Понедельник, 22 октября 2018

Какие мы хозяева?

941

Вясна і восень лічацца найлепшым часам для навядзення парадку на зямлі. У бягучым сезоне работы па добраўпарадкаванні на Пружаншчыне ўжо стартавалі. У рамках месячніка прывесці тэрыторыю ў належны санітарны стан павінны не толькі арганізацыі і прадпрыемствы, але і жыхары раёна.

Каб убачыць, як выглядае наш горад, якім так захапляюцца прыезджыя госці, мы адправіліся ў рэйд з начальнікам раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Б.С.Андрушкам.

— Сёлета пытанне навядзення парадку на зямлі актуальна як ніколі: у маі наша краіна будзе прымаць гасцей, якія прыедуць на Чэмпіянат свету па хакеі, а з мэтай развіцця турызму 2014-ы год увогуле аб’яўлены Годам гасціннасці, — разважае Баляслаў Станіслававіч. — Арганізацыям, у першую чаргу сельскагаспадарчым, дарожным, камунальным, прапанавалася да канца сакавіка ліквідаваць несанкцыянаваныя звалкі адходаў на падведамасных тэрыторыях, а насельніцтву — на працягу сакавіка-красавіка навесці парадак падчас суботнікаў.

Тым часам зварочваем з  вуліцы Лазо да нарыхтоўчага магазіна. На пад’ездзе да яго па абодва бакі назіраецца вельмі непрывабная карціна: справа закінуты паўразбураны будынак, які належаў прыватніку ды так і не знайшоў прымянення, злева — зараснікі, дзе таксама ўтварылася звалка, і, мяркуючы па ўсім, не толькі дзякуючы жыхарам бліжэйшых дамоў, але і суседству з гаражом аптэкі: па незгарэлых адходах ад медыкаментаў нескладана здагадацца, хто распальвае тут кастры. І гэта ў некалькіх кроках ад аўтастанцыі — месца, якое ўсюды прынята лічыць тварам горада.IMG_3168

Баляслаў Станіславіч каменціруе:

— Так працягваецца амаль чатыры гады запар: у аддзеле ЖКГ райвыканкама кажуць, што тэрыторыя ні за кім не замацавана, таму прэтэнзій нікому не прад’явіш, а жадаючых добраахвотна навесці парадак няма.

Не ўсё так добра і на міні-рынку «Салют», як падаецца на першы погляд: парадак на тэрыторыі, у кантэйнерах для адходаў — пуста. Аднак варта заглянуць за павільёны — паміж імі і плотам нямала смецця, занесенага ветрам, якое ніхто не спяшаецца прыбіраць…IMG_3188

Едзем у Белавусаўшчыну, адкуль у інспекцыю паступіў трывожны сігнал.

— Вытокі праблемы там маюць тэрмін даўнасці, — мяркуе Б.С.Андрушка. — Усё пачалося з таго, як было вырашана знесці лазнева-пральны комплекс у аграгарадку. Будынак знішчылі, але па незразумелай прычыне непадалёку быў выкапаны яшчэ і катлаван.

Напэўна, гэта і справакавала людзей выкідваць адходы сваёй жыццядзейнасці не ў смеццявозку, а прыносіць сюды. У выніку прыкладна за год гэтае месца ператварылася ў несанкцыянаваную смеццезвалку. Цікава, што, паводле слоў Баляслава Станіслававіча, пасля некалькіх папярэджанняў старшыні Пружанскага сельвыканкама У.А.Яцкевіча смецце за дзень да рэйду было падпалена, а сляды гарэння засыпаны зямлёй.IMG_3257

Пакуль дабіраемся да наступнага месца, спрабую даведацца, ці ёсць такія, каго можна ставіць у прыклад.

— Першы час пасля адкрыцця было нямала заўваг да магазіна «Белмаркет». Але іх хутка ліквідавалі, і цяпер гэты магазін можа быць прыкладам для астатніх у плане не проста навядзення парадку, але і сартавання і захоўвання адходаў.

Нягледзячы на некаторыя праблемы, варта адзначыць кіраўніцтва ААТ «Эксперыментальная база «Белавусаўшчына» за эфектыўнае выкарыстанне земляў: пустэчы, зараснікі, старыя  сады — усе тэрыторыі, якія, акрамя непрывабнага выгляду, нічога больш не давалі, былі прыведзены ў парадак і пушчаны ў севазварот. Былі, праўда, некаторыя непаразуменні з боку насельніцтва, — удакладняе субяседнік. — У Вялікіх Якавічах жыхары суседніх з фермай сядзіб выступалі супраць знішчэння дрэў, якія, на іх думку, з’яўляюцца своеасаблівай абарончай паласой ад калгаснага двара. На справе ж пад гэтымі старымі дрэвамі вяскоўцы  стварылі сметнік сваіх бытавых адходаў.IMG_3251

Нярэдка людзі самі вінаваты, што жывуць сярод гор смецця, паколькі большасць усіх несанкцыянаваных звалак знаходзіцца непадалёку ад прыватных домаўладанняў. Гэтыя горы, на жаль, не знікаюць, а толькі разрастаюцца. Напэўна, таму, што людзі адчуваюць беспакаранасць за такія дзеянні.

Марына Вакульская, фота аўтара.

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *