Суббота, 17 января 2026

Калонка галоўнага рэдактара

Калонка галоўнага рэдактара. Вы — з намі, а мы — з вамі: няхай «раёнка» прыходзіць у кожны дом!

Калонка галоўнага рэдактара. Вы — з намі, а мы — з вамі: няхай «раёнка» прыходзіць у кожны дом!

Актуально, Калонка галоўнага рэдактара, Новости, Подписка
Добра, калі старыя сябры ідуць з намі праз жыццё, а яшчэ лепш, калі да іх далучаюцца новыя, са сваімі поглядамі, інтарэсамі, думкамі, перажываннямі, ідэямі. Набрала абароты падпісная кампанія на другое паўгоддзе 2022 года. Сярод вялікага асартыменту розных выданняў, часопісаў, газет, ёсць месца і нашым “Раённым будням”. Прыемна ўсведамляць, што “раёнка” займае чацвёртае месца сярод аналагічных друкаваных выданняў Брэсцкай вобласці па тыражы. Нас апераджаюць толькі Столінская, Пінская і Баранавіцкая раённыя газеты. Але ж і колькасць насельніцтва там значна вышэйшая, чым у нас. Ды ўсё гэта не азначае, што супрацоўнікі рэдакцыі газеты “Раённыя будні” павінны на гэтым супакойвацца. Не, нам трэба працаваць так, каб на наша выданне імкнулася падпісацца найбольшая колькасць чытачоў. Гэта
Калонка галоўнага рэдактара. Танцы на вадзе, ці Як добра адпачываем

Калонка галоўнага рэдактара. Танцы на вадзе, ці Як добра адпачываем

Здоровье, Калонка галоўнага рэдактара, Новости
Нарэшце лета па-сапраўднаму ўступіла ў свае правы, надышлі гарачыя, нават спякотныя дні. Душа, а больш цела, пачало патрабаваць прахалоды, магчымасці акунуцца ў жыватворную ваду. Берагі рэк і азёр, сажалак і нават невялічкіх ручаёў зараз самыя папулярныя месцы для адпачынку. У спякоту тут многа дзяцей, дарослых: плёскаюцца, загараюць — адным словам, адпачываюць. Добра, калі дзеці прыйшлі з дарослымі, якія павінны сачыць за тым, каб малыя паводзілі сябе на вадзе па ўсіх правілах бяспекі: не заплывалі куды не дазволена, не сваволілі і гэтак далей. Ды не заўсёды ўвага дарослых сканцэнтравана на адным – пазбегнуць няшчаснага выпадку з малым. Асабліва калі маніць да сябе запацелая, халодненькая бутэлька піва, якая чакае, калі яе адкрыюць, і хмельны напой перальецца ў арганізм, разальецц
Калонка галоўнага рэдактара: Палёты ў сне і наяве

Калонка галоўнага рэдактара: Палёты ў сне і наяве

Калонка галоўнага рэдактара, Наша з табой Беларусь, Новости
У народзе кажуць: «Добра там, дзе нас няма». Там, дзе мы не былі, здаецца, і паветра мае пах свабоды, і жыццё лепшае, і грошы сыплюцца з нябёсаў. Як жывецца беларусам у той жа Польшчы: тым, хто паехаў на заробкі, і тым, хто так захацеў лічыцца палітычным бежанцам? У гэтым і паспрабуем разабрацца. Добра мне знаёмы Андрэй у суседнюю краіну Еўрасаюза ездзіў на заробкі даўно. Ён спачатку працаваў на заводзе па вырабе кандыцыянераў. Па паўгода, а іншы раз і болей, не бачылі хлопца родныя. «Злотыя, якія плацілі, нялёгка даваліся, — расказваў Андрэй. — Працаваць прыходзілася па 12 гадзін. Мне яшчэ пашанцавала, уладальнік прадпрыемства аказаўся прыстойным, забяспечыў сацыяльным пакетам і медыцынскай страхоўкай. Ды гэта было да той пары, пакуль лакдаўн не ўвялі з-за пандэміі каранавіруснай
Калонка галоўнага рэдактара: Усё таемнае калісьці становіцца відавочным

Калонка галоўнага рэдактара: Усё таемнае калісьці становіцца відавочным

Калонка галоўнага рэдактара, Наша з табой Беларусь, Новости
Як кажуць у народзе, шыла ў мяшку не схаваеш. Яно ўсё роўна вытаркнецца. Так здараецца і з тымі, хто, хаваючыся пад рознымі мянушкамі, чужымі аватаркамі, агрэсіўна стараюцца зняважыць сваіх апанентаў. Гэта робяць тыя, хто не можа аргументаваць свой жыццёвы прынцып яскравымі доказамі, наяўнасцю розуму, хто знаходзіцца на кармленні і мае ад гэтага які-ніякі прыбытак. У той перыяд часу, калі яны адчуваюць сябе ў пэўнай бяспецы, абразы сыплюцца ад іх як з рога багацця. Але ўсё гэтае – да пары да часу. Колькі ні хавайся, ні адчувай сваю недасягальнасць, знойдуць і прымусяць адказваць па ўсёй строгасці закона і не факт, што адміністрацыйнага. Вось прыклад. У адным з дэструктыўных тэлеграм-каналаў яшчэ зусім нядаўна вельмі актыўнічаў нехта пад нікам «W», «RS» і некаторымі іншымі і адчу
Калонка галоўнага рэдактара: у адным страі з героямі вайны

Калонка галоўнага рэдактара: у адным страі з героямі вайны

Великая Победа, Год гістарычнай памяці, Год народнага адзінства, Калонка галоўнага рэдактара, Новости
Зусім хутка прыйдзе да нас светлае свята – Дзень Перамогі.З кожным годам становіцца ўсё менш самых галоўных удзельнікаў свята – ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны. Час няўмольны, ён робіць сваю справу: героі той страшэннай вайны адыходзяць у вечнасць. Таму святы абавязак для нас, іх нашчадкаў, зрабіць так, каб памяць аб неўміручым подзвігу жыла ў вяках. Мы павінны перадаць іх наказ сваім нашчадкам – захаваць мірную, квітнеючую Беларусь, каб ніводзін бот ворага не ступіў на нашу зямлю, каб фашысцкая гідота не адрадзілася, не набрала сілу і моц. І гэта мы ўсе разам і зробім. У святы для кожнага для нас дзень 9 Мая мы збярэмся разам, каб аддаць даніну павагі нашым дарагім воінам Вялікай Айчыннай вайны. Тым, хто з намі разам, і тым, каго ўжо няма: загінулым, памерлым пасля вайны,
Калонка галоўнага рэдактара: Двайныя стандарты, ці Двухаблічныя Янусы

Калонка галоўнага рэдактара: Двайныя стандарты, ці Двухаблічныя Янусы

Калонка галоўнага рэдактара, Новости, Украина
У гэтым маналогу я паспрабую распавесці пра тое, як нашыя неверагодныя змагары за шчасце і дабрабыт Радзімы ўмеюць хутка пераабувацца ў паветры, але робяць выгляд, што ў гэтых чаравіках яны і прыйшлі. Ужо некалькі месяцаў працягваецца спецыяльная аперацыя па дэнацыфікацыі і дэмілітарызацыі Украіны. Праводзяць гэтую міссію расійскія войскі, якія складаюцца з прафесіяналаў і кантрактнікаў. Не буду ўдавацца ў развагі пра тое, што місія гэтая высакародная, бо суседняя краіна да таго ўпала ў нацызм, што жахліва робіцца. Тут са мной пагодзяцца многія, што трываць суседа, які займаецца абы чым, буяніць, пагражае, наносіць шкоду, не ўсе змогуць. Звычайна, калі такі пасяліўся на пляцоўцы ў шматкватэрным доме, то каб яго ўціхамірыць, вызываюць сілавыя ведамствы, напрыклад, міліцыю. Вось
Калонка галоўнага рэдактара: Калі памяць пераўтвараецца ў бяспамяцтва

Калонка галоўнага рэдактара: Калі памяць пераўтвараецца ў бяспамяцтва

Актуально, Год гістарычнай памяці, Калонка галоўнага рэдактара, Наша з табой Беларусь
Зусім нядаўна сусвет адзначыў Міжнародны дзень вызвалення вязняў фашысцкіх лагераў. Як вядома, 11 красавіка 1945 года адбылося паўстанне вязняў у Бухенвальдзе. У гонар гэтай даты ААН вырашыла ўвекавечыць дзень у памяці народнай. Кожны год у Бухенвальдзе, як і ва ўсім свеце, праходзяць жалобныя мерапрыемствы ў гонар паўстанцаў. У сам лагер смерці прыязджаюць прадстаўнічыя дэлегацыі з розных краін. Сёлета арганізатары вырашылі не запрашаць на мерапрыемства толькі прадстаўнікоў Расіі і Беларусі. Дрэнна з памяццю стала? Нашы дзве краіны па праву заслужылі павагу да сябе, бо ў складзе Савецкага Саюза мы зламалі хрыбет фашыстам. У Беларусі кожны трэці загінуў у гады Вялікай Айчыннай вайны. А колькі на нашай тэрыторыі было створана гета і лагераў смерці… Ну ладна, не запрасілі, быццам бы
Калонка галоўнага рэдактара: Нязгодныя: прафесія альбо прызванне?

Калонка галоўнага рэдактара: Нязгодныя: прафесія альбо прызванне?

Актуально, Калонка галоўнага рэдактара, Новости
Ёсць такая катэгорыя людзей, якія пры любой уладзе будуць трымацца ў апазіцыі. Іх прынцып, што б іншыя ні зрабілі, – гэта ўсё роўна дрэнна. З такімі ў маім жыцці давялося кантактаваць не аднойчы. Ім усё крыва. Сусед жыве заможна, значыць, штосьці крадзе, бедна – няўдачнік. Унікнуць жа ў абставіны, паспрабаваць разабрацца ў прычынах – гэта не. А навошта? Галоўнае, што таварышам нязгодным вывад зроблены. Усё астатняе яго не тычыцца. Паветра ўскалыхнуў, плётку пусціў, скаргу куды трэба ці не трэба накіраваў – і задаволены сваёй дзейнасцю. Як цяпер гавораць, абы хайп злавіў. Такіх людзей няшмат, але яны існуюць побач з намі. Радуюцца няўдачам, атручваюць жыццё не толькі навакольным, але і сабе. Бо жоўць, якая выдзяляецца ад іх дзейнасці, разбурае арганізм і ім самім. Існуе і катэгор
Воля праз няволю?

Воля праз няволю?

Год гістарычнай памяці, Калонка галоўнага рэдактара, Наша з табой Беларусь, Новости
25 сакавіка 1918 года па ініцыятыве Рамана Скірмунта, дзеяча БНР, на імя кайзера Германіі Вільгельма ІІ была накіравана тэлеграма. У ёй змяшчалася ўдзячнасць за вызваленне Беларусі ад бальшавікоў. У ёй таксама выражалася ўпэненасць, што “толькі пад абаронай Германскай Імперыі бачыць край сваю добрую волю ў будучым”. З таго часу ў бчб-адэптаў з’явілася мара легчы пад нацыстаў. Гэтую мару яны данеслі да Вялікай Айчыннай вайны. З прыходам фашысцкай Германіі на нашы землі калабаранты павылазілі са сваіх нор, павыцягвалі са схронаў бчб-сімволіку і сталі пад пратэктаратам фашыстаў усталёўваць сваю ўладу, весці барацьбу з партызанамі, а больш з мірным насельніцтвам. Пасля Вялікай Перамогі над нямецка-фашысцкімі захопнікамі хтосьці з калабарантаў-недабіткаў уцёк за мяжу, хтосьці зат
Калонка галоўнага рэдактара: Міру і спакою на славянскай зямлі

Калонка галоўнага рэдактара: Міру і спакою на славянскай зямлі

Актуально, Год гістарычнай памяці, Калонка галоўнага рэдактара, Украина
Ва Украіне праводзіцца аперацыя Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі па дэнацыфікацыі і дэмілітарызацыі краіны. Што стала перадумовай гэтага ўсяго і як будзе далей? Ці мог бы хто калі-небудзь падумаць пра тое, што суседняя Украіна стане пляцоўкай для нянавісці, злобы, хаосу? Наўрад ці. Адзначу, што большасць украінцаў так і засталася добрай, ветлівай і шчырай. Як магла нязначная кучка нацыяналістаў-бандэраўцаў абалваніць, запалохаць, давесці да такога стану пявучы, прыгожы, са сваімі самабытнай культурай і традыцыямі народ? Пытанне рытарычнае, але адказ на яго ляжыць на самай паверхні. Думаю, што не трэба рабіць экскурс у гісторыю, як усё пачыналася ў нашых суседзяў, як пасля распаду СССР зрабілі стаўку на змяненне курсу карабля пад назвай «Украіна» ў бок захаду, пра тое, што ўл
Калонка галоўнага рэдактара: Беларусь не падпалілі, запалаў Казахстан

Калонка галоўнага рэдактара: Беларусь не падпалілі, запалаў Казахстан

Год гістарычнай памяці, Калонка галоўнага рэдактара, Новости
Трывожныя звесткі з Рэспублікі Казахстан прымусілі задумацца, што спробы архітэктараў «каляровых рэвалюцый» расхістаць і падпаліць краіны СНД, працягваюцца. Чаму звяртаю ўвагу іменна на Казастан? А таму, што гэтая краіна мне не чужая. У свой час за некалькі кіламетраў ад Алматы я праходзіў тэрміновую ваенную службу ў войсках сувязі, якія адносіліся да супрацьпаветранай абароны. Было гэта ў далёкім 1990 годзе. Працягвалася мая служба ўжо ў званні прапаршчыка сувязі. Тыя гады былі вельмі неспакойныя. Савецкі Саюз адлічваў апошнія дні свайго існавання. Рэспублікі паступова аддзяляліся, спрабавалі жыць самастойна. У Казахстане ўсё больш стаў праяўляцца нацыяналізм, асабліва ў сталіцы. Тады Алматы (раней яна звалася Алма-ата) была сталіцай Казахстана. Усё часцей на вуліцах можна