Пятница, 4 сентября 2026

Культура

500 силуэтов Григория Печникова

Культура, Новости, Профессия
Сёмага лютага, у дзень нараджэння мастака, у музеі-сядзібе “Пружанскі палацык” адкрылася выстава работ Рыгора Піліпавіча Печнікава. “Сілуэты” – такую назву носіць выстава – увабралі ў сябе 508 накідаў, зробленых у 60-70-ых гадах мінулага стагоддзя.  Накіды выкананы тушшу, гуашшу, пастэллю, алоўкам. Частка з іх рабілася яшчэ ў студэнцкія гады мастака. Многія з накідаў сталі карцінамі, некаторыя з іх упрыгожвалі і ўпрыгожваюць установы раёна. Выстава адразу здзіўляе. І колькасцю работ, і іх незвычайным афармленнем. Складваецца ўражанне, што вы патрапілі ў майстэрню мастака. З’яўляецца жаданне больш цесна пазнаёміцца з творчасцю Рыгора Піліпавіча, прасачыць далейшы лёс накідаў. А вось мастацтвазнаўцы сцвярджаюць, што прафесійна зроблены накід сам па сабе з’яўляецца творам мастацтва. Накід не

Поддержим Набиля!

Культура, Молодёжный клуб, Новости
Фіналіст тэлепраекта канала АНТ “Я пяю!” Набіль Зарук пасля ўдзелу ў конкурсных канцэртах, якія прайшлі ў Мінску, вярнуўся ў Пружаны. Вучань гімназіі і саліст вакальнай групы ГДК “Роднички” ўдзельнічаў у шасці канцэртах, у якіх разам з ім спявалі яшчэ дзесяць самых таленавітых дзяцей са шматдзетных і няпоўных сем’яў з розных куточкаў Беларусі. Набіль выканаў пяць сольных песень. Кожны канцэрт завяршаўся агульным выступленнем дзяцей, падчас якога фіналісты спявалі разам. Пружанскі хлопчык спяваў з Анатолем Ярмоленкам і Ігарам Карнелюком, выканаў песні з кінафільма “Прыгоды Электроніка” і рэпертуару Энрыке Іглесіяса, класічны твор. Спяваў на рускай і беларускай, англійскай і італьянскай мовах. Пра падрабязнасці выступленняў фіналістаў тэлепраекта “Я пяю!” арганізатары прасілі не рас

На Пружанщине начинаются празднования 200-летия Юзефа Крашевского

Актуально, Культура
Сёлета спаўняецца 200 гадоў з дня нараджэння польскага пісьменніка, навукоўца, мастака, музыканта Юзафа Ігнацы Крашэўскага. Яго біяграфія цесна звязана з Пружаншчынай: сям’я мела фальварак у вёсцы Доўгае, менавіта там і прайшлі дзіцячыя гады будучай знакамітасці. На мінулым тыдні ў музеі-сядзібе “Пружанскі палацык” адбылася канферэнцыя пад назвай “Крашэўскі знакаміты і невядомы”. Мерапрыемства атрымалася маштабным, удзел у ім прымалі госці з Польшчы, навуковыя супрацоўнікі музея, прадстаўнікі аддзела культуры, аўтар кніг аб Крашэўскім Руслана Гусева, вучні Загор’еўскай школы... Месца правядзення канферэнцыі было выбрана не выпадкова. Яшчэ ў 1998 годзе цяпераш-ні дырэктар музея-сядзібы Юрый Зялевіч пачаў збіраць інфармацыю аб славутым земляку – такім вядомым у свеце і амаль незнаёмым
«Я пою!». Наш земляк в финале!

«Я пою!». Наш земляк в финале!

