Менавіта пад такім лейтматывам прайшло сёлетняе Свята працы. Сапраўды, адзначаць Першамай традыцыйна не для аднаго пакалення нашага грамадства. Аднак гэта цудоўная традыцыя, якая перадаецца праз дзесяцігоддзі, ставячы на п’едэстал славы чалавека працы. Яго стваральныя імкненні, каштоўныя дасягненні і добрасумленнае стаўленне да ўзятых на сябе абавязацельстваў.
Вось такія людзі і цэлыя калектывы былі занесены сёлета на раённую Дошку гонару. Сапраўдная галерэя славы цяпер размясцілася на цэнтральнай плошчы горада. Менавіта з яе адкрыцця і пачалося святкаванне Першамая на Пружаншчыне.
— На раённую Дошку гонару маюць права трапіць усе, хто становіцца для нас сімвалам стабільнасці, упэўненасці ў цяперашнім і веры ў будучыню,— зазначыў падчас урачыстай цырымоніі намеснік старшыні райвыканкама Руслан Супрыновіч.— Такі шанец даступны любому працаўніку, тым, хто стварае наш агульны летапіс — подзвігаў, далейшага развіцця і працвітання.
Да яго слоў далучыліся старшыня раённага Савета дэпутатаў Кацярына Папко і дэлегат VII Усебеларускага народнага сходу Наталія Нашылава.
Працягам святочнага мерапрыемства стаў канцэрт у Палацы культуры, у якім асноўнымі выступоўцамі таксама сталі працаўнікі розных арганізацый раёна. Спачатку віншаванні і пасведчанні аб занясенні на раённую Дошку гонару прымалі самыя заслужаныя прадстаўнікі розных сфер эканомікі. Цёплыя словы, моцныя поціскі рук яны прымалі ад старшыні райвыканкама Міхаіла Грышкевіча, які кожнага з іх назваў нашым сапраўдным «золатавалютным рэзервам». Прычым менавіта «дзеючым», таму што кожны з іх перадае свой вопыт моладзі, на ўласным прыкладзе выхоўвае дзяцей.
— Не бойцеся працаваць, зробленае абавязкова будзе ацэнена грамадствам і стане доўга служыць людзям,— падкрэсліў Міхаіл Міхайлавіч.
Таксама дыпломы за лепшую арганізацыю аховы працы ў 2025 годзе пераможцам уручыў намеснік старшыні райвыканкама Сяргей Гук.
А потым працаўнікі перайшлі ў разрад артыстаў, падрыхтаваўшы відовішчны Парад прафесій. Шквал апладысментаў зрывалі ружанскія аграрыі і аранчыцкія птушнікі, педагогі гімназіі і пружанскія льнаводы, міліцыянеры-ахоўнікі і найпрыгажэйшыя прадстаўнікі Беларускага саюза жанчын.
Свята працы атрымалася насычаным, запамінальным і крыху павучальным. Для тых, хто ўпрыгожыць раённую Дошку гонару ўжо ў наступным годзе.
Меркаванні лаўрэатаў Дошкі гонару:
Іна Хаваўка, прапагандыст РАНС:
— Не лічу гэту ўзнагароду сваёй асабістай заслугай. Гэта вынік працы ўсяго калектыву райаддзела па надзвычайных сітуацыях. А яшчэ гэта і выдатны дапаможнік: цяпер падчас прафілактычнай работы мяне будуць яшчэ больш пільна слухаць і пранікацца папярэджаннямі аб бяспецы жыцця.
Наталля Чарэшка, намеснік дырэктара ТЦСАН:
— Вельмі хвалюючая падзея, а яшчэ пацвярджэнне таго, што любая работа заўважана і не застанецца без адзнакі. І гэта трэба ведаць моладзі, у якой усё наперадзе. У тым ліку і адпаведнае месца на Дошцы гонару.
Сяргей Ільін, слесар Пружанскага раёна газазабеспячэння:
— Такая навіна стала для мяне нечаканасцю, таму што я ніколі не разлічваў падчас выканання сваіх абавязкаў на якія-небудзь узнагароды. Проста рабіў тое, што патрэбна людзям, імкнуўся наладзіць абсталяванне такім чынам, каб карыстальнікам было зручна і бяспечна. А з іншага боку, падобная ўзнагарода пацвярджае: я рабіў усё правільна, і па маім шляху могуць ісці іншыя.
Алег Сідарэнка. Фота Кацярыны Масік
Больш фота тут