Праект «Бацькаўшчына»

Хутка сваё 140-годдзе адзначыць пружанскі касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі. Гэта адзіны каталіцкі храм у нашым райцэнтры, калі не лічыць капліцу на могілках, пры гэтым з даволі таямнічай гісторыяй. [sciba leftsrc="http://www.budni.by/wp-content/uploads/2022/04/20220404_IMG_1453_0135-1.jpg" leftlabel="" rightsrc="http://www.budni.by/wp-content/uploads/2011/12/31.jpg" rightlabel="" mode="horizontal" width=""] Нагадаем, што старажытны касцёл, асвечаны ў гонар Сігізмунда і Вацлава (сёлета адзначаецца роўна 500 гадоў з часу яго будаўніцтва), размяшчаўся прыкладна на месцы цяперашняга ўнівермага. У XIX стагоддзі паўстала пытанне будаўніцтва новага храма. Яно і пачалося побач са старым касцёлам. Але пасля падаўлення паўстання 1863 года незавершаны будынак быў у каталікоў ада

Першая аптэка ў Пружанах была адкрыта ў 1828 (па іншых звестках — у 1811) годзе. Пэўны час існавала меркаванне, што менавіта гэты зялёны будынак на вуліцы Савецкай, дзе цяпер месціцца Дом быту «Прэстыж», — першапачатковы. І цяпер у сетках інтэрнэт можна сустрэць захоплены пост аматара старажытнасці: «Добра захаваўся!». Тым больш і памятная дошка на доме вісіць. Але на самай справе гэты будынак з'явіўся толькі ў 1891 годзе. Верагодна, сапраўды на месцы першай аптэкі. [sciba leftsrc="http://www.budni.by/wp-content/uploads/2022/04/1-20211109_IMG_3148_0036.jpg" leftlabel="" rightsrc="http://www.budni.by/wp-content/uploads/2022/04/20211109_IMG_3148_0036.jpg" rightlabel="" mode="horizontal" width=""] У той час кіраваў установай сын першага пружанскага правізара Вікенція Юркоўскага, як

Развіццю Пружанскага павета ў ХІХ стагоддзі садзейнічала ў тым ліку і будаўніцтва чыгункі. У лістападзе 1871 года адбылося адкрыццё лініі Смаленск – Брэст Маскоўска-Брэсцкай чыгункі. На яе будаўніцтве працавала нямала мясцовых сялян. [sciba leftsrc="http://www.budni.by/wp-content/uploads/2022/04/1.jpg" leftlabel="" rightsrc="http://www.budni.by/wp-content/uploads/2022/04/Fotopolska_613502.jpg" rightlabel="" mode="horizontal" width=""] Існуе легенда, нібыта чыгуначныя шляхі павінны былі ісці праз Пружаны, але мясцовыя купцы адмовіліся будаваць на свае сродкі вакзал. Так і з‘явілася ў дзясятку кіламетраў ад горада станцыя Лінёва (Лінова), якая пазней атрымала назву па суседняй вёсцы Аранчыцы.Будынак вакзала спачатку быў драўляным, ды і наогул цагляных пабудоў у наваколлі было неба

Яшчэ адзін цудоўны куточак Пружан, адлюстраваны на паштоўках больш чым 100-гадовай даўнасці, — месца зліцця рэчкі Муха і канала Вец. У 2003 годзе тут устаноўлена кампазіцыя, якая стала візітнай карткай нашага горада. Аўтарам яе з‘яўляецца брэсцкі скульптар Аляксей Паўлючук. [sciba leftsrc="http://www.budni.by/wp-content/uploads/2022/03/20220316_IMG_5749_0146.jpg" leftlabel="" rightsrc="http://www.budni.by/wp-content/uploads/2022/03/Pruzany_Muchaviec._Пружаны_Мухавец_1917.jpg" rightlabel="" mode="horizontal" width=""] Менавіта гэтае месца, згодна з шэрагам паданняў, і надало гораду яго імя. Тут варта ўзгадаць знакамітую гісторыю пра вадзянога змея, які паглынуў дзіця ўладальніка горада («пажраў» яго). Слова «Пажарла» пазней пераўтварылася ў «Пружаны». А вось якую легенду прыво

"Раённыя будні" пачынаюць новы праект пад назвай "Бацькаўшчына", прымеркаваны да Года гістарычнай памяці. [sciba leftsrc="http://www.budni.by/wp-content/uploads/2022/03/Белые-лавки-после.jpg" leftlabel="" rightsrc="http://www.budni.by/wp-content/uploads/2022/03/Белые-лавки-до.jpg" rightlabel="" mode="horizontal" width=""] І зноў захацелася зірнуць на Пружаны больш чым стагадовай даўніны. Скрыжаванне вуліц Аляксандраўская, Кобрынская, Замкавая і Хватка (цяперашнія Рыгора Шырмы, Кобрынская, Савецкая і Леніна). «Белыя лаўкі», дарагія сэрцу кожнага пружанца, — своеасаблівы сімвал нашага горада. Нагадаем, што яны былі пабудаваны ў 1896 годзе на сродкі мясцовых яўрэяў-гандляроў па праекце архітэктараў Міхайлоўскага і Савіча. Дарэчы, узводзіліся не на пустым месцы: тут і раней былі ган