Воскресенье, 23 сентября 2018

Какую оценку поставим Пружанам велосипедным?

1 701

З наступленнем цёплага надвор’я тых, хто з усіх іншых сродкаў перасоўвання аддае перавагу двухколаваму безматорнаму транспарту, на вуліцах стала прыкметна больш. Іх штодзённая колькасць на дарогах райцэнтра і ваколіцах, паводле назіранняў супрацоўнікаў ДАІ, сёння перавышае тысячу. Рознаўзроставыя веласіпедысты калясяць у любы дзень па розных маршрутах па асабістых справах і проста для ўласнага задавальнення.   Такая карцінка для любога еўрапейскага горада не толькі звыклая, але і падтрымліваецца ўсімі магчымымі сродкамі. Гэта зразумела, бо не наносіцца шкода экалогіі, зніжаецца ўзровень гарадскога шуму, а асфальтавае пакрыццё гарадскіх вуліц менш патрабуе рамонту.15май2015_6172

Трэба сказаць, што падобная палітыка вядзецца і ў нашай краіне. Напрыклад, у Мінску гарадскія ўлады паставілі задачу стварыць усюды веласіпедныя дарожкі, адкрываюцца пракаты веласіпедаў, з’явіліся нават спецыяльныя пераходы-«зебры» для перасякання праезнай часткі велатранспартам. Словам, карысны ва ўсіх адносінах і папулярны ў Заходняй Еўропе транспарт імкліва ўваходзіць у моду.

Хаця многія пружанцы і без гэтай «моды» заўсёды лічылі, што веласіпед — вельмі зручны і эканомны сродак, а часам на ім можна вырашыць значна больш пытанняў, чым на аўтамабілі. Асабліва ў тым плане, што двухколавага памочніка можна прыпаркаваць нават да дрэва.  Ды і навошта дрэвы шукаць? Амаль ля кожнага магазіна ці адміністрацыйнага будынка цяпер стаяць металічныя канструкцыі для паркоўкі веласіпедаў. 15май2015_6176

ці адпавядаюць словы справам?

Ці не кампенсуюцца зручнасці руху на безматорным транспарце перашкодамі для іх? Мы вырашылі праехацца па гарадскіх вуліцах і пабачыць на ўласныя вочы: ці проста ў Пружанах рухацца на веласіпедзе?

Аказалася, што самая галоўная перашкода, якая стрымлівае веласіпедны рух па гарадскіх вуліцах, гэта адсутнасць веласіпедных дарожак. Згодна з цяперашнімі патрабаваннямі Правілаў дарожнага руху, на праезнай частцы веласіпедысты могуць ездзіць толькі па спецыяльна вызначанай паласе. У Пружанах прысутнічае яна толькі на вуліцы Савецкай. На астатніх у веласіпедыстаў патрабуюць рухацца толькі па ўзбочынах або тратуарах (пешаходных дарожках).15май2015_6192

І вось тут аматары двухколавага транспарту задаюць слушнае пытанне:

ці правамерна патрабаваць, не стварыўшы спрыяльных умоў?

У нашым горадзе вельмі мала вуліц, дзе тратуары прыстасаваны для веласіпедыстаў. Па-першае, большасць з іх вельмі вузкія, а значыць, адразу ўзнікаюць канфліктныя сітуацыі з пешаходамі.

15май2015_6232

 

15май2015_6216

Па-другое, высокія бардзюры. Для маладых гэта не вельмі вялікая перашкода (хаця ў прыцемках можна проста яе не заўважыць і ўрэзацца), аднак часта веласіпедам кіруюць людзі састарэлыя, якія вымушаны пастаянна злазіць з «жалезнага каня».

Відавочна, не трэба забыва

 

ць, што першапачаткова пружанскія вуліцы праектаваліся без уліку інтарэсаў веласіпедыстаў. Толькі ж час змяняецца, і яны ўсё гучней заяўляюць пра сябе.15май2015_6243

Ёсць і іншыя прэтэнзіі з боку веласіпедыстаў. Напрыклад, яны лічаць, што новыя патрабаванні да тэхнічнага стану двухколавага транспарту  былі распрацаваны тымі чыноўнікамі, якія ніколі самі не садзіліся на ровар. У асноўным гэта тычыцца патрабавання мець люстэрка задняга выгляду, якое… вытворцам велатранспарту ў тэхнічным рэгламенце не прадугледжана.  Дык навошта тады «вынаходзіць веласіпед»? Больш таго, тымі ж абмежаваннямі мала канкрэтызуецца парадак устаноўкі прылад. Вось і даводзіцца назіраць за веласіпедамі, пад рулём якіх боўтаецца люстэрка, устаноўленае толькі для таго, каб пазбегнуць прэтэнзій з боку інспектара ДАІ.

Але самая прадуманая інфраструктура не прынясе спакой на дарогі горада, калі

адсутнічае ўважлівасць і дысцыплінаванасць удзельнікаў руху.

Вось тут ужо ўзнікаюць прэтэнзіі да веласіпедыстаў. Зусім нядаўна на пешаходнай дарожцы мяне ледзь не збіла жанчына за рулём веласіпеда. Яна ехала з вуліцы Міцкевіча і пад горку набрала добрую хуткасць, якую і не падумала скінуць, калі паварочвала на Чырвонаармейскую прама на «зебру». Нібы камікадзе, яна глядзела ў адну кропку і, напэўна, маліла Усявышняга, каб надаў хуткасці пешаходам, з якімі ледзь размінулася.

