Суббота, 6 декабря 2025

День: 24.06.2025

Депутат Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь Юрий Наркевич провел встречу с коллективом ДЮСШ № 1 г. Пружаны.

Депутат Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь Юрий Наркевич провел встречу с коллективом ДЮСШ № 1 г. Пружаны.

На прошлой неделе депутат Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь Юрий Наркевич провел встречу с коллективом ДЮСШ № 1 г. Пружаны. В сопровождении администрации учреждения Юрий Наркевич осмотрел спортивные объекты: футбольный и волейбольный залы, тренажерный комплекс и легкоатлетический манеж. Он отметил достойное техническое состояние инфраструктуры и выразил признательность коллективу за их профессиональный труд и вклад в развитие физической культуры среди молодежи. Основной частью визита стала встреча с трудовым коллективом школы, на которой были затронуты ключевые темы: обновление и развитие материально-технической базы учреждения, cоздание условий для раскрытия потенциала талантливых юных спортсменов, важность открытого диалога между педагогами и пре
Знік веласіпед?

Знік веласіпед?

Лета — самы спрыяльны час для веласіпедных паездак, таму што гэты транспарт падыходзіць для цёплага надвор’я. На вуліцах нашых населеных пунктаў зараз можна ў вялікай колькасці ўбачыць двухколавыя «жалезныя коні». Але веласіпед — гэта не толькі папулярны сродак перасоўвання, а яшчэ і аб’ект увагі зламыснікаў. Часцей за ўсё крадзяжы двухколавага транспарту адбываюцца ў грамадскіх месцах, у прыватнасці, побач з крамамі, пад’ездамі, з лесвічных пляцовак. Асноўная прычына такіх непрыемнасцей — бестурботнасць уладальнікаў, якія не прымаюць належных мер для абароны сваёй маёмасці. У выніку ў летні перыяд рэзка павялічваецца колькасць крымінальных спраў, якія звязаны з крадзяжом веласіпедаў. Асаблівую каштоўнасць зараз уяўляюць дзіцячыя мадэлі, цана якіх часцяком значна большая за класічны
Знаёмства з Любоўю Якімаўнай Андрусевіч з аг. Лінова

Знаёмства з Любоўю Якімаўнай Андрусевіч з аг. Лінова

З ліста ў рэдакцыю:«На маім жыццёвым шляху сустракаліся ўсё больш прыстойныя, самаахвярныя, добразычлівыя людзі. Па стане здароўя не раз давялося звяртацца да медыкаў. Хачу выказаць падзяку ўрачам і медперсаналу Ліноўскай і Пружанскай паліклінік за сардэчны прыём і чалавечыя адносіны. Маладыя людзі і дзверы адчыняць, і падтрымаюць, прапусцяць у чарзе, саступяць месца і нават спытаюць, чым дапамагчы? Я шчыра парадавалася за нашых людзей, бо не ачарсцвела душа ў нашага народа. Мала куды выходжу, але такога клопату і ўвагі ад чужых людзей ніяк не чакала. Асабліва гэта цэніш, калі маеш патрэбу ў дапамозе. Дзякуй усім, хто не прайшоў міма і не застаўся абыякавым. Жадаю ўсім моцнага здароўя, шчасця і дабра!». Наша знаёмства з Любоўю Якімаўнай Андрусевіч заг. Лінова адбылося практ
Калі б не было вайны…

Калі б не было вайны…

Лёсы мільёнаў людзей карэнным чынам змяніліся 22 чэрвеня 1941 года. Парушаны планы, знішчаны надзеі, разбураны мары. З-за чаго мы і зараз задумваемся: а як жылі, калі б не было вайны… Ніне Пятроўне Ільяшэвіч было ўсяго толькі тры гады, калі пачалася вайна. Бацьку, афіцэра, накіравалі на службу з роднай Пскоўскай вобласці ў Слабудку. Безумоўна, на новае месцажыхарства паехала з ім і сям’я — жонка Ганна і маленькая Ніна. Ці думала тады дзяўчынка, што далёкая беларуская Пружаншчына стане для яе, расіянкі, другой радзімай?! Жылі на кватэры. Хутка нарадзілася сястрычка Люська. Калі грымнулі першыя выбухі вайны, бацькі побач не было. Напярэдадні яго якраз накіравалі ў камандзіроўку… — Што я памятаю пра той час? —перапытвае Ніна Пятроўна. — Страляніны не помню. А толькі матацыклы, м