Вторник, 16 января 2018

Будуць дарогі вяртацца…

677

Сустрэчамі зараз нікога не здзівіш. Аднакласнікі, аднавяскоўцы, сваякі выкарыcтоўваюць час летніх водпускаў, каб сабрацца добрай кампаніяй, успомніць былое, пасядзець за святочным сталом. Але сямейная сустрэча, якая адбылася ў мінулую суботу на хутары Трусавіца каля Шакуноў,  дастойна ўвайсці ў кнігу рэкордаў: на яе з‘ехалася больш за 120 чалавек.

20160813_3619_измен.размер

У гісторыі гэтай сустрэчы шмат пачаткаў.

Аповед можна пачаць з таго, што гадоў шэсць таму ўраджэнец Пружаншчыны, а ў далейшым брастаўчанін Аляксандр Іванавіч Баханкевіч усур‘ёз  пачаў складаць радавод сваёй сям‘і. Прозвішча да прозвішча, дата да даты, пакаленне да пакалення — вырасталі лісцікі на генеалагічным дрэве. Калі пазней больш маладыя і камп‘ютарна адукаваныя сваякі паімкнуліся намаляваць сапраўднае дрэва, каб размясціць на ім паўтары сотні імёнаў, то, як прызнаюцца, “не хапіла нават елкі”. Давялося рабіць звычайныя табліцы – ажно на чатырох вялізных аркушах. Падчас сустрэчы іх прымацавалі  на сцяну – і адразу ў ход пайшлі аўтаручкі і фламастары, каб дапісаць новыя імёны.

Ці адліковым варта лічыць той момант, калі некалькі членаў вялікага роду  вырашылі парадаваць сваякоў з Пружан, Брэста, Мінска, Масквы,  Санкт-Пецярбурга — і заняліся арганізацыйна-фінансавымі клопатамі. Менавіта дзякуючы ім удалося сабрацца такой вялікай колькасці людзей.

Чаму б не адштурхнуцца і ад часу пакупкі хутара Трусавіца каля Шакуноў пружанцам Аляксандрам Янушкевічам, які вырашыў арганізаваць тут фермерскую гаспадарку? Пры рамонце старых будынкаў  знайшлося нямала не толькі колішніх прылад працы, але і пісьмы, фотаздымкі. Аляксандр Аляксандравіч зацікавіўся лёсамі былых насельнікаў хутара і пазнаёміўся з іх нашчадкамі, а ў рэшце рэшт прапанаваў  тэрыторыю для сустрэчы.

А можна вярнуцца і на шмат гадоў таму, у міжваенны перыяд, калі Максім Міхайлавіч Пыль узяў шлюб з Марыяй Фёдараўнай Каробка. Сужэнцы сталі роданачальнікамі цяпер ужо пяці пакаленняў нашчадкаў, а ад брата Марыі Мікіты і брата Максіма Сяргея пайшлі іншыя адгалінаванні вялікага роду.

Але як ні пачынай размотваць клубок аповяду, а нітачкі дарог прывялі ў той суботні дзень у адну кропку і старых, і малых прадаўжальнікаў  роду Пылёў — Каробкаў. Пасля паніхіды ў Свята-Аляксандра-Неўскім саборы яны наведалі магілкі продкаў, а потым доўгім картэжам аўтамабіляў прыбылі ў Трусавіцу. Дзякуючы тэатру моды “Папараць-кветка” пад кіраўніцтвам В.М.Лапукі сустрэча гасцей атрымалася асабліва ўрачыстай.

А далей, як з меху, пасыпаліся ўспаміны: пра дзяцінства, юнацтва, вайну, дзядулю… Працягвалі ўспамінаць у  банкетнай зале аграсядзібы “Агра-Цымус” – зноў разглядалі старыя фотаздымкі, расказвалі, якімі працавітымі, набожнымі, сумленнымі, разумнымі людзьмі былі продкі (напэўна, многія з гэтых якасцей перадаліся наступным пакаленням), знаёмілі паміж сабой дзяцей з розных гарадоў і нават краін…  Ды, напэўна, не так важныя для пералічэння на публіцы ўсе гэтыя вельмі асабістыя моманты жыцця. Галоўным у сустрэчы стала магчымасць вялізнай колькасці людзей сапраўды адчуць сябе родам – магутным дрэвам з моцнымі каранямі, якое самай дробнай сваёй галінцы дае сілкаванне і апору.

20160813_3639_измен.размер

20160813_3651_измен.размер

20160813_3757_измен.размер

20160813_3777_измен.размер

20160813_3670_измен.размер

20160813_3662_измен.размер

З гэтай нагоды ўзгадаліся радкі з верша берасцейскага паэта Міколы Пракаповіча: «I будуць дарогі вяртацца ў той незабыты куток, дзе ў квецені белых акацый жыцця твайго чысты выток…»

Дарэчы, наконт вяртання. На маё пытанне аб складанасцях наладжвання падобных сустрэч адзін з арганізатараў  Дзмітрый Іванавіч Герасцын адказаў: «Дык магло б быць яшчэ чалавек на сорак больш. Праз пару гадоў варта будзе ўжо ўсіх сабраць…».

На здымках: хлеб-соль прыняла старэйшая ў родзе — Вольга Іванаўна Міляева; у старым чамадане знайшоўся нават пашпарт ваеннага часу; Вольга Іванаўна Міляева і жыхарка Шакуноў Алена Лявонцьеўна Гарэйка; выступае Д.І.Герасцын;  Аляксандр Іванавіч і Вячаслаў Іванавіч Баханкевічы; агульнае фота на памяць.

Ірына Сядова

Фота аўтара

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *