Четверг, 20 февраля 2020

Год малой Радзімы

20 декабря стартует конкурс на лучшее новогоднее оформление зданий

20 декабря стартует конкурс на лучшее новогоднее оформление зданий

Год малой Радзімы, Новости
З 20 па 27 снежня 2019 года ў нашым горадзе і раёне будзе праводзіцца штогадовы раённы агляд-конкурс на лепшае навагодняе афармленне будынкаў і прылягаючых да іх тэрыторый. Для ўдзелу ў аглядзе-конкурсе запрашаюцца прадпрыемствы, арганізацыі, установы, індывідуальныя прадпрымальнікі і ўладальнікі прыватных жылых дамоў. Да 20 снежня бягучага года ўсе, хто пажадае прыняць удзел у конкурсе, павінны выканаць афармленне сваіх будынкаў і тэрыторый і падаць адпаведную заўку на ўдзел. Заяўкі падаюцца ў аддзел архітэктуры, будаўніцтва і жыллёва-камунальнай гаспадаркі райвыканкама. Разгляд пададзеных заявак і агляд навагодняга ўбрання будынкаў будзе праводзіцца з 20 па 27 снежня. Пры разглядзе конкурсных аб’ектаў увага будзе звяртацца на дызайн афармлення аб’ектаў і прылеглых тэрыторый,
Гісторыя з фатаграфіяй. Мандаліны, гітары, балалайкі…

Гісторыя з фатаграфіяй. Мандаліны, гітары, балалайкі…

Год малой Радзімы, Культура
Мінск, 28 кастрычніка 1951 года. Рэспубліканскі агляд мастацкай самадзейнасці. На сцэне — струнны аркестр Пружанскага Дома культуры. Мандаліны, гітары, балалайкі. Зараз больш на слыху домра, а на тыя часы чамусьці была папулярнай менавіта італьянская мандаліна. Нават дома ў нас быў такі інструмент. І хаця прафесійна музыцы не вучыўся ніхто са старэйшых сваякоў, дзядуля і дзядзькі ўмелі граць, цёткі прыгожа спявалі. Я ўжо гэтага не заспела, але расказвалі, што наладжваліся сапраўдныя сямейныя канцэрты. Тое, што самадзейных аматараў музыкі ў Пружанах было нямала, бачна і па аматарскім фотаздымку. На жаль, ён не вельмі добрай якасці і цяжка разгледзець твары, але, магчыма, нехта пазнае тут сваіх родных. Ірына СЯДОВА.
Будни старосты: от замены батареек до ревизии аварийных деревьев

Будни старосты: от замены батареек до ревизии аварийных деревьев

Год малой Радзімы, Профессия, Ружанские мотивы
Міхаіл Варанко — стараста з зусім невялікім вопытам: усяго толькі год як ён займае гэтую грамадскую пасаду. Але ў Ружанскім сельвыканкаме падкрэсліваюць, што працуе ён вельмі эфектыўна і вынікова. Тое, што стараста валодае сітуацыяй на давераным участку, адчуваецца ўжо з першых мінут размовы. — У полі маёй дзейнасці толькі адзін населены пункт — аграгарадок Варанілавічы. На сённяшні дзень тут пастаянна пражывае 292 чалавекі, з якіх 182 працаздольнага ўзросту, 50 — дзяцей і падлеткаў, 60 — пенсіянераў, — апелюе лічбамі Міхаіл Міхайлавіч. Стараста запэўнівае, што яму даводзіцца вырашаць звычайныя жыццёвыя пытанні, якія, як правіла, маюць сезонны характар. У асенне-зімова-вясенні перыяд, напрыклад, у іх ліку асвятленне вуліц, ачыстка дарог ад снегу, летам — выдзяленне сотак, іх апра
Гісторыя з фатаграфіяй. Дзяўчына ў скверы

Гісторыя з фатаграфіяй. Дзяўчына ў скверы

Год малой Радзімы, Культура
У другой палове 20-га стагоддзя да Пружаншчыны дайшла «мода» на рознага кшталту скульптуры — сімвалы эпохі. Знакамітай дзяўчыны з вяслом, здаецца, не было, але выявы  жанчын і дзяўчат з каласамі, снапамі, птушкамі, кніжкамі,  піянераў з адпаведнай атрыбутыкай упрыгожвалі  школьныя двары, скверы, перасячэнні вуліц. Былі скульптуры, зразумела,  з ліку недарагіх, таму з часам яны выглядалі не вельмі прыгожа. Да знікнення  адной з апошніх  — манументальнай жанчыны з голубам міру, якая некаторы час стаяла на скрыжаванні Савецкай і Чырвонаармейскай, — дарэчы, прыклала руку (журналісцкае пяро) і  наша «раёнка». Хутка пасля публікацыі артыкула ў сярэдзіне 1980-х  скульптуру, з якой тырчала арматура, замянілі на кампазіцыю «Мацярынства». Яна і сёння  стаіць тут. А выява,
Главные проблемы Ружанщины: бобры, мусорки и пожары

Главные проблемы Ружанщины: бобры, мусорки и пожары

Год малой Радзімы, Профессия, Ружанские мотивы
Без перабольшання, самая маштабная падзея сёлетняга года, якая ўвойдзе ў гісторыю Ружан, — фестываль-кірмаш працаўнікоў сяла «Дажынкі-2019». Таму невыпадкова, асноўныя падзеі адыходзячага года тым ці іншым чынам тут звязаны з падрыхтоўкай да свята. Пра звязаныя з ім змяненні ў абліччы пасёлка і найбольш важныя падзеі «раёнка» расказвала, а пра некаторыя — нават і не раз. Але, як гаворыць старшыня Ружанскага сельвыканкама Аксана Юркоўская, пасля «Дажынак» жыццё ў сельсавеце не спынілася. — Адной з праблем мясцовага маштабу, якая ніяк не губляе вастрыню, з’яўляецца барацьба з… бабрамі. У сельвыканкам рэгулярна паступаюць як пісьмовыя, так і вусныя звароты ад жыхароў вуліцы Горкага. Людзі занепакоены тым, што тут, на ўскрайку пасёлка, абжываюцца бабры. У выніку дзейнасці гэтых жывёл
Белая Русь, БРСМ и Союз женщин объединились  и провели субботник

Белая Русь, БРСМ и Союз женщин объединились и провели субботник

Год малой Радзімы, Новости
Члены грамадскіх аб’яднанняў завяршылі адзін з лістападаўскіх працоўных тыдняў карыснай справай: узброіўшыся граблямі, яны правялі суботнік у гарадскім парку. Актывісты раённых арганізацый ГА «Белая Русь» (дарэчы, члены гэтага аб’яднання аказаліся самымі ініцыятыўнымі — іх сабралася каля паўсотні чалавек), «БРСМ», «Беларускі саюз жанчын» выйшлі на ўборку апалага лісця. Супрацоўнікі музея-сядзібы «Пружанскі палацык» таксама не засталіся ўбаку. «Галоўнай славутасцю нашага парку з’яўляецца палацык — аб’ект гістарычнай спадчыны, дзе знаходзіцца музей. Менавіта ён прыцягвае ўвагу да гарадскога парку, тут часта бываюць экскурсійныя групы не толькі беларускіх, але і замежных турыстаў. А за мяжой любяць адпачываць не сярод пажоўклага лісця, а на зялёнай траўцы», — так рас
Гісторыя з фатаграфіяй. Дзіцячы садок на Кобрынскай

Гісторыя з фатаграфіяй. Дзіцячы садок на Кобрынскай

Год малой Радзімы, Культура
Гэты фотаздымак прынёс у рэдакцыю Міхаіл Мікалаевіч Чайкоў. Лета 1951 года. Група малых стаіць на ганку дзіцячага садка па вуліцы Кобрынскай. Сур‘ёзныя дзеткі, якія не прывыклі глядзець у фотааб‘ектыў. Для іх фатаграфаванне — важная падзея. Вось і ўладальнік здымка стаіць у першым радзе ў шэрых штоніках на лямках. Тут яму 4 гады і 10 месяцаў. Злева — тагачасны дырэктар садка Вера Іванаўна. Дзетсад на вуліцы Кобрынскай быў першым у Пружанах і на той час — адзіны. Міхаіл Мікалаевіч узгадвае, што шмат гадоў пасля вадзіў сюды і свайго сына. Але з цягам часу драўляны будынак стаў «неактуальным», неадпаведным санітарным патрабаванням. Пэўны час пасля закрыцця ён пуставаў, але цяпер знайшоўся гаспадар. Кажуць, што на гэтым месцы плануецца зрабіць аграсядзібу. Ірына СЯДОВА.
«Вартаўнікі» Пружан — млыны

«Вартаўнікі» Пружан — млыны

Год малой Радзімы, Культура
Да свята работнікаў сельскай гаспадаркі хацелася знайсці нешта па тэме. Але ў колішніх вяскоўцаў не ў традыцыі было фатаграфавацца за працай. Таму на здымку — толькі выява, без людзей. Гэты млын стаяў некалі на вуліцы Хватка, цяперашняй Леніна. Дакладна кажучы, было там два ветракі: адзін на месцы цяперашняга райпалівазбыту, а вось гэты — амаль насупраць. «За польскім часам» малолі тут муку звычайную і пытляваную, для сітнікаў. Яшчэ адзін млын — Каплана — стаяў на Кобрынскай, у раёне цяперашняга КБМ. А на выездзе з горада, прыкладна на месцы хлебазавода, працаваў паравы млын Круцеля. Але ветракоў на старой карце ў раёне «кальца» паказана некалькі. І кароткая вуліца, што ішла ад цяперашняй Р.Шырмы да Пушкінскай, называлася Млынарскай. Ірына СЯДОВА.
«Коммунальник» приступил к благоустройству кладбищ за счет средств районного субботника

«Коммунальник» приступил к благоустройству кладбищ за счет средств районного субботника

Год малой Радзімы, Новости
За кошт добраахвотных грашовых ахвяраванняў, якія паступілі ў раённы бюджэт падчас правядзення напрыканцы верасня суботніка, КУВП «Камунальнік» прыступіла да масавага навядзення парадку на могілках раёна. Трэба сказаць, што падобная работа праводзілася рэгулярна і дагэтуль, але з-за складанасцей з фінансаваннем убіраліся толькі аварыйныя дрэвы, а таксама ў невялікім аб’ёме выконваўся рамонт агароджаў, прыбіранне тэрыторыі ад стыхійных смеццязвалак. —Адрозненне ў тым, што зараз сабраныя ўсёй грамадой сродкі дазволілі істотна пашырыць планы па навядзенні парадку, — расказвае начальнік участка «Добраўпарадкаванне» С.Б.Грыбоўскі. — Гэты час вельмі зручны для работ па высяканні старых або аварыйных дрэў, а таксама зараснікаў,— зазначае Сяргей Барысавіч.— Сезон актыўнага гнездавання птушак з
Гісторыя з фатаграфіяй. На «рагатым» ровары…

Гісторыя з фатаграфіяй. На «рагатым» ровары…

Год малой Радзімы, Культура
Слова «веласіпед» з‘явілася ў лексіконе пружанцаў, напэўна, пасля 1939 года. Раней гэты транспартны сродак мясцовыя людзі называлі «роварам» або «равэрам» на польскі манер. Ды і зараз многія сталыя гараджане так гавораць. А таксама ўзгадваюць, што доктар Гарустовіч шмат гадоў і пасля вайны ездзіў менавіта на такім веласіпедзе польскага ўзору, з ручкамі руля, узнятымі ўверх, нібы рогі. Датаванне гэтага здымка можна зрабіць па ўзросце хлопчыка на веласіпедзе — гэта Міхаіл Нічыпаровіч, які нарадзіўся ў 1924 годзе. Тут яму гадоў 15-16, так што фота можна аднесці да 1939-40 гг. Наперадзе ў Міхаіла Антонавіча — яшчэ доўгае годнае жыццё, першай вяхой выпрабаванняў якога стане ўдзел у Вялікай Айчыннай вайне… Фота зроблена каля моста на вуліцы Савецкай. Пад коламі веласіпеда, там, дзе
Художник-мультипликатор Галина Романова: «Рисуйте свои мечты…»

Художник-мультипликатор Галина Романова: «Рисуйте свои мечты…»

Год малой Радзімы, Культура, Профессия
Я даўно развіталася з дзяцінствам, але працягваю любіць мультфільмы з такой сілай, нібы толькі ўчора пачала пазнаваць свет… Лялечныя ці маляваныя, пластылінавыя ці з 3D-эфектам – якія б ні былі! – яны здольны абудзіць у людзях самыя тонкія пачуцці. Менавіта таму нядаўняя сустрэча з ураджэнкай Пружан, вядомым мінскім мультыплікатарам Галінай Раманавай стала для мяне адной з самых яркіх падзей года. Пра тое, куды прыводзяць мары, як нараджаюцца героі мультфільмаў і які насамрэч глыбокі сэнс закладваецца ў іх, здавалася б, лёгкі сюжэт, і адбылася наша гутарка.  – Галіна, напэўна, Вы ў дзяцінстве любілі глядзець мультфільмы? Які з іх быў самым любімым і ці застаецца такім сёння? – Магчыма, у гэта складана паверыць, але ў дзяцінстве ў мяне не было фаварытаў у мультыплікацыі. Усе філь
Гісторыя з фатаграфіяй. Водаправод на вуліцы Савецкай

Гісторыя з фатаграфіяй. Водаправод на вуліцы Савецкай

Год малой Радзімы, Культура
Злева — заасфальтаваная вуліца, справа — брукаваная плошча, а якраз пасярэдзіне экскаватар траншэю капае. Не, гэта не брукоўку на вуліцы Савецкай здымаюць: падобная падзея адбылася не намнога, але пазней. Шчыра кажучы, з датаваннем фота вызначыцца было складана. Зразумела, што зроблена яно не раней, чым у сярэдзіне 1960-х: ужо стаяць будынкі і ўнівермага, і рэстарана. А мяркуючы па тэхніцы, напэўна, і пазней… Гісторыю расказала былая старшыня гарвыканкама Ніна Рыгораўна Васечка. Калі напачатку 1970-х на Савецкай пабудавалі першую пяціпавярхоўку (дом №4, каля Свята-Аляксандра-Неўскага храма) і падвялі туды ваду, пачаў ірвацца водаправод. Гэтага варта было чакаць: не вытрымалі старыя водаправодныя сеткі, калі на іх далі высокі ціск. Але ціск змяншаюць – на верхнія паверхі дома вад
Сотрудники «Рб» в честь юбилея посадили деревья

Сотрудники «Рб» в честь юбилея посадили деревья

Год малой Радзімы, Новости, Подписка
У рэдакцыі газеты яшчэ шмат планаў і задумак, пра якія журналісты, вядома ж, раскажуць на старонках “Раённых будняў”. Хаця адну з іх ужо ўдалося рэалізаваць. Да 80-гадовага юбілею газеты побач з будынкам рэдакцыі супрацоўнікі высадзілі сквер дуба. Колькасць высаджаных дрэўцаў – 15 – адпавядае колькасці працуючых у рэдакцыі работнікаў. Няхай пазіцыі раённай газеты застаюцца такімі ж трывалымі, як і гэтыя моцныя дрэўцы!
Гісторыя з фатаграфіяй. Зямля для кургана Пілсудскага

Гісторыя з фатаграфіяй. Зямля для кургана Пілсудскага

Год малой Радзімы, Культура
У адрозненне ад старых фотаздымкаў, якія знаходзяцца ў сямейных альбомах  нашых чытачоў, гэты знайшоўся ў зборах польскага «NAC» — Нацыянальнага лічбавага архіва. Ён быў зроблены ў 1935 годзе. Подпіс сведчыць, што адлюстравана ўрачыстая працэдура ўручэння пружанскаму старасту Станіславу Хмялеўскаму урнаў з зямлёй, прызначанай для кургана ў Са-вінцы. Аказваецца, яшчэ ў 1934 годзе  было вырашана насыпаць курган Свабоды  ў Кракаве на вяршыні самага высокага пагорка Савінец. Па  жмені зямлі для яго збіралі па ўсёй  Польшчы — з месцаў баёў за незалежнасць, пахаванняў польскіх легіянераў. Пазней курган назвалі ў гонар нацыянальнага лідара Юзафа Пілсудскага. Прадстаўнікі гмін, якія прывезлі  урны з зямлёй, наладзілі перадачу іх старасту на каталіцкіх м
Единственные жители деревни Стаи: «Тут только мы и «дачники»

Единственные жители деревни Стаи: «Тут только мы и «дачники»

Год малой Радзімы, Профессия
На тэрыторыі Мокраўскага сельсавета налічваецца дзевяць вёсак, у якіх жыве менш за дзесяць жыхароў. У Стаях цяпер пастаянна пражываюць толькі Яўген Іванавіч і Зінаіда Дзям’янаўна Грышкевічы. — Надта вялікай наша вёска ніколі не была, але раней у ёй налічвалася каля 40 хат, а ў кожнай з іх гадавалася па некалькі дзяцей, — гаворыць Яўген Іванавіч. — А цяпер толькі на лета з‘язджаюцца «дачнікі». Хоць Яўген Іванавіч і Зінаіда Дзям’янаўна дасягнулі саліднага ўзросту, але не губляюць аптымізму і не любяць скардзіцца на здароўе. Яшчэ некалькі гадоў таму Яўген Іванавіч абкошваў суседнія прысядзібныя ўчасткі, каб парадак у вёсцы падтрымаць. Трымаюць Грышкевічы на падворку толькі курэй і сабаку, але ў абавязковым парадку засаджваюць агарод: вырошчваюць бульбу і агародніну. Дапамага