Вторник, 29 сентября 2020

День: 14.08.2020

Гісторыя аднаго экспаната. Бульётка, або чайнік-самавар

Гісторыя аднаго экспаната. Бульётка, або чайнік-самавар

Культура, Палацык
Ці ж можна адмовіцца ад кубка гарачага чаю?! Чаяванне займае важнае месца ў жыцці чалавека: напой саграе ў халодную пару і ахалоджвае ўлетку, збірае сям’ю і гасцей за агульным сталом… Сёння гаворка пойдзе пра яшчэ адзін цікавы прадмет, які захоўваецца ў фондах музея-сядзібы «Пружанскі палацык», – бульётку. Яна ўяўляе сабой фігурную танкасценную металічную ёмістасць са здымным дном. Уражваюць тры высокія дэкаратыўныя ножкі ў выглядзе стылізаваных лап міфічнай жывёлы. Бульётка выпушчана ў першай палове XX ст. на Вюртэмбергскай металічнай фабрыцы Адольфа Кнехта, якая з 1920-х гг. займалася вырабам посуду ў стылі арт-дэко. Гэты прадмет быў канфіскаваны Брэсцкай мытняй пры незаконным перасячэнні мяжы і перададзены ў наш музей. Што ж увогуле такое бульётка? Напэўна, першае, што прыход
Гісторыя з фатаграфіяй. Сяляне  з вёскі Ялова

Гісторыя з фатаграфіяй. Сяляне з вёскі Ялова

Год малой Радзімы, Культура
Фатаграфія была зроблена якраз у жніўні, толькі 84 гады таму — у 1936 годзе ў вёсцы Ялова. Яшчэ наперадзе і «першыя Саветы», і выпрабаванні Вялікай Айчыннай, пасляваенныя цяжкія і галодныя гады, утварэнне калгасаў і многія іншыя гістарычныя падзеі, якія так або інакш адбіліся на лёсах гэтых людзей. Але яны не імкнуцца зазірнуць у будучыню, а проста радуюцца святу. У руках у дзяўчат кветкі, якія звычайна асвячаюць на Прачыстую — 28 жніўня (магчыма, памыляюся, але вяргіні ў букетах даволі дакладна паказваюць на час). Гэта сям‘я Пілюцікаў. У цэнтры, як і належыць, старэйшыя яе члены — Раман і Алеся (у 1936-м кожнаму з іх споўнілася акурат 50 гадоў). Вакол стаяць іх дзеці Міхаіл, Ганна, Надзея, Пётр, Вольга, Феадосія і Марыя. Побач са старэйшай дачкой Надзеяй сядзіць яе муж Акім (у м
Панно с известными земляками обновилось. Реставрацией занимался художник Сергей Казак

Панно с известными земляками обновилось. Реставрацией занимался художник Сергей Казак

Год малой Радзімы, Культура
Сямнаццаць гадоў (менавіта столькі прайшло з той пары, як у нашым горадзе адзначаліся рэспубліканскія “Дажынкі-2003”) для многіх з нас праляцелі, як адно імгненне. Пра тое, што, насамрэч, прайшло шмат часу, упарта “падказвалі” пабляклыя колеры вялікага пано “Знакамітыя землякі”, якое акурат перад святам было намалявана над ЗАГСам. Наспеў час заняцца рэстаўрацыяй. За гэтую работу ўзяўся Сяргей Казак, мастак з Бярозаўскага раёна, амаль наш зямляк, які, дарэчы, у свой час з’яўляўся адным з аўтараў гэтага пано. Такім чынам, увесь мінулы тыдзень каля Пружанскага ЗАГСа стаяла вышка, на вышыні працаваў мастак. А нашы чытачы задавалі пытанні: што і навошта адбываецца. Нагадаем, што ў 2003 годзе на сцяне дома па вул. Рыгора Шырмы паўсталі выявы сусветна вядомых ураджэнцаў Пружа