Вторник, 25 сентября 2018

Усе разам рыхтуем выставу беларускамоўнай кнігі ХХ стагоддзя!

357

Чарговы  раз перабіраю свой  архіў і не магу не пагартаць старыя, пажаўцелыя ад часу кнігі…  Мінулае стагоддзе было вельмі багата выхадам у свет беларускамоўнай кнігі (чаго, на жаль, не скажаш пра сённяшні час). Гэта і шматлікія выданні твораў мастацкай літаратуры, энцыклапедыі і даведнікі, розныя слоўнікі і навукова-тэхнічныя выданні.

photo9902348654

Сёння беларускамоўная кніга – рэдкая з’ява ў кнігарні ці ў кіёску «Саюздруку». Кніга ўвогуле не ў модзе: хтосьці аднёс хатнія зборы ў бібліятэку, хтосьці здаў у макулатуру, а некаторыя проста выкідваюць іх на сметнік. Але ж для мяне  выкінуць кніжку – гэта тое ж, што выкінуць кавалак хлеба. І хлеб, і кніга – святое. Думаю, што са мною пагадзяцца многія.

Найбольш дарагімі для мяне з’яўляюцца кнігі з аўтографамі аўтараў, асабліва тых, хто пайшоў ужо з жыцця. Я трымаю ў руках кнігу-паэму “Сталін” Георгія Леанідзе ў перакладзе на беларускую мову Эдзі Агняцвет пад рэдакцыяй Якуба Коласа (1947 г.). А вось яшчэ адно выданне.  Гэта невялікі па памеры арфаграфічны слоўнік Судніка і Лобана пад рэдакцыяй К.Крапівы (1948 г.). Цяжкія пасляваенныя гады, а слоўнічак выйшаў вялікім тыражом — 60 тысяч экзэмпляраў.

Звяртаюся да вас, паважаныя пружанцы, дарагія мае землякі! Асабліва — да былых настаўнікаў сельскіх школ. Напэўна, сярод вас ёсць такія, хто захоўвае старыя, пажаўцелыя ад часу кнігі на роднай беларускай мове. Кнігі, якія выходзілі ў свет у пачатку ХХ ст. – пры панскай Польшчы ці нават у гады першай сусветнай вайны. Так хацелася б пабачыць іх, патрымаць у руках! Давайце ўсе разам у Год культуры арганізуем выставу рэдкай цікавай беларускамоўнай кнігі ХХ стагоддзя!

Падтрымайце нашу ініцыятыву — прыносьце свае кнігі на працягу кастрычніка ў музей-сядзібу “Пружанскі палацык”. Кнігі будуць прымацца на часовае экспанаванне.

Выстава распачне работу 11 лістапада. Магчыма, калі вы пажадаеце, яна стане пачаткам стварэння літаратурнага фонду рэдкай беларускамоўнай кнігі. Асабіста я жадаю, каб такі фонд існаваў і папаўняўся. Свае кнігі я перадаю музею.

А пакуль, паважаныя землякі, дапамажыце арганізаваць выставу.

       Ларыса Жаўнярчук,

сябра ТБМ імя Францішка Скарыны.

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *