Суббота, 23 марта 2019

Ружанские мотивы

Механизатор ОАО «Ружаны-Агро» Василий Омельченко: «Засеянных гектаров не сосчитать»

Механизатор ОАО «Ружаны-Агро» Василий Омельченко: «Засеянных гектаров не сосчитать»

Профессия, Ружанские мотивы
З механізатарам ААТ «Ружаны-Агра» Васілём Аляксеевічам Амельчанкам часцей за ўсё даводзіцца сустракацца вясной і восенню, калі ён на сваім магутным трактары «Фэндт» працуе на сяўбе яравых і азімых збожжавых. Колькі за сваё жыццё засеяў гектараў, ён не лічыў. Гэта, бадай, і не самае галоўнае. Хутка зноў вясна, і Васіль Аляксеевіч рыхтуе свой трактар з пасяўным агрэгатам да выхаду ў поле. Нарадзіўся Васіль Амельчанка даволі далёка ад Ружан — у вёсцы Паселічы Хойніцкага раёна, што на Гомельшчыне. Ужо з малых гадоў ведаў цану сялянскай працы, паколькі бацька працаваў механізатарам, а маці — паляводам. А якое шчасце было Васілю праехацца на трактары разам з бацькам па вясковай вуліцы! Яшчэ падчас вучобы ў школе Васіль цвёрда вырашыў, што, як і бацька, таксама будзе працаваць на зямлі.
Инна Лиш: «В «Таверне» я нашла свое призвание»

Инна Лиш: «В «Таверне» я нашла свое призвание»

Профессия, Ружанские мотивы
Іна Ліш працуе ў Лыскаве ў кафэ «Таверна» без малога шэсць гадоў, з моманту яго адкрыцця. У невялікім калектыве, у якім налічваецца ўсяго тры чалавекі, буфетчыца з’яўляецца яшчэ і адміністратарам, і афіцыянтам. Прыклад Іны Васільеўны пацвярджае: лёс — рэч непрадказальная. — Шчыра кажучы, у галіне грамадскага харчавання апынулася выпадкова. Больш за дваццаць гадоў таму пасля вучобы я была размеркавана ў Лыскава, але толькі на перыяд, пакуль іншы правізар знаходзіўся ў адпачынку па доглядзе за дзіцём. Час праляцеў, і трэба было саступаць месца, — расказвае ўраджэнка Століншчыны, як апынулася на Пружаншчыне. Але на той момант жанчыну ў Лыскаве ўжо трымалі абста-віны: тут яна сустрэла сваю другую палавінку. Давялося перакваліфікавацца: больш за 20 гадоў яна вяла бухгалтарскі ўлік у Л
Рядом 24 часа в сутки. Врачи Чергейко рассказали о профессии и делах семейных

Рядом 24 часа в сутки. Врачи Чергейко рассказали о профессии и делах семейных

Профессия, Ружанские мотивы
Як можна больш за чвэрць стагоддзя працаваць на адным месцы? Ці складана мужу і жонцы амаль 24 гадзіны ў суткі знаходзіцца побач? Як ставіцца да выбару дзяцей, якія абралі той жа хлеб, што і іх бацькі? Адказы на гэтыя пытанні і не толькі ведае сямейная пара Чаргейкаў з Ружан.Аляксандр і Ларыса пазнаёміліся падчас вучобы ў Гродзенскім медінстытуце. — У студэнцкім інтэрнаце мы жылі ў пакоях насупраць. Таму доўга шукаць сабе спадарожніцу жыцця не давялося: яна аказалася побач, — усміхаецца Аляксандр Міхайлавіч. Да слова, ён, ураджэнец Зэльвенскага раёна, і вызначыў, дзе будзе жыць іх сям’я. У 1993 годзе малады спецыяліст, які толькі прайшоў інтэрнатуру, прыступіў да работы ўчастковым тэрапеўтам Ружанскай гарбальніцы. Малодшая на курс Ларыса Пятроўна вырашыла не шукаць працу на родна
Один из победителей рекламной игры: «Люблю читать про Ружаны»

Один из победителей рекламной игры: «Люблю читать про Ружаны»

Подписка, Ружанские мотивы
Уладальнікам набору посуду па выніках рэкламнай гульні «Шанец на поспех» стаў Сяргей Сяргеевіч Прэдка з Пружан. Ураджэнец вёскі Куляны сваё жыццё прысвяціў вайсковай службе ў адной з часцей пад Ружанамі. Цяпер знаходзіцца на заслужаным адпачынку. — З «раёнкай» сябраваў увесь час і цяпер ведаю ўсіх журналістаў газеты. Люблю чытаць матэрыялы, якія прысвечаны маёй малой радзіме — Ружаншчыне. У рэкламнай гульні, якую праводзіла газета, Сяргей Прэдка ўдзельнічаў упершыню, і яму ўсміхнулася ўдача. На здымку: С.С.Прэдка з унукам Арцёмам і прызам ад «раёнкі».
Лариса Давиденко: «Половина учителей Ружанской школы — мои ученики»

Лариса Давиденко: «Половина учителей Ружанской школы — мои ученики»

Профессия, Ружанские мотивы
Ларыса Іванаўна Давідзенка, напэўна, ужо і з ліку збілася, колькі юнакоў і дзяўчат яна выпусціла ў дарослае жыццё з трывалымі ведамі па гісторыі і грамадазнаўстве. Увесь яе працоўны стаж, звязаны з Ружанскай школай, бярэ адлік з 1984 года. У адукацыі Ларыса Іванаўна — чалавек невыпадковы. У яе сямейнай настаўніцкай дынастыі ёсць выкладчыкі практычна ўсіх прадметаў. Бацькі Лідзія Андрэеўна і Іван Карпавіч Вашкевічы працавалі на ніве адукацыі ў Зеляневіцкай школе (да слова, бацька шмат гадоў быў дырэктарам гэтай установы). Брат, як і члены яго сям’і, таксама закончыў педагагічную ВНУ. Прафесію настаўніка ў свой час абралі і дочкі Л.І.Давідзенка. Як шмат гадоў таму настаўнік прывіў любоў да гуманітарнай дысцыпліны ў Ларысе Іванаўне, так і яна цяпер спрабуе абудзіць цікаўнасць да гісторыі ў с
В Ружанах появились детская площадка и антивандальные тренажеры

В Ружанах появились детская площадка и антивандальные тренажеры

Новости, Ружанские мотивы
У бягучым годзе ў ружанскай мясцовай улады мноства планаў па добраўпарадкаванні гарадскога пасёлка, у тым ліку правядзенне пэўных работ на тэрыторыі каля вадаёма, што ў цэнтры пасёлка. Варта адзначыць, што да рэалізацыі задуманага тут прыступілі нават з апераджэннем: напрыканцы мінулага года на беразе той часткі сажалкі, што прылягае да вуліцы Якуба Коласа, з’явілася пляцоўка з дзіцячым гульнёвым надворным абсталяваннем. — Штогод сельвыканкам прымае ўдзел у аглядзе-конкурсе санітарнага стану і добраўпарадкавання населеных пунктаў. У 2017 годзе сельвыканкам падаў заяўку на ўдзел у абласным этапе, і летась гарадскі пасёлак Ружаны аказаўся пераможцам — атрымаў грашовую прэмію ў памеры 1000 базавых велічынь. Гэтыя бюджэтныя сродкі было вырашана выдаткаваць на далейшае добраўпа
Фоторепортаж с ООО «НовитаМебель». Рассказываем и показываем, что происходит на бывших производственных площадях Ружанской мебельной фабрики

Фоторепортаж с ООО «НовитаМебель». Рассказываем и показываем, что происходит на бывших производственных площадях Ружанской мебельной фабрики

Актуально, Ружанские мотивы
Ружанская мэблевая фабрыка была даволі паспяховым у свой час прадпрыемствам па вытворчасці мэблі. Прадукцыя фабрыкі карысталася попытам нават за мяжой, а тэатральныя крэслы, зробленыя ў Ружанах, былі ўстаноўлены ў дзяржфілармоніі, Нацыянальнай бібліятэцы, тэатры оперы і балета. Больш за тое, у 2008 годзе прадпрыемства, якое займала лідзіруючыя пазіцыі ў галіне краіны, прызналі лепшым у канцэрне «Беллеспаперпрам»: тады калектыў фабрыкі быў удастоены важкай узнагароды — «Сярэбранай елкі» — за найбольшы ўклад у развіццё мэблевай прамысловасці. Сёння ўспаміны пра той час, калі прадпрыемства было на ўздыме, засталіся ў мінулым: фінансавае становішча раптоўна пагоршылася, з-за адсутнасці збыту прадукцыя назапасілася на складах... І вось ужо пару гадоў як у вытворчых плошчаў новы гаспадар — ТАА «
В скором времени 40 ружанских семей станут владельцами собственного жилья

