Четверг, 3 декабря 2020

Директор ДЮСШ №2 Василий Зуй: «Жизнь в движении!»

3 279

Сёння Васіль Сяргеевіч Зуй — дырэктар ДЮСШ №2, якая ўключае ў сябе два важныя спартыўныя аб’екты: Лядовы і Водны палацы. Пасада адказная. Да таго ж Васіль Сяргеевіч працягвае займацца трэнерскай дзейнасцю, якой прысвяціў шмат гадоў сваёй спартыўнай кар’еры. Дарэчы, свой выбар ён зрабіў яшчэ ў пачатковай школе.

— Я ПАЧАЎ займацца лёгкай атлетыкай, калі вучыўся ў чацвёртым класе Ліноўскай школы. А ўжо ў пятым выйграў спачатку раённыя спаборніцтвы, а потым і абласныя. Займаўся я ў гэты час пад кіраўніцтвам Іосіфа Ільіча Ільяшэвіча – выдатнага трэнера і граматнага спецыяліста.

Пасля гэтых спаборніцтваў мяне запрасілі ў рэспубліканскую спартыўную школу-інтэрнат.

— Здараецца, што бацькі лічаць заняткі спортам несур’ёзнай справай, забараняюць наведваць секцыі, маўляў, гэта шкодзіць вучобе.

— Нягледзячы на тое, што я быў у такім юным узросце, на маё рашэнне паўплываць было нельга. Я проста сказаў: “Я паеду!”. Бацькі заўсёды з разуменнем адносіліся да майго захаплення спортам. Але трэба прызнацца, што я паспяваў і на секцыю хадзіць, і вучыцца, і бацькам па гаспадарцы дапамагаць.

Што тычыцца сучасных бацькоў, дык усё часцей менавіта мама ці тата прыводзяць дзіця ў спартыўную школу. Лічаць, што лепш быць пад наглядам трэнераў, чым проста бадзяцца па вуліцы. Яны маюць рацыю, тым больш, што многія школьнікі выбіраюць сядзенне за кам-п’ютарам, маларухомы лад жыцця, што, безумоўна, дрэнна адбіваецца на здароўі.

— А вось у дактароў ёсць свой пункт гледжання на гэтую праблему. Неаднаразова даводзілася чуць, што спорт адмоўна ўплывае на здароўе…

— А яшчэ яны кажуць, што для здароўя патрэбны заняткі фізкультурай, а не спортам. Толькі тую нагрузку, якую атрымліваюць вучні ў нашых спартыўных школах, ніяк не назавеш залішняй. Можна сказаць, што дзеці займаюцца выключна ў сваё задавальненне. У вялікім (дарослым) спорце ёсць шмат падводных камянёў, у тым ліку і прыём розных прэпаратаў. Нашы ж дзеці трэніруюцца “на сале”.  Асабіста я перакананы, што школьнікам спорт проста неабходны!

— Раскажыце, калі ласка, як складвалася Ваша спартыўная кар’ера.

— У «вялікі» спорт я так і не трапіў, але аб гэтым не шкадую. Два гады вучыўся ў рэспубліканскай спартыўнай школе-інтэрнаце. І тут выявіліся праблемы са здароўем. Я перанёс аперацыю і на год вярнуўся дамоў. Затым адвучыўся ў Гродзенскім тэхнікуме фізкультуры, скончыў факультэт фізкультуры Брэсцкага педагагічнага інстытута. Працаваў у школах раёна, пасля ў ДЮСШ №1, з 1998 года стаў яе дырэктарам. З 2007 года займаю пасаду дырэктара ДЮСШ №2.

— Ваш від –  лёгкая атлетыка, але Вы трэніравалі хакеістаў, зараз займаецеся з плыўцамі. Ці не цяжка было перакваліфікавацца?

— У маладосці я займаўся лёгкай атлетыкай і баскетболам. Каля 30 гадоў трэніраваў лёгкаатлетаў, сярод якіх ёсць чэмпіёны рэспублікі, майстры спорту. Зразумела, што і сёння хацелася б рыхтаваць спартсменаў у сваім асноўным відзе: за гады назапашаны багаты вопыт, але зараз такой магчымасці ў мяне няма. Што тычыцца хакею, то на каньках я ўпэўнена стаю з пяці гадоў. Зараз займаюся з юнымі плыўцамі, і асаблівых цяжкасцей не бачу: валодаю трыма відамі спартыўнага плавання.

— А па тэлевізары спартыўныя праграмы любіце глядзець?

— Так. На жаль, зараз часу мала. Асабліва люблю сачыць за спаборніцтвамі ў трайным скачку. Маім кумірам тут з’яўляецца брытанец Джонатан Эдвардс. Захапляюся расійскімі прыгунамі Аленай Ісінбаевай і Яраславам Рыбаковым, у якога, дарэчы, беларускія карані. Люблю хакей, спартыўную гімнастыку. Асаб-ліва прыемна “хварэць” за сваю краіну, вобласць, горад. Але апошнім часам беларускія спартсмены рэдка радуюць нас добрай гульнёй і вынікамі. Сачу за поспехамі нашых зямлячак Ганны Гаўры, Ганны Ташпулатавай і Марыны Буксы.

— Усё Ваша жыццё звязана са спортам, ніколі не пашкадавалі аб сваім выбары?

— Ніколі. Былі некалі прапановы перайсці ў іншую сферу дзейнасці, нават у Маскву звалі. Але мне падабаецца займацца тым, чым я займаюся. Я з тых людзей, якія лічаць, што ў руху — жыццё.

Гутарыла Кацярына ПАШКЕВІЧ.

Фота Аляксандра МЕЛЕША.

4 комментариев

  • Фёдор

    Хоккей, плавание… Когда футбол начнут в районе поддерживать???? Ведь для футбола не надо дорогостоящего инвентаря и дорогих в обслуживании дворцов. А команда сложившаяся есть, ребята пружанские подростают — им бы было олезно поиграть в чемпионате республики, на участиев котором не могут найти денег. Там, глядишь, пружанские парни со временем перешли в БАТЭ, Динамо Брест или Шахтёр…

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

  • Арднэй

    Подавляющая часть населения меня не поймет. И, если честно, мне глубоко фиолетово на эту часть. Это не совсем относиться к этой статье, но все же:
    Меня всегда прикалывал спорт. Не физкультура, а именно спорт! Собственно, физкультура — это здорово! Я очень уважаю людей, которые занимаются физкультурой. А вот спорт… Человека, который изобрел холодильник, или там мобильник, или выдающегося хирурга, который каждый день спасает людей, никто не знает!!!! Зато взрослому дядьку, который научился красиво и правильно пинать мячик, готовы поклоняться миллиарды. И не важно что он, возможно, умеет читать только по слогам и складывать на калькуляторе до 20!!!! Не важно, что он, также возможно, кроме пинания мячика (или, скажем, шайбы) ничего больше не умеет. Не важно! Он кумир! Все хотят быть как он! Грустно и жалко все это видеть…

    Ругайтесь (…

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

  • Вася)

    когда добавят тренерский состав по отделениям ДЮСШ2 ???

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

  • Вася)

    еще вопрос!до каких пор школой будут руководить завхозы. обманщики а не конкретно люди имеющие отношение к спорту? есть очень неплохой тренерский состав!а с таким отношением скоро и они разбегутся кто куда!(очень будет жаль детей!(

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *