Воскресенье, 19 сентября 2021

Культура

Як наладжваць работу клубных фарміраванняў у сучасных умовах? Гэтае і іншыя пытанні абмеркавалі на семінары

Як наладжваць работу клубных фарміраванняў у сучасных умовах? Гэтае і іншыя пытанні абмеркавалі на семінары

Культура, Новости
10 верасня прайшоў раённы семінар “Сучасная практыка работы клубных фарміраванняў” для кіраўнікоў калектываў мастацкай творчасці і культарганізатараў клубных устаноў Пружаншчыны. Аб дзейнасці і далейшым развіцці калектываў мастацкай творчасці, аматарскіх аб’яднанняў і клубаў па інтарэсах расказала метадыст Пружанскай раённай цэнтралізаванай клубнай сістэмы Святлана Гамшэй. Вопытам работы з дзецьмі і падлеткамі падзялілася кіраўнік узорнага клуба “Тееns-фармат” гарадскога Палаца культуры Анастасія Ціхановіч. Практычная частка мерапрыемства прайшла ў Калядзіцкім сельскім Доме культуры. Удзельнікі семінара наведалі майстар-класы па мікравышыўцы і харэаграфіі, паглядзелі дэфіле ў сцэнічных касцюмах удзельнікаў тэатра моды “Таямніца”, падрыхтаванае Аленай Сівачэнка, Тацця
Фартэпіянны дуэт Навазасімавіцкай ДШМ  атрымаў перамогу на міжнародным конкурсе «LETOSTAR in Slovenia-2021»

Фартэпіянны дуэт Навазасімавіцкай ДШМ атрымаў перамогу на міжнародным конкурсе «LETOSTAR in Slovenia-2021»

Культура, Новости
Нядаўна ў Рэспубліцы Славенія ў завочнай форме прайшоў II Міжнародны разнажанравы конкурс «LETOSTAR in Slovenia-2021». У ім прыняло ўдзел больш за 800 удзельнікаў са Славеніі, Польшчы, Эстоніі, Украіны, Казахстана, Расіі і Беларусі. Заявілі пра сябе і юныя музыканты з Навазасімавіцкай дзіцячай школы мастацтваў. Лаўрэатам III ступені ў намінацыі «Інструментальная музыка» стаў фартэпіянны дуэт Ксеніі Вольскай і Дануты Іскры, якія займаюцца ў настаўніцы Таццяны Пятроўны Яўстраценка. Піяністкі былі ўзнагароджаны дыпломамі і памятнымі сувенірамі, а выкладчыца — падзячным лістом за ўклад у выхаванне падрастаючага пакалення, развіццё творчых здольнасцяў і падтрымку таленавітай моладзі. Віншуем пераможцаў і жадаем ім далейшых творчых поспехаў! Алена Зялевіч
Аматарскае аб’яднанне «Смаляначка» Навасёлкаўскага СДК, а таксама рамеснікі раёна прывезлі дыпломы са свята фальклора «З крыніц спрадвечных»

Аматарскае аб’яднанне «Смаляначка» Навасёлкаўскага СДК, а таксама рамеснікі раёна прывезлі дыпломы са свята фальклора «З крыніц спрадвечных»

Культура, Новости
У свяце фальклора «З крыніц спрадвечных», якое прайшло напрыканцы жніўня ў Ляхавічах, прымалі ўдзел і калектывы Пружанскага раёна. Народны фальклорны калектыў «Бабіна лета» Ліноўскага СДК. Народны фальклорны калектыў «Бабіна лета» Ліноўскага СДК і народнае аматарскае аб’яднанне «Смаляначка» Навасёлкаўскага СДК Пружанскай раённай цэнтралізаванай клубнай сістэмы прадставілі на суд гледачоў і журы мясцовыя фальклорныя і абрадавыя песні. Вясёлыя і заліхвацкія прыпеўкі праспявалі Валянціна Бартынёва і Соф’я Яроцкая. Майстар-кераміст Віталь Раманоўскі. У конкурсе дэкаратыўна-прыкладной творчасці свае працы прадставілі майстры керамікі Віталь Раманоўскі і Генадзь Міранюк, а таксама кіраўнік узорнай студыі «Шклінка-маляванка» гарадскога Палаца культуры Вера Волчык. Народнае аматарс
Гісторыя аднаго экспаната з Палаца роду Сапегаў. Крэсла — музычная шкатулка

Гісторыя аднаго экспаната з Палаца роду Сапегаў. Крэсла — музычная шкатулка

Культура, Ружанские мотивы
Сёння мы хочам расказаць пра музычную шкатулку, якая знаходзіцца ў экспазіцыі нашага музея. Яна выканана ў выглядзе… крэсла. Прыгожага разьбянога крэсла з мудрагелістымі ножкамі і спінкай, упрыгожанай разнымі дубовымі лістамі і жалудамі. Крэсла было зроблена ў ХІХ ст. у Заходняй Еўропе з чырвонага дрэва. На сядзенні і спінцы — прыгожая мазаіка з выявай горнага казла. Яно мела механізм звычайнай музычнай шкатулкі. Унізе крэсла знаходзіўся ключ, пры дапамозе якога яе механізм заводзіўся, нацягваючы спружыну. Што самае цікавае, шкатулка пачынала граць толькі пасля таго, як хто-небудзь сядаў на крэсла. Уявіце сабе, што вы селі на яго і… слухаеце маленькі экскурс у гісторыю музычных шкатулак. Іх прататыпы з’явіліся яшчэ ў эпоху ранняга сярэднявечча на арабскім усходзе і ў Візантыі. П
Гісторыя з фатаграфіяй. Вясковы настаўнік

Гісторыя з фатаграфіяй. Вясковы настаўнік

Год малой Радзімы, Культура
Гэты фотаздымак датаваны ажно 1910-м годам. Надпіс на зваротным баку сведчыць, што Стэфан Якаўлевіч Леанчук дорыць сваё фота на добрую памяць маёй бабулі. Падстава абмяняцца фотаздымкамі была: якраз у тым годзе бабуля выйшла замуж і з‘язджала з Пружан на месца службы майго дзядулі. Але кім быў вельмі малады, але ўжо адзначаны нейкім медалём чалавек, які ганарліва пазірае з фотаздымка? Невялікае даследаванне «Памятных кніжак Гродзенскай губерні» адказала на гэтае пытанне: вясковым настаўнікам. У тыя гады Стэфан (Сцяпан) Леанчук працаваў у царкоўна-прыходскай школцы вёскі Якавічы. Што тычыцца ўзнагароды, то гэта — сярэбраны медаль «У памяць 25-годдзя царкоўна-прыходскіх школ», зацверджаны ў Расійскай імперыі ў 1909 годзе. Кола асоб, якія маглі атрымаць юбілейны медаль, было дас
У Ружанскім палацавым комплексе роду Сапегаў адкрылася выстава беларускага мастака Міколы Бушчыка «Вяртанне…»

У Ружанскім палацавым комплексе роду Сапегаў адкрылася выстава беларускага мастака Міколы Бушчыка «Вяртанне…»

Культура, Новости, Ружанские мотивы
На ёй прадстаўлены гарадскія і сельскія пейзажы, а таксама абстрактныя карціны. Вяртанне да гісторыі роднага краю адбываецца праз творы “Стары замак”, “Слуцкая брама ў Нясвіжы”, “Горад светлых надзей”, “Прысвячэнне Еўфрасінні Полацкай” і інш. Гістарычныя мясціны і помнікі архітэктуры вабяць мастака сваёй энергетыкай, якой ён дзеліцца з гледачом. Працы, прадстаўленыя на выставе, паказваюць глыбокую сувязь мастака з родным месцам, большую частку пейзажаў займаюць краявіды менавіта родных мясцін. Малая Радзіма мастака – вёска Дзераўная на Слонімшчыне. Мікола пражыў тут нядоўга, сям’я часта пераязджала, але ў рэшце рэшт некалькі гадоў таму мастак зноў вярнуўся на Слонімшчыну, сваю малую Радзіму. Творы прыцягваюць да сябе ўвагу нават тых, хто не цікавіцца мастацтвам і жывапісам. С
Гісторыя з фатаграфіяй. Новая бальніца ў Пружанах

Гісторыя з фатаграфіяй. Новая бальніца ў Пружанах

Год малой Радзімы, Культура
Нейкая вельмі непедагагічная гісторыя ўзгадалася, калі ўзяла ў рукі гэтае фота. Яно можа быць датавана 1970 годам: новая бальніца ў Пружанах з‘явілася ў 1968-м, а на гэтым здымку дрэўцы ў бальнічным двары зусім кволыя, насаджэнням не больш за год-два. Калі пачалі бальніцу будаваць, слова «лячыцца» нас, дзяцей, яшчэ не натхняла. Але само ўзвядзенне сучаснага на тыя часы будынка было значнай падзеяй. Не так многа тады стаяла ў Пружанах дамоў, вышэйшых за адзін паверх. Таму неаднаразова бегалі глядзець на новабудоўлю. А аднойчы, якраз у гэтай прыбудове паліклінікі з яшчэ неатынкаванымі сценамі, непакладзенай падлогай, вясёлай кампаніяй (малодшаму — пяць, старэйшым — па сем гадоў) наладзілі гульню. Вартаўнік заспеў нас у той момант, калі адкручвалі вентыль у зварачнага балона. Балон
250-годдзе храма ў гонар Мікалая Цудатворцы і 15-годдзе з дня заснавання манастырскага падвор’я адзначылі ў Вежным

250-годдзе храма ў гонар Мікалая Цудатворцы і 15-годдзе з дня заснавання манастырскага падвор’я адзначылі ў Вежным

Год малой Радзімы, Культура, Новости
Дзясяткі вернікаў прыехалі ў аўторак на хутар Вежнае. Людзей сабрала сапраўды значная падзея. У свята Смаленскай іконы Божай Маці тут адзначылі 250-годдзе храма ў гонар свяціцеля Мікалая Цудатворцы і 15-годдзе з дня заснавання пры ім манастырскага падвор’я. https://www.youtube.com/watch?v=uesh86FH3yY Царква Мікалая Цудатворцы пабудавана ў Вежным яшчэ ў 18 стагоддзі. Асаблівым чынам тут шануюць абраз Смаленскай іконы Божай Маці, які называюць «Адзігітрыя», або «Пуцяводніца». Справа ў тым, што ў першыя гады будаўніцтва падвор‘я, больш за 15 гадоў таму, старадаўняя ікона Багародзіцы абнавілася. З тых часоў у свята Смаленскай Богамаці ў Вежным праходзяць урачыстасці. Сёлета яны супалі з юбілеямі храма і падвор‘я. Святочную літургію з гэтай нагоды адслужыў архіепіскап Брэсцк
Падарожнічаем па Беларусі. Музейны комплекс старадаўніх народных рамёстваў і тэхналогій «Дудуткі»

Падарожнічаем па Беларусі. Музейны комплекс старадаўніх народных рамёстваў і тэхналогій «Дудуткі»

Культура
Многія любяць падарожнічаць, наша сям’я не выключэнне. Мы любім спазнаваць нешта новае, а таксама вучыць гісторыю не толькі па кнігах. Хочацца дакранацца да мінулага позіркам і душой — і толькі вандроўкі даюць такую магчымасць. Жаданне зазірнуць у глыбіні мінулага ёсць ці не ў кожным з нас. З юнацтва мы зачытваемся раманамі пра сярэднявечча, уяўляем сябе адважнымі рыцарамі або іх рамантычнымі дамамі сэрца. Але кнігі — гэта адно, і зусім іншае — убачыць на свае вочы рыцарскі бой, стаць вучнем ваяўнічай дзяўчыны-лучніцы, захапіцца майстэрствам рамеснікаў, танчыць пад старадаўнюю музыку. Усё гэта стала для нас магчымым на фэсце сярэдневяковай культуры і музыкі “Мой Грунвальд”, які нядаўна прайшоў на тэрыторыі музейнага комплексу старадаўніх народных рамёстваў і тэхналогій “Дудуткі”
Хор Крыжаўзвіжанскага храма в. Аранчыцы прывёз Гран-пры з фестываля праваслаўных духоўных спеваў

Хор Крыжаўзвіжанскага храма в. Аранчыцы прывёз Гран-пры з фестываля праваслаўных духоўных спеваў

Культура
На XIX епархіяльным фестывалі праваслаўных духоўных спеваў “Спявайце Богу нашаму, спявайце!”, які адбыўся ў Драгічыне, дыплом Гран-пры заваяваў хор Крыжаўзвіжанскага храма в.Аранчыцы. Кіраўнік калектыву Кацярына Ідрысава падабрала творы такім чынам, што спевакі змаглі прадэманстраваць свае лепшыя вакальныя дадзеныя. У выкананні аранчыцкага калектыву прагучалі вядомыя духоўныя спевы “Плоццю заснуў” і “Хто большы за Бога”, народны кант “Як па Божай гары”, а таксама песня “Беражыце любоў”, якія былі вельмі цёпла сустрэты не толькі гасцямі фестывалю, але і членамі журы. — Вядома, прыемна атрымаць прызнанне публікі і прафесіяналаў, — кажа Кацярына Іванаўна, — але мы ехалі на конкурс не дзеля нейкіх дыпломаў і званняў. Бога трэба славіць проста так! На выступленне нас блаславіў пру
Яна бачыць свет праз вушка іголкі. Выстава творчых работ Ганны Хмялеўскай працуе ў Ружанскай бібліятэцы

Яна бачыць свет праз вушка іголкі. Выстава творчых работ Ганны Хмялеўскай працуе ў Ружанскай бібліятэцы

Культура
Кажуць, што вышывальшчыцы бачаць свет праз вушка іголкі. Дзякуючы гэтаму, для іх усё звычайнае ператвараецца ў чароўны свет. Вось і выставу творчых работ Ганны Хмялеўскай, якая пачала дзейнічаць у чытальнай зале Ружанскай гарпасялковай бібліятэкі, можна назваць чароўнай. Нарадзілася рукадзельніца ў 1949 годзе ў Івацэвіцкім раёне. Пасля заканчэння школы вучылася ў Маларыцкім медыцынскім вучылішчы і па размеркаванні прыбыла на працу ў Магілявецкую бальніцу. Пазней, пасля замужжа, пераехала жыць у Ружаны, працавала медыцынскай сястрой у мясцовай бальніцы. Рукадзеллем зацікавілася яшчэ падчас вучобы ў школе. Любоў да вышыўкі прывіла родная цётка. Малая Ганначка пасля школы бегла да яе, каб пагля-дзець на прыгажосць, якую тая стварала сваімі рукамі. Узнікла жаданне паспрабаваць самой
Чаму жонкі святароў у царкве маўчаць? На гэтае і іншыя пытанні адказвае матушка Людміла Сысаляціна

Чаму жонкі святароў у царкве маўчаць? На гэтае і іншыя пытанні адказвае матушка Людміла Сысаляціна

Культура
Бацюшкі даюць “інтэрв’ю” ўсяму прыходу кожную нядзелю, а вось што кажуць матушкі, ніхто не чуе. Яны толькі зрэдку выглядваюць з-за пляча мужа, але ніколі — наадварот. Але ў многіх з іх — надзвычай цікавы жаночы лёс, сваё бачанне таго, што адбываецца ў царкве, у свеце. — Чаму жонкі святароў у царкве маўчаць? — пытаюся ў Людмілы Якаўлеўны Сысаляцінай, якую прыхаджане Навазасімавіцкага храма з любоўю называюць “матушкай”. — Мабыць, таму, што хочуць, як і ўсе, проста памаліцца. Мая гераіня прыгожая, добрая, тактоўная, шчырая, як дзіця, і вельмі адкрытая. Пра такіх асоб звычайна кажуць “лагодныя, як галубы, і мудрыя, як змеі”. Жанчына мае вышэйшую адукацыю, па спецыяльнасці — выкладчык педагогікі і псіхалогіі. Доўгі час працавала ў дзіцячым садку № 3 г.Пружаны, потым загадвала дзіцяч
Гісторыя з фатаграфіяй. На вакзале ў Аранчыцах