Актуально, Культура, Молодёжный клуб
Завяршыўся маштабны агляд таленавітых дзяцей з усёй Беларусі ў рамках тэлепраекта канала ОНТ “Я пяю”. У ім  удзельнічала каля дзвюх тысяч дзяцей са шматдзетных і няпоўных сем’яў і выхаванцаў дзіцячых дамоў не старэй 14 гадоў. У фінал выйшлі 11 удзельнікаў, сярод якіх адзін пружанец. Гэта вучань 6 “Б” класа гімназіі Набіль Зарук. — Дагэтуль я ўдзельнічаў у праслухоўванні ў Брэсце, — расказвае Набіль. – Выступаў пад нумарам 228. Прайшоў адбор і ў ліку пяцідзесяці чалавек, якіх адабралі з абласных цэнтраў, трапіў на праслухоўванне ў Мінск. Ну, а там пашчасціла аказацца ў ліку адзінаццаці фіналістаў. Варта адзначыць, што Набіля Зарука добра ведае пружанская публіка. Хлопец даўно і паспяхова выступае на розных канцэртах, удзельнічае ў конкурсах. Апошнія гады яго вакальныя здольнасці ра

Пружаншчына адсвяткавала 120-годдзе Рыгора Шырмы

Актуально, Культура
У суботу, 21 студзеня, Пружаншчына адзначыла 120-гадовы юбілей свайго славутага земляка Рыгора Раманавіча Шырмы – харавога дырыжора, этнографа-фалькларыста, народнага артыст СССР, Героя Сацыялістычнай Працы... Канцэрт, наладжаны ў Палацы культуры, стаў часткай святочных мерапрыемств, якія пачаліся яшчэ ў снежні мінулага года. І, як адзначыў начальнік аддзела культуры райвыканкама К.І. Панімаш, святкаванне будзе мець працяг: у маі аматары народнай песні сустрэнуцца ў в.Шакуны, на малой радзіме Рыгора Раманавіча, на фестывалі “Пеўчае поле”. Сярод прысутных былі  і тыя, хто асабіста быў знаёмы з этнографам-фалькларыстам, і тыя, хто, магчыма, упершыню чуў песні, якія некалі запісаў Рыгор Раманавіч. Большасць песень, што гучалі ў гэты вечар са сцэны Пружанскага Палаца культуры, як раз з тых, шт

Олег Семенов: «Приглашаю настоящих любителей песни!»

Культура
29 студзеня ў Палацы культуры адбудзецца канцэрт беларускага спевака, лаўрэата прэміі “За духоўнае адраджэнне” і лаўрэата міжнародных конкурсаў  Алега Сямёнава. Плакаты з паведамленнем аб гэтым развешаны паўсюдна па нашым горадзе. Адметнасцю канцэрта з’яўляецца і тое, што разам са сталічным госцем выступіць на ім удзельніца эстраднай студыі ГДК Наталля Трус. Што гэта будзе за канцэрт і якія сюрпрызы рыхтуе для пружанскіх гледачоў Алег Сямёнаў? Гэта мы вырашылі высветліць, задаўшы спеваку некалькі пытанняў. — Найперш, Алег Міхайлавіч, раскажыце, калі ласка, пра сябе і пра сваю творчасць. — Музыкай я займаюся з дзяцінства. Тады і навучыўся самастойна  іграць на гармоніку і баяне. Сам — родам з Гомельшчыны, таму ў 14 гадоў паступіў менавіта ў Гомельскае музычнае вучылішча на дырыжорска-ха
Да 120-годдзя з дня нараджэння Рыгора Шырмы: Чырвоны псаломшчык

Да 120-годдзя з дня нараджэння Рыгора Шырмы: Чырвоны псаломшчык

Актуально, Культура
120 гадоў таму ў вёсцы Шакуны тагачаснай Міхайлаўскай воласці ў вялікай сялянскай сям‘і нарадзіўся Рыгор Раманавіч Шырма. Гэта потым ён стаў сусветна вядомым, як чалавек, які ўзнёс беларускую народную песню на высокі акадэмічны ўзровень, — харавы дырыжор, стваральнік Дзяржаўнай акадэмічнай харавой капэлы Беларусі, заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі, народны артыст БССР і СССР, Герой Сацыялістычнай Працы... Пра жыццё і дзейнасць Рыгора Раманавіча Шырмы сказана і напісана  вельмі многа. Здавалася б, яго біяграфія вывучана цалкам і новымі фактамі ўжо нікога не здзівіш. Аднак шэраг дакументаў, якія захоўваюцца ў музеі-сядзібе «Пружанскі палацык», раскрываюць яшчэ не вядомыя для большасці старонкі з жыцця нашага знакамітага земляка. Аказваецца, што Рыгор Шырма працяглы час працаваў рэгентам

Дед Мороз: «Я верю в сказку»

