Культура

У той выхадны дзень, перад закрыццём, у аквапарк было не ўбіцца. І на хвілінку нават аптымістычна падумалася: няўжо нарэшце хлопцы і дзяўчаты  прамянялі бессэнсоўную тусоўку перад універсамам на карыснае баўленне часу ў аквапарку? Аднак варта было зайсці ў ваду, як мой аптымізм... змыла вадой са стыхійнага “фантана”. Шчаслівы юнак, стоячы пад штучным вадаспадам, трымаў над галавой шлёпанцы сваёй дзяўчыны і накіроўваў на яе патокі вады. Даставалася, вядома, усім... Прыціскаюся ў куточак да падводных масажаў і разумею, што і тут мне не месца. Не зважаючы на дзяцей і дарослых, хаця, бясспрэчна, большасць у тую нядзелю было ў аквапарку моладзі, эратычна прыліпла да юнака, быццам да выратавальніка, грацыёзная дзяўчына. Вада, канешне ж, крыху хавае відовішча, але ж, прабачце, не спляценне рук

Аб узорнай  эстраднай  студыі г. Пружаны ведаюць не толькі ў нас у раёне, але і ва ўсёй рэспубліцы, нават за яе межамі. Яе таленавітыя выхаванцы перамагаюць у разнастайных конкурсах і фестывалях. Што за чалавек рыхтуе сапраўдных зорачак на небасхіле сцэны?  Гэта — прафесіянал сваёй справы, цудоўны кіраўнік і проста вельмі прыемны чалавек з незвычайным для Беларусі імем — Валанчус Эўгеніюс Юозавіч, якога ўсе называюць спрошчана Алгіс. —Вы па прафесіі музыкант. А дзе атрымалі музычную адукацыю? —Скончыў Вільнюскае музычнае вучылішча па класе духавых інструментаў (валторна). Гэта вельмі складаны інструмент, іграць на якім нават прафесіянал павінен па дзве гадзіны кожны дзень. А ўвогуле на музычную сцежку падштурхнуў мяне мой стрыечны брат. Ён умеў іграць на гармоніку і, калі прыйшла