Не скажу, што такія інцыдэнты — частая з’ява ў Пружанах, але пра падобныя «раз‘езды» з веласіпедыстамі змогуць расказаць не толькі пешаходы, але і вадзіцелі аўтамабіляў.

Выклікае трывогу і колькасць аварый з удзелам веласіпедыстаў. За мінулы год на тэрыторыі вобласці такіх ДТЗ адбылося 70. У выніку 57 чалавек атрымалі раненні і 15 загінулі. 12 аварый – ужо за тры месяцы цяперашняга года, пяць з іх – па віне кіроўцаў двухколавага транспарту. Асноўныя фактары, адзначаюць дзяржаўтаінспектары, — алкагольнае ап’яненне, а таксама парушэнне правілаў язды, праезду скрыжаванняў, нерэгулюемых пешаходных пераходаў.

Большасць ДТЗ адбываецца ў цёмны час сутак, нягледзячы на гэта ўвечары далёка не на кожным з веласіпедыстаў можна заўважыць святловяртаючую камізэльку: яе наяўнасць толькі рэкамендуецца, а значыць, ніхто не пакарае за адсутнасць.

Эфектыўнасць прафілактыкі дасягаецца толькі тады, калі

правілы вывучаюцца з маленства.15май2015_6183

Гэты пастулат добра рэалізаваны ва Украіне: у Львове пры агульнаадукацыйных школах дзейнічае веласіпедная школа, дзе дзяцей знаёмяць з правіламі дарожнага руху, а на створаным уласнымі сіламі просценькім веладроме вучаць практычнаму манеўраванню. У канцы курсу юныя веласіпедысты здаюць іспыты і атрымліваюць адпаведныя пасведчанні, самыя паспяховыя заахвочваюцца велападарожжамі. Нядрэнна б і нам стварыць прыстасаваны веладром з устаноўленымі перашкодамі, каб дзіця, атрымаўшы там пэўныя навыкі, магло потым больш упэўнена адчуваць сябе на гарадскіх вуліцах.

Алег Сідарэнка.

На здымках: веласіпедысты на пружанскіх вуліцах.

Фота Сяргея Талашкевіча.

2 комментариев

  • Роман

    Да так себе оценка.
    Отношу себя к велосипедистам, которые катаются просто для удовольствия, а не по необходимости. Поэтому мои суждения будут субъективны.
    1. Отсутствие обустроенных велосипедных дорожек компенсируется невысоким автомобильным трафиком (по сравнению, например, с Брестом и Минском), поэтому не так уж сложно и проблемно проехаться по нашему городу, а если есть желание просто прокатиться — то достаточно выехать на окраину города — а там уйма проселочных и лесных дорожек.
    Вот только обогнать такого мужчину с поленом (см. фото) на центральных улицах может стать проблемой.
    2. Культура езды на велосипеде, правильнее сказать безкультурье, это действительно проблема. Лично я всегда поражаюсь отсутствию всяческого страха у многих индивидуумов обоих полов на велосипедах, которые объезжают препятствия, поворачивают, пересекают проезжую часть, останавливаются и выполняют другие маневры, не только не подавая никаких сигналов, но даже не оборачиваясь. В таких ситуациях мне искренне жаль водителей, которым потом за таких ездунов придется нести ответственность как за нормальных людей. Пьяные на велосипедах — отдельная тема — состоящая только из нецензурных выражений (собственно и к водителям последнее относится). К владельцам четырехколесных коней тоже имеются претензии — особенно бесят любители припарковать и оставить свои корыта на проезжей части впритык к бордюру — эта проблема у нас гораздо серьезнее для велосипедистов, даже чем высокие бордюры — поверьте для вас в аду есть особое место. Сильную злость вызывают невнимательные любители открыть дверцу не убедившись, что в это время машину не объезжает велосипедист, конечно, вашей жизни врядли что-то угрожает, но вот здоровья может и поубавится, особенно если я не успею в последний момент объехать такую дверцу).
    3 По поводу зеркалец — изначально в силу своего менталитета подобную затею ГАИ воспринял как просто очередной повод вытрясти из населения немножко денег, но, потом изучив тему узнал, что для горных велосипедов существуют специальные зеркала вставляющиеся сбоку в грипсу (ручку), как оказалось достаточно удобная вещь, в которую хорошо видно обстановку позади (уже даже перестаю вертеть головой) и которая не портит эстетический вид «байка». А для простых дорожных велосипедов лучше бы зеркало входило в комплект при покупке наряду с катафотами. Хотя как заявила мне одна женщина пенсионного возраста » а на що яно мне — я тольки на дарогу еле успяваю глядзець — а тут яшчэ зеркало» — см «культура вождения».
    Чего в городе не хватает так это нормального веломагазина с велосипедами и аксессуарами к ним и с возможностью обслужить там свое двухколесное средство передвижения, а то приходится все заказывать через интернет и возить из других городов самому или через знакомых.

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

  • Александр

    Вот и получается-инфраструктуры НЕТ,а ШТРАФ плати!!!!Кто должен за ЭТО нести ОТВЕТСТВЕННОСТЬ???!!!Пока мне оформляли протокол мимо с нарушением проехало 4-е человека!!!!!Я считаю,что лица имеющие при себе удостоверение водителя должны иметь ПРАВО движения по проезжей части на велосипеде!!!

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *