Музеи Пружанщины

Дарагія сябры! Калі б вы ведалі, колькі таямніц і загадак захоўвае ў сабе наш пружанскі музей! У кожнага экспаната сваё жыццё і свая гісторыя. І каб іх спазнаць, недастаткова хуценька прайсціся па залах, ледзь крануўшы позіркам гэтыя мудрагелістыя формы і абрысы. Трэба спыніцца, прыслухацца і тады, мае юныя сябры, вы пачуеце, як патрэскваюць чорназадымленыя збанкі, перашэптваюцца старыя кнігі, пераглядваюцца  партрэты, круцяцца над палатном гісторыі калаўроты і чаўнакі ткацкіх станкоў... Хочаце адчуць дыханне глыбокай даўніны? Для гэтага мы падрыхтавалі для вас цікавыя практычныя заняткі і прэзентацыі. Тэматыка іх разнастайная. Разам з вамі мы перанясемся ў свет рэчаў, якія сышлі ў далёкае мінулае, даведаемся, як жылі нашы продкі, пра іх побыт, а таксама культуру і традыцыі. З нашай

Дзе толькі не наслядзіла бабулька-гісторыя?! У літаратуры і музыцы, на дрэве і палатне... Але самы глыбокі і даўгавечны след, мне здаецца, яна пакінула на камені і цэгле. Даўно ўжо няма многіх пабудаваных чалавецтвам сцен, стройныя шэрагі сведкаў часу — дамоў рассыпаліся ў пыл, а адзінокія цаглінкі ўсё ляжаць у зямлі — нібы чакаюць свайго даследчыка... Нехта скажа: «Што цікавага ў гэтым смецці? Звычайная сумесь з гліны і вады». У тым, што гэта не так, вы зможаце пераканацца, наведаўшы выставу, якая працуе ў музеі-сядзібе «Пружанскі палацык». Больш за шэсцьдзесят рэдкіх экспанатаў прадставілі пружанскай публіцы брэсцкія аматары даўніны і знатакі старадаўніх тэхналогій Сяргей Грынь і Іван Чайчыц. Вось ужо некалькі гадоў яны калекцыяніруюць старадаўнюю цэглу. Не проста збіраюць — зазірнулі ў

Мы прывыклі захапляцца вялікімі вынаходніцтвамі, але што значыць тая ж тэорыя адноснасці Эйнштэйна ў параўнанні з простай швейнай машынкай?! Бабуліны памочніцы, выпушчаныя больш за сто гадоў таму, шчасна дажылі да нашых дзён. І дзіўней за ўсё тое, што яны не бавяць свой век дзе-небудзь у каморы, а працягваюць спраўна працаваць. Вось адна такая старушачка, якая жыве сёння ў музеі-сядзібе «Пружанскі палацык», па-ранейшаму шые парцьеры і гардзіны, цыруе абрусы і сурвэткі. Учора яна сустрэла чарговы юбілей. «Які?» – спытаеце вы. 165-гадовы! Роўна столькі часу назад, 12 жніўня 1851 года амерыканскі вынаходнік і бліскучы бізнэсмэн Ісаак Зінгер атрымаў патэнт на сваю швейную машынку. Ён проста ўдасканаліў мадэлі, якія існавалі на той час, — першым размясціў іголку вертыкальна, спраектаваў с

У народзе кажуць, калі хочаш сабе вечнага помніка, укладзі сваю душу ў добрую кнігу. Пра гэта між волі падумалася падчас мерапрыемства ў музеі-сядзібе «Пружанскі палацык»: на суд чытачоў вынес сваю першую кнігу пад назвай «Боцман» наш зямляк Дзмітрый Шульман.  Дзмітрый Міхайлавіч нарадзіўся ў Пружанах. Бацькі былі вядомымі паважанымі людзьмі, педагогамі з вялікай літары, якія выхавалі сына добрым і прыстойным чалавекам. Прывілі любоў да чытання: менавіта дзякуючы «правільным кнігам», як сам лічыць, у яго сфармаваўся моцны характар, унутраная дысцыпліна і адказнасць за свае ўчынкі. Вучыўся Дзмітрый у СШ № 2 г. Пружаны, шмат пісаў, і яго апавяданні  друкаваліся ў школьным часопісе «Юнацтва». А пісаць, сапраўды, было пра што! У 12 гадоў хлопец ужо ўмеў страляць з паляўнічай стрэльбы, заха

Паўгода па Беларусі з поспехам падарожнічае перасоўная выстава сучаснага іканапісу “Прыпавесці”. Мастацкая галерэя «Універсітэт культуры» ў Палацы Рэспублікі, музей Беларускага Палесся ў Пінску... Нарэшце, Пружанскі палацык прыняў у сваіх выставачных залах амаль шэсць дзясяткаў работ мастакоў з Беларусі, Польшчы, Славакіі, Літвы, Грузіі і Украіны, якія працуюць у традыцыях царкоўнага мастацтва. Усе гэтыя мастакі з’яўляюцца ўдзельнікамі VII міжнароднага пленэру іканапісу ў польскім горадзе Навіца ў 2015 годзе, і гэтая выстава – іх своеасаблівая творчая справаздача. Штогод таварыства сяброў Навіцы сумесна з кафедрай сакральнага мастацтва Львоўскай нацыянальнай акадэміі мастацтваў (Украіна) арганізуе на базе цэнтра брацтва грэка-каталіцкай моладзі «Сарэпта» майстар-класы для сучасных ма

«Трэба хадзіць на рынак, як у музей, і глядзець не на тавар, а на людзей. Бо ніколі не ведаеш, хто перад табой: што ні чалавек, то гісторыя», – менавіта гэтыя словы з вуснаў адной жанчыны як нельга лепш падкрэслілі ўсе думкі, якія прагучалі ў гэты памятны вечар у музеі-сядзібе «Пружанскі палацык».  Тут адкрылася выстава работ малавядомага пружанскай публіцы фотамастака Георгія Жэгалава. Прайшло пяць гадоў, як ён пакінуў гэты свет, і вось яго родныя прыадчынілі заслону таямніцы  жыцця чалавека, які доўгі час проста гандляваў на рынку парфумай. Сумна ўсведамляць, што за шматлікімі духмянымі флакончыкамі духоў «Красная Москва» і «Chanel No. 5» хавалася такая геніяльная асоба і такі цікавы лёс, пра які амаль ніхто з пакупнікоў і не ведаў. Сапраўды, яго біяграфія — гэта гісторыя не толькі а

У пружанскім музеі праходзіць шмат цікавых навукова-пазнавальных мерапрыемстваў.  Кожны раз, наведваючы яго, мы даведваемся пра нешта новае. Так адбылося і ў гэты раз, калі вучні прышкольнага лагера “Сонейка” СШ № 1 г.Пружаны імя ЧБВА прыйшлі сюды на музейна-педагагічны занятак. Навуковы супрацоўнік Валянціна Пятроўна Нідзелька падрыхтавала для дзяцей цікавы расказ  пра посуд (на здымку). З задавальненнем вучні глядзелі прэзентацыю. Даведаліся шмат цікавага пра тое, калі ўзнік і з чаго рабілі першы посуд, як выглядалі  старажытныя міскі і лыжкі,   убачылі  нават відэлец, якім карысталася візантыйская  каралева. Цікавым быў расказ і пра гліну. Дзецям  паказалі крынкі і спарышы, кашнікі і чыгункі, іншыя  ўзоры глінянага посуду, якія знаходзяцца ў выставачнай  зале музея.  Потым мы адга