзяржаўнага ўнівер