Актуально, Культура
Новы год – самае цудоўнае свята. Яго з нецярпеннем чакаюць дарослыя і дзеці. З чароўнай ноччу звязваюць свае спадзяванні на перамены да лепшага ці проста вераць у цуд. Вось тут у дзяцей ёсць важкая перавага: іх вера непахісная! І найперш яна звязана з Дзедам Марозам. Але ж у яго вераць і дарослыя! Інакш чаму яны так абураюцца, калі нехта з малых пачынае сумнявацца ў яго рэальнасці? Зразумела, што сапраўдны Дзед Мароз існуе: ён выконвае самыя важныя жаданні, прыносіць пад ёлку падарункі і малюе ўзоры на шыбах. Але ж ёсць і прафесія такая – быць Дзедам Марозам. І, шчыра кажучы,на прыносіць дзятве не менш радасці. Загадчыца аўтаклуба аддзела культуры Святлана Карповіч і дырэктар Слабудскага СДК Уладзімір Неміровіч  лічацца самымі вопытнымі Снягуркай і Дзедам Марозам у Пружанскім раёне.

В этом сезоне «Спутник» порадует на «Высоцким» и 5D

Актуально, Культура
Разнастаіць культурнае жыццё пружанцаў узяліся ў кінатэатры “Спадарожнік”. У першыя дні студзеня тут з’явіўся і 5D-атракцыён. З дапамогай новага фармату кінатэатр плануе не толькі зарабіць грошы, але і вярнуць гледача. Пасля капітальнага рамонту ў кінатэатра пачалося новае жыццё, на навінкі пракату ён зноў стаў збіраць поўныя залы. Але ў звычайныя дні чэрг ля касы няма. Аб зменах, якія адбыліся і яшчэ чакаюцца, расказвае дырэктар кінавідэапрадпрыемства У.У.Люсько. — Уладзімір Уладзіміравіч, цэлы месяц пружанцы бавілі час на 5D-атракцыёне ў Палацы культуры, а чаму  кінатэатр так спазніўся? — Сапраўды, мы планавалі запусціць свой атракцыён яшчэ ў лістападзе, але па прычынах, якія ад нас не залежалі, вось так спазніліся. Крыўдна. Але ўжо ў першы дзень, без асаблівай рэкламы, да на

Шчодры вечар добрым людзям!

Актуально, Культура
У якасці калядоўшчыкаў-шчадроўшчыкаў у святочны дзень па Хараве прайшліся мясцовыя дзетсадаўцы са сваімі выхавальнікамі. Тут усё было па-сапраўднаму: апрануліся як след, песні і вершы належныя вывучылі. Дзеткі завіталі ў магазін, аддзяленне сувязі, сельвыканкам і на крухмальны завод — і пажадалі аднавяскоўцам здароўя, шчасця і заможнасці. Фота Аляксандра МЕЛЕША.

Міколе Антаноўскаму — 60!

Культура
Калі ў цябе за плячамі ўжо шэсць дзясяткаў, даль бог, на гэты свет глядзіш іншымі вачыма, нават не так, як яшчэ дзесяць гадоў назад, не кажучы пра пару юнацтва. Многія з’явы і падзеі, якія некалі хвалявалі, не давалі спакою і натхнялі на  рашучыя, як тады падавалася, учынкі ці, наадварот, траплялі ў разрад абсурдных і непрыстойных, зараз здаюцца такімі дробязнымі, мізэрнымі, смешнымі ці, наадварот, велічнымі і высакароднымі. І па гэтай прычыне адчуваеш сябе крыху няёмка за  сваю ранейшую паспешлівасць, маладушша, крыўдлівасць,  марную ўзрушанасць... Можа, гэта — звычайная ўзроставая мудрасць, а можа – і жыццёвая стомленасць. Як бы гэта ні называлася, але так хочацца верыць: мае цяперашнія вершы таксама памудрэлі, нягледзячы на тое, што закранаюць тэмы, на якія не пісаў хіба што самы лянів

Многострадальная судьба пружанского костела

Культура
На працягу апошніх дзесяцігоддзяў шмат зроблена ў справе адраджэння гістарычнай памяці беларусаў. Навукоўцы і аматары пастаянна адкрываюць факты, якія дазваляюць па-новаму паглядзець на нашу мінуўшчыну. Не застаецца ў баку ад гэтай справы і музей-сядзіба “Пружанскі палацык”, дзе захоўваецца шмат цікавых рэчаў, якія тычацца мінулага і сучаснасці роднага краю. Сярод іх асаблівае месца займае папка з арыгінальнымі дакументамі, прысвечанымі гісторыі рымска-каталіцкага касцёла ў Пружанах. Усяго яна налічвае 20 дакументаў, якія асвятляюць невядомыя старонкі з мінулага касцёла Узнясення Святой Дзевы Марыі. Выяўленне падобных экспанатаў тым больш актуальна, што ў 2011г. адзначаецца 130-годдзе з пачатку будаўніцтва ўзгаданага храма. Першы драўляны каталіцкі храм у Пружанах мог існаваць на мяж

Наташа Трус: «Иду и пою :)»

Актуально, Культура, Молодёжный клуб
У народным уборы ці эстрадным касцюме, у вобразе цыганкі ці казачнага Нязнайкі яна заўсёды цудоўна глядзіцца на сцэне, а яе вакал не пакідае раўнадушным нікога ў глядзельнай зале. Здаецца, што без удзелу гэтай спявачкі не абыходзіцца ні адзін канцэрт у Палацы культуры. Яе перамогі і ўзнагароды ўражваюць: каля 30 дыпломаў рознага, у тым ліку міжнароднага, узроўню за выканаўчае майстэрства і вакальныя здольнасці. Для іх ужо мала месца на сцяне пакойчыка ў бацькоўскім доме. І гэта ўсё пра яе, вучаніцу 6 класа гімназіі і проста пачынаючую спявачку, —  Наталлю Трус. — Наташа, табе ўсяго адзінаццаць, а здаецца, канцэрты з тваім удзелам гляджу шмат гадоў... — На сцэне я — шэсць гадоў. Выступаю з пяцігадовага ўзросту. — Значыць, большую частку свайго жыцця... А першае сваё выст

В парке прошел пленэр юных художников

Культура, Молодёжный клуб
Толькі жывапіс, які ствараецца на прыродзе, можа найлепш перадаць натуральную прыгажосць. У гэтым прафесіяналы пэндзля пераканаліся яшчэ ў пачатку ХІХ стагоддзя, але найбольш поўнае ўвасабленне прынцыпы гэтай тэхнікі выяўленчага мастацтва знайшлі ў другой яго палове. Менавіта тады тэрмін «пленэр» пачаў ужывацца шырэй. У наш час пленэр — адзін з асноўных элементаў мастацкага навучання. Юныя мастакі Пружаншчыны, прыхапіўшы з сабой паперу, алоўкі, пэндзлі і мальберты,  таксама выйшлі на прыроду... У пленэры прымалі ўдзел каля паўсотні вучняў школ мастацтваў раёна. Творчае мерапрыемства праходзіла на тэрыторыі Пружанскага палацыка, які, дарэчы, паводле умоў конкурснай часткі, быў абраны і цэнтральнай тэмай работ удзельнікаў. «Ідэя правесці пленэр з’явілася даўно, але толькі цяпер нам уда

В Шерешевской художественной школе занимается треть подростков поселка

Актуально, Культура
Фарміраваць густ, прывіваць любоў да музыкі,  арганізоўваць вольны час дзяцей і моладзі – вось асноўныя мэты, якія ставяць перад сабой выкладчыкі Шарашоўскай школы мастацтваў пад кіраўніцтвам Вольгі Пятроўны Краўчук. Сёння ў школе займаюцца 76 дзяцей, а  гэта прыкладна трэць усіх школьнікаў пасёлка. Школа была заснавана яшчэ ў 1968 годзе. Цяперашнія работнікі працягваюць традыцыі, закладзеныя яе першымі кіраўнікамі і выкладчыкамі. За гэты час школу скончыла 210 вучняў. 43 з іх працягвалі музычную адукацыю ў спецыялізаваных навучальных установах, многія зараз працуюць у музычных установах раёна, а трое вярнуліся ў родную школу. Рашэннем райвыканкама ў 2008 годзе пасялковая музычная школа была ператворана ў школу мастацтваў. Акрамя музычнага аддзяленне, у якім дзеці займаюцца па класу