Гісторыя з фатаграфіяй. На вакзале ў Аранчыцах

Год малой Радзімы, Культура
З нагоды Дня чыгуначніка на вочы трапіла вось гэтае фота, зробленае напрыканцы 1970-х. Быў час, калі будынак чыгуначнага вакзала ў Аранчыцах выглядаў менавіта так: падчас рамонту сцены і калоны абшылі шалёўкай, знізу паставілі драўляныя панэлі. Зручна ў доглядзе, нядорага і адносна экалагічна. Яшчэ не пачалася эра пластыку. Яшчэ вісіць на стэндзе свежы нумар газеты «Правда». Яшчэ без візы (і нават без пашпарта) на цягніку з Беларусі можна паехаць у краіны Балтыі і ва Украіну, на Чорнае мора і ў сярэднеазіяцкія рэспублікі, здзейсніць цэлае падарожжа па гарадах Расіі. Так хацелася некуды ехаць, здавалася, што дастаткова сесці ў цягнік — і ўсе дарогі павядуць цябе менавіта ў тваю шчаслівую будучыню. Толькі значна пазней пачынаеш разумець, наколькі мае рацыю прымаўка «Добра там, дзе
Бард Аляксандр Казей: «Хтосьці пасля першых жа заняткаў губляе цікавасць да навучання, а ў кагосьці адразу загараецца іскрынка»

Бард Аляксандр Казей: «Хтосьці пасля першых жа заняткаў губляе цікавасць да навучання, а ў кагосьці адразу загараецца іскрынка»

Культура, Молодёжный клуб
У кожнага чалавека з нараджэння закладзены пэўны багаж талентаў. Галоўнае — іх своечасова распазнаць і развіваць. “Хтосьці з дзяцей пасля першых жа заняткаў губляе цікавасць да навучання, а ў кагосьці адразу загараецца тая іскрынка, якая з часам перарастае ў яркае полымя любові… да інструмента, да музыкі”, — кажа Аляксандр Паўлавіч Казей, кіраўнік аб’яднання па інтарэсах “Гітара — тры акорды” цэнтра творчасці дзяцей і моладзі г.Пружаны. — Аляксандр Паўлавіч, і як тую “іскрынку” творчасці распаліць?— У мяне займаецца дзве групы па дванаццаць чалавек. І кожнаму з дваццаці чатырох вучняў я стараюся даць неабходны мінімум ведаў і навыкаў для далейшага развіцця здольнасцей. — Заняткі праходзяць па класічнай форме навучання?— Не, кожны вучань аб’яднання вучыцца індывідуальна, па зручн
У музеі-сядзібе “Пружанскі палацык” адкрылася  выстава мастака Сяргея Махнача “Чароўны лес”

У музеі-сядзібе “Пружанскі палацык” адкрылася выстава мастака Сяргея Махнача “Чароўны лес”

Культура
У музеі-сядзібе “Пружанскі палацык” адкрылася персанальная выстава мінскага мастака Сяргея Махнача “Чароўны лес”.Сяргей — непрафесійны мастак. У свой час ён скончыў юрыдычны факультэт Белдзяржуніверсітэта, атрымаў дадатковую адукацыю ў вобласці менеджменту, працуе мене-джарам у сферы інфармацыйных тэхналогій. Мастацтвам ён захапляўся з ранніх гадоў жыцця: вывучаў альбомы жывапісу з хатняй бібліятэкі, ствараў уласныя малюнкі. Імпульсам для аднаўлення захаплення стала каман-дзіроўка ў ЗША ў 2015 г., дзе прадставілася магчымасць наведаць Музей мастацтваў у г.Філадэльфіі і пабачыць арыгіналы карцін Поля Сезана, Вінсэнта Ван Гога і іншых блізкіх па духу творцаў. Як вынік — на працягу некалькіх гадоў Сяргей Махнач браў індывідуальныя ўрокі жывапісу, малюнка і кампазіцыі. Першую персан