В скором времени 40 ружанских семей станут владельцами собственного жилья

Год малой Радзімы, Новости, Ружанские мотивы
Вось-вось — і яшчэ сорак ружанскіх сем’яў стануць уладальнікамі ўласных квадратных метраў. Да будаўніцтва шматкватэрнага жылога дома па завулку Казіміра Марача ў гарадскім пасёлку прыступілі ў чэрвені. Падрадчыкам работ з’яўляецца ААТ «Рамбуд» г.Пружаны. Уласнікамі большасці кватэр стануць тыя, хто мае патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў, найперш гэта шматдзетныя сем’і. Дзесяць кватэр будуе для сваіх работнікаў мясцовая гаспадарка ААТ «Ружаны-Агра». Як паведаміў майстар ААТ «Рамбуд» Раман Шапавалаў, завяршыць будаўнічыя работы плануецца ў першым паўгоддзі 2019 года. Марына Вакульская. Фота Сяргея Талашкевіча.
В Ружанах идет подготовка к областным «Дожинкам»

В Ружанах идет подготовка к областным «Дожинкам»

Новости, Ружанские мотивы
Добраўпарадкаванню ў Ружанах надаецца асаблівая ўвага. Шмат работы было зроблена па асфальтаванні вуліц. Цвёрдае асфальтавае пакрыццё сёлета з’явілася на вуліцах Янкі Купалы, Зялёнай, Зарэчнай, Пружанскай, Рэкуця, Казіміра Марача, частцы Савецкай, завулку Кірава. Сёння работы вядуцца па вуліцы Шпітальнай. Яшчэ большы фронт работ запланаваны на наступны год. У тым ліку і ў сувязі з тым, што Ружаны будуць прымаць удзельнікаў абласнога фестывалю працаўнікоў сяла «Дажынкі». У плане работ не толькі асфальтаванне дарог, але і рамонт фасадаў шматкватэрнага жылля, азеляненне вуліц, уладкаванне дзіцячай пляцоўкі і іншае. Марына Вакульская. Фота Сяргея Талашкевіча.
Две подружки в Ружанах рискнули и открыли парикмахерскую

Две подружки в Ружанах рискнули и открыли парикмахерскую

Профессия, Ружанские мотивы
Паўтара года мінула з таго часу, як жыхарка Ружан Алена Зайкоўская адкрыла прыватную справу. — Я і сама разумела, што «засядзелася» ў дэкрэтным водпуску па доглядзе за дзіцём. Але, калі б не мая калега Алена Вашкевіч, магчыма, і да сённяшняга дня знаходзілася б у пошуках работы, — прызнаецца цырульных спраў майстар. — Аднойчы яна сказала: «Пайшлі працаваць!» Напэўна, гэта і аказалася тым самым штуршком да дзеянняў. І, нядоўга думаючы, яны вырашылі, што трэба адкрыць сваю справу. Жанчыны, у якіх за плячыма быў багаты вопыт па стрыжках і ўкладцы валасоў, натуральна, вырашылі адкрыць цырульню. Майстрыхі ўзялі ў арэнду пустуючае памяшканне ў будынку, дзе некалі размяшчаўся пасвыканкам. Зрабіўшы там рамонт, сяброўкі пачалі прымаць сваіх кліентаў. З улікам таго, што канкурэнцыя на цырульныя
Ружанская мастерица Жанна Верховец создает картины из … пластилина

Ружанская мастерица Жанна Верховец создает картины из … пластилина

Культура, Ружанские мотивы
Пластылінаграфія — далёка не самая вядомая і распаўсюджаная тэхніка малявання, але ні дзеці, ні дарослыя не могуць прайсці міма, калі на вочы ім трапляюць творы так званага пластылінавага жывапісу. Больш за тое, многія здзіўляюцца, калі даведваюцца, што з пластыліну можна не толькі ляпіць, але і маляваць. Навошта маляваць пластылінам, калі ёсць фарбы? Той, хто паспрабуе стварыць карціну з пластыліну, больш не будзе задаваць такое пытанне. Так лічыць і Жанна Верхавец з г.п.Ружаны. Вось ужо амаль трыццаць гадоў мінула з таго часу, як Жанна Мікалаеўна захапілася пластылінавым жывапісам. Яе першыя карціны ў незвычайнай тэхніцы з’явіліся, калі яна працавала ў дзіцячым садку. Як чалавек творчы, жанчына асвоіла розныя віды дэкаратыўна-прыкладной творчасці, але пластылінаграфіі не здрадзіла. —
В Ружанах прошел праздник поселка «Белорусский Версаль»

В Ружанах прошел праздник поселка «Белорусский Версаль»

Актуально, Год малой Радзімы, Ружанские мотивы
Пасёлак з адценнем шляхетнасці Так трапна, на мой погляд, назвала Ружаны старшыня мясцовага сельвыканкама А.У.Манчык падчас «Беларускага Версаля» — свята пасёлка, якое тут, на падворку палацавага комплексу роду Сапегаў, адзначылі ў мінулую нядзелю. Гісторыя пасёлка, без перабольшання, багатая, адметная. Але не толькі яна сёння з’яўляецца каштоўнасцю пасёлка, насельніцтва якога, да слова, складае каля трох тысяч чалавек. «Поспех сённяшніх Ружан — гэта поспех людзей, якія жывуць на гэтай зямлі», — упэўненасць у гэтым выказаў госць свята старшыня раённага Савета дэпутатаў Мікалай Кудравец. За апошнія некалькі гадоў значных вынікаў на раённым і абласным узроўнях дасягнулі мясцовыя футбалісты, якіх згуртаваў аматар гэтай гульні Юрый Манцэвіч. Энтузіяст, які прывёў сёлета ружанскую каманду д
Машина Победы  — легендарный танк «Т-34»

Машина Победы — легендарный танк «Т-34»

Актуально, Великая Победа, Ружанские мотивы
Па ўсёй Беларусі ўстаноўлены помнікі з бранятэхнікай — усяго 43 танкі і 6 самаходак. Стаіць Т‑34 і ў Ружанах, на скрыжаванні дарог Зеляневічы-Паперня. Увайшлі ў гісторыю гэтыя машыны, але не ўсе ведаюць гісторыю стварэння машын-«франтавікоў», якія стаяць на пастаментах.  Кароткая гісторыя «Танк» — слова англійскае. Першыя ў свеце танкі выйшлі на поле бітвы 15 верасня 1916 года падчас Першай сусветнай вайны, калі англійскія войскі атакавалі нямецкія пазіцыі на рацэ Соме. Рыхтуючыся да наступлення, англічане стараліся захаваць да пэўнага часу тайну сваёй новай зброі і, каб падмануць варожых лазутчыкаў, далі першай баявой машыне зашыфраваную назву «танк», што ў перакладзе азначае цалкам мірнае «бак», «кацёл». У сваіх тэлеграмах, данясеннях яны так і паведамлялі: «Высылаем столькі бакаў
Сказка, созданная  Верой Николаевной Крайней

Сказка, созданная Верой Николаевной Крайней

Год малой Радзімы, Новости, Ружанские мотивы
Само размяшчэнне сядзібы Веры Мікалаеўны Крайняй у цэнтры Калазубаў абавязвае гаспадыню падтрымліваць падворак ва ўзорным парадку: усё-такі заўсёды навідавоку. Але жанчына дбае не проста пра добраўпарадкаванне... Дзеля справядлівасці варта адзначыць, што ідэя стварэння «міні-казкі» на падворку належала гаспадару, якога, на жаль, сёлета не стала. Мікалая Андрэевіча ведалі ў Калазубах і навакольных вёсках не проста як працавітага механіка-інжынера мясцовай гаспадаркі, але і як выдатнага гаспадара з залатымі рукамі, які ўмеў і сістэму ацяплення змайстраваць, і з падручных матэрыялаў стварыць арыгінальнае асвятленне ўчастка. Жаданне зрабіць свой падворак непадобным на іншыя з’явілася ў Крайніх каля пятнаццаці гадоў таму. — Аўтарам задум і галоўным іх увасабляльнікам заўсёды быў муж, — пры