Вторник, 4 августа 2020

Великая Победа

75 километров преодолели пружанские велосипедисты в честь годовщины освобождения Беларуси

75 километров преодолели пружанские велосипедисты в честь годовщины освобождения Беларуси

Актуально, Великая Победа, Год малой Радзімы
Як адзначаюць самі ўдзельнікі веламарафону «75», прысвечанага 75-й гадавіне Перамогі і вызваленню г.Пружаны ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, на маршрут сабралася не так многа жадаючых праехаць сімвалічныя 75 кіламетраў па раёне. Але тыя, хто ўсё-такі адважыўся праехаць на веласіпедзе гэтую адлегласць, атрымалі нямала прыемных уражанняў. Як зазначыў намеснік старшыні райвыканкама Р.В.Супрыновіч, які браў непасрэдны ўдзел у велапрабегу, мерапрыемства ладзілася ўпершыню. Таму варта чакаць, што ў наступным колькасць удзельнікаў павялічыцца. Сам жа веламарафон, безумоўна, стане новай традыцыяй памяці. Марафон, арганізатарамі якога выступілі РФСК «Мухавец» сумесна з раённымі арганізацыямі ГА «Беларускі фонд міру», «Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі» і раённым аб’яднаннем прафсаюзаў
Афиша праздничных мероприятий Дня Независимости в Пружанах

Афиша праздничных мероприятий Дня Независимости в Пружанах

Афиша, Великая Победа
Святочныя мерапрыемствы, прысвечаныя Дню Незалежнасці Рэспублікі Беларусь, у Пружанах 3 ліпеня 2020 г. 10.00 — Ускладанне вянкоў і кветак да брацкай магілы на гарадскіх могілках. 19.00-21.00 — Канцэртная праграма на сцэнічнай пляцоўцы каля гарадскога Палаца культуры. 21.00-22.00 — Танцавальная праграма каля гарадскога Палаца культуры. 21.55 — Акцыя «Спяём гімн разам».
Про тяжелые версты войны вспоминает ветеран Сергей Васильевич Давидюк

Про тяжелые версты войны вспоминает ветеран Сергей Васильевич Давидюк

Великая Победа, Новости
У вёсцы Юхнавічы жыве Сяргей Васільевіч Давідзюк, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, якому ў студзені бягучага года споўнілася 96 гадоў. Нарадзіўся ён у 1924 годзе ў вёсцы Грынявічы і цяпер з’яўляецца старэйшым жыхаром сельсавета. У шматдзетнай сям’і было чатыры сыны і чатыры дочкі. Пры Польшчы было няпроста: з ранняга дзяцінства давялося працаваць на ўласнай гаспадарцы, каб мець хлеб на стале. Спачатку Сяргей навучаўся ў школе, дзе выкладанне вялося на польскай мове, а пасля 1939 года вывучаў рускую мову. Калі пачалася Вялікая Айчынная вайна, сям’і Давідзюкоў стала яшчэ цяжэй. Сяргей з бацькам былі адзінымі мужчынамі, якія адказвалі за яе дабрабыт. А калі ўжо набліжалася вызваленне ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, Сяргей быў вывезены ў Германію на прымусовыя работы. — Давялося
Друзья! Не пропустите зрительское голосование онлайн-проекта «ПЕСНИ ВЕЛИКОЙ ПОБЕДЫ» и конкурса чтецов «Дорогой мира и добра!»

Друзья! Не пропустите зрительское голосование онлайн-проекта «ПЕСНИ ВЕЛИКОЙ ПОБЕДЫ» и конкурса чтецов «Дорогой мира и добра!»

Актуально, Великая Победа, Молодёжный клуб
Конкурсы, посвященные 75-летию Великой Победы и Дню Независимости Республики Беларусь, проводятся Брестским областным общественно-культурным центром. В них принимают участие солисты, чтецы, вокальные коллективы культурных учреждений области. Отдать голос за понравившегося исполнителя вы можете до 30 июня на сайте ГУК "Бресткий ООКЦ" http://okcbrest.by Поддержите наших участников конкурсов!
Иосиф Дробов: партизанские будни шерешевского фельдшера

Иосиф Дробов: партизанские будни шерешевского фельдшера

Великая Победа, Год малой Радзімы, Профессия
На тым канцы проваду хваляваліся. Тэлефанавала жыхарка г.Гродна Ларыса Аляксееўна Шаткевіч, якая цяпер займаецца добраўпарадкаваннем бацькоўскага дома ў Шарашэве. Жанчына не змагла схаваць свайго абурэння з нагоды адной з тэлеперадач, якая прысвячалася партызанскаму руху ў Беларусі: — Я часта праглядаю навіны ў інтэрнэце. І вось напярэдадні 9 Мая натыкнулася на перадачу аднаго незалежнага тэлеканала, у якой савецкіх партызан паказалі як нейкіх, прабачце, адшчапенцаў і п’яніц. Я была абражана да слёз такім перапісваннем гісторыі і абагульненнем. І стала падымаць кнігі ўспамінаў, гістарычныя часопісы і фатаграфіі, на якіх — мой стрыечны дзядзька, былы партызан атрада імя Кірава брыгады Панамарэнкі, паважаны ў свой час фельчар хуткай дапамогі Шарашоўскай бальніцы Іосіф Іванавіч Дробаў. Прыяз
Гісторыя з фатаграфіяй. След вайны…

Гісторыя з фатаграфіяй. След вайны…

Великая Победа, Год малой Радзімы, Культура
Лета 1944 года. Беларусь вызвалена. Хутка ўсё будзе як раней, як да вайны. Мой 15-гадовы брат Лёня Аўдзей, даведаўшыся, што ў Пружанах адкрываюць школу, хуценька сабраў усе неабходныя дакументы і заспяшаўся ў горад. Суседкі, даведаўшыся пра гэта, пацягнуліся да нас у дом з лістамі-трохкутнікамі на фронт сваім мужам, братам, сынам: каб брат адправіў з райцэнтра. Гэта была цёплая жнівеньская раніца. Лёня пайшоў, а мы з мамай адправіліся жаць проса. Але час ішоў, брат не вяртаўся, мама з трывогай паглядвала на дарогу… Раптам недзе далёка прагрымеў страшны выбух. Мама міжволі здрыганулася і сказала: «Нечая душа адляцела!». А ўжо пад вечар у нашым двары з’явіўся незнаёмы мужчына. Ён паказаў нам гэта фота, прабітае асколкам, і спытаў: «Ці не Ваш гэта сын?». Мама імгненне маўчала, а пот
Ветеран Иван Алекумов передал библиотеке книги о войне

Ветеран Иван Алекумов передал библиотеке книги о войне

Актуально, Великая Победа
У кніжным фондзе Пружанскай цэнтральнай бібліятэкі імя М.Засіма нямала выданняў, змест якіх датычыцца падзей Вялікай Айчыннай вайны. У сувязі з 75-й гадавінай Вялікай Перамогі тут нават вырашылі выставіць іх у асобную экспазіцыю, якая складаецца з розных раздзелаў. А на днях яе дапоўнілі яшчэ некалькімі выданнямі: «Уся гісторыя Вялікай Айчыннай вайны. Поўная хроніка Перамогі» Андрэя Сульдзіна, «Курская бітва. Найвялікшая ў гісторыі танкавая бітва» Ніка Корніша і «Курская бітва. Усё пра бой, які вырашыў лёс Другой сусветнай» Аляксея Ісаева. У ветэрана Вялікай Айчыннай вайны Івана Міхайлавіча Алякумава даўняе цеснае сяброўства з мясцовай бібліятэкай: ён з’яўляецца частым госцем мерапрыемстваў ваенна-патрыятычнай тэматыкі, якія праводзяцца ва ўстанове. Акрамя таго, ён
Хлопцы з пружанскіх вуліц. Да 75-годдзя Перамогі

Хлопцы з пружанскіх вуліц. Да 75-годдзя Перамогі

Великая Победа, Культура
Іван Калбышэўскі, сын ганчара з вуліцы Польнай – цяперашняй Фрунзе. Мясцовы хлопец, які не паспеў у сваім жыцці закахацца, ажаніцца, нарадзіць дзяцей, папрацаваць дзеля дабрабыту сям‘і і роднага горада. Яму ішоў шаснаццаты год, калі пачалася вайна, дзевятнаццаты – калі Пружаны вызвалілі ад фашысцкіх захопнікаў. Адразу адчыніў свае дзверы ваенкамат, пачаўся прызыў. На даваенным здымку — пружанскія хлопцы, будучыя прызыўнікі. Сядзіць крайні злева — Іван Калбышэўскі.Фота з архіва А.І.БАБРУК. У ліпені 1944-га разам з іншымі землякамі, сябрамі, суседзямі апрануў салдацкую гімнасцёрку і Іван. І паляцелі дадому трохкутнічкі – кароткія запіскі-паведамленні. Уласна кажучы, нічога асабліва цікавага ў радках, напісаных алоўкам, няма. Малады салдат паведамляў бацькам Мікалаю Якаўлевічу і
Помним. Гордимся. В Пружанском районе почтили память героев Победы и поздравили ветеранов

Помним. Гордимся. В Пружанском районе почтили память героев Победы и поздравили ветеранов

Актуально, Великая Победа
Свята са слязьмі на вачахГэтыя словы ніколі не былі пустой метафарай. Я памятаю з дзяцінства, як плакалі ўдзельнікі святочнага парада, гледзячы на яшчэ бравых ветэранаў. Тады іх было шмат. Вельмі шмат. Я памятаю з юнацтва, як плакалі ветэраны, абдымаючы адзін аднаго і разумеючы, што хтосьці з сяброў больш не пройдзе ў страі… Сёлета, напэўна, плакала сама гісторыя: 75-годдзе Вялікай Перамогі адбылося ў цішыні. Ветэранаў засталося вельмі мала, але і яны па пэўных прычынах не змаглі прыняць удзел у памятнай акцыі “Памятаем. Ганарымся”, якая прайшла адначасова каля ўсiх памятных месцаў раёна. На вайсковых могiлках каля брацкай магілы сабраліся прадстаўнікі ўлады, ваеннага камісарыята і грамадскіх арганізацый, супрацоўнікі аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах мол
Воспоминания одного из организаторов и руководителей подполья и партизанского движения Мирона Криштафовича. Публикуются впервые

Воспоминания одного из организаторов и руководителей подполья и партизанского движения Мирона Криштафовича. Публикуются впервые

Великая Победа, Год малой Радзімы, Культура
Сёння мы друкуем успаміны аднаго з арганізатараў і кіраўнікоў камуністычнага падполля і партызанскага руху на тэрыторыі Брэсцкай вобласці Мірона Крыштафовіча, напісаныя ім у 1973-м годзе па просьбе тагачаснага другога сакратара Пружанскага райкама партыі Васіля Іванавіча Борыса. Маленькі, але рарытэтны школьны сшытак, спісаны прыгожым каліграфічным почыркам, перадаў у рэдакцыю былы старшыня раённай арганізацыі Беларускага грамадскага аб’яднання ветэранаў Мікалай Якаўлевіч Дулько. У свой час ён удзельнічаў у стварэнні гісторыка-дакументальнай хронікі “Памяць. Пружанскі раён”. «Паважаны Васіль Іванавіч! Дасылаю Вам свае кароткія ўспаміны. Вельмі добра, што Пружанскі райкам партыі пачаў займацца вывучэннем дзейнасці раённай антыфашысцкай арганізацыі. Антыфашысцкі рух на Пруж
Швейная машынка як анёл-ахоўнік. Гісторыя адной швачкі

Швейная машынка як анёл-ахоўнік. Гісторыя адной швачкі

Великая Победа, Год малой Радзімы, Культура
Гэтую гісторыю расказала журналісту жыхарка Пружан, ветэран педагагічнай працы, валанцёр раённай суполкі Таварыства Чырвонага Крыжа Неаніла Мікалаеўна Несцерава. — Памятаю, вельмі даўно, дзесьці напачатку 70-х, мой тата, які ў свой час перажыў сталінскія рэпрэсіі, слухаў па радыёпрыёмніку выступленне Аляксандра Салжаніцына. Слухаў і плакаў: “Вось калі Салжаніцына надрукуюць, тады я паверу, што і мне можна расказваць”. Прайшло дзясятка паўтара гадоў і татавы ўспаміны пад назвай “Старонкі горкай долі” сапраўды былі надрукаваны ў нашай раённай газеце. Мама загаварыла яшчэ пазней… Я часта думала, чаму бацькі нічога мне раней не расказвалі. Потым зразумела: успамінаючы, яны пачыналі зноў пагружацца ў тыя жахі, якія давялося калісьці перажыць. І зноў адчувалі боль. All-focus Мая м
В Заречье продолжаются работы по созданию мемориального сквера

В Заречье продолжаются работы по созданию мемориального сквера

Великая Победа, Год малой Радзімы, Культура
Старажытная прымаўка сцвярджае: “Колькі ні паўтарай слова “халва”, у роце салодка не стане”. Колькі ні разважай прыгожа аб неабходнасці захавання гістарычнай памяці, самі па сабе не знойдуцца архіўныя матэрыялы, не ўзнікнуць музейныя экспазіцыі, не пабудуюцца мемарыяльныя комплексы. Ураджэнцы вёскі Зарэчча Георгій Швед, Аляксандр Субота і Міхаіл Куц таксама лічаць, што каштоўныя не словы, а справы. У гонар сваіх аднавяскоўцаў яны вырашылі зрабіць у “неперспектыўнай” вёсачцы мемарыяльны сквер. Дарэчы, ідэя належала Георгію Яраслававічу, які ў свой час захаваў фотаархіў партрэтаў мясцовых ветэранаў, займаўся рэстаўрацыяй старых здымкаў. Спачатку нават меркаваў размясціць фота ў каплічцы на зарэчанскіх могілках. Але настаяцель Свята-Мікалаеўскай царквы ў Шарашэве айцец Мікалай з
Спасибо за Победу, Николай Степанович!

Спасибо за Победу, Николай Степанович!

Великая Победа, Год малой Радзімы, Профессия
Мікалаю Сцяпанавічу Калагрыеву 93 гады, апошнія з іх ён жыве на роднай Пружаншчыне. У паважаным узросце, калі стала складана спраўляцца з хатнімі справамі, ветэран пераехаў да пляменніцы. Школьнікі, навучэнцы каледжа, прадстаўнікі іншых устаноў раёна – частыя госці Мікалая Сцяпанавіча. Заходзяць, каб павіншаваць са святамі, ды і ў іншыя дні прапаноўваюць дапамогу. Напярэдадні 9 Мая ветэрана наведаў ваенны камісар Пружанскага раённага ваеннага камісарыята І. М. Рапейка, каб уручыць юбілейны медаль да 75-годдзя Перамогі і перадаць падарункі. Яшчэ ў 1943 годзе ўся сям’я Калагрыевых (а гэта бацькі і пяцёра дзяцей) была вымушана пайсці ў партызаны. Больш за год ваявалі ў складзе атрада імя Дзімітрава брыгады імя Панамарэнкі. Мікалай Сцяпанавіч быў у ліку тых, хто падрываў чыгунку. Пас
Гісторыя з фатаграфіяй. Самалёт ля гарадскога возера

Гісторыя з фатаграфіяй. Самалёт ля гарадскога возера

Великая Победа, Год малой Радзімы, Культура
9 мая 1971 года. Ля гарадскога возера ўрачыста адкрываюць новы помнік: самалёт, усталяваны ў гонар лётчыкаў 33-га знішчальнага авіяпалка, якія 22 чэрвеня 1941 года прынялі на сябе першы ўдар гітлераўцаў. Дарэчы, возера таксама было яшчэ «новым», нядаўна выкапаным меліяратарамі. Дакладна кажучы, гэты самалёт з‘явіўся тут годам раней, але стаяў проста на знарок насыпаным пагорку. Мясцовыя хлапчукі маглі не толькі крануць крылы ваеннай машыны, але і заллезці ўнутр яе. І вось сіламі работнікаў Пружанскага завода радыёдэталяў зрабілі высокі пастамент. Вялікай калонай, са сцягамі і духавым аркестрам прыйшлі сюды пружанцы пасля мітынгу на гарадской плошчы. Ганаровае права адкрыць помнік атрымалі тагачасныя старшыня савета старэйшых камуністаў С.П.Пацяруха і старшыня савета ветэрана
У войны не женское лицо… Записали воспоминания Марии Бобрук из деревни Шубичи

У войны не женское лицо… Записали воспоминания Марии Бобрук из деревни Шубичи

Великая Победа, Культура
Крывавы след Вялікай Айчынай вайны захаваўся на многія дзесяцігоддзі пасля яе заканчэння. Пра гэта сведчаць і апошнія лічбы чалавечых ахвяраў, якія нядаўна былі агучаны на пасяджэнні Дзяржаўнай Думы Расійскай Федэрацыі. Насельніцтва СССР на працягу 1941-1945 гадоў зменшылася на 52,8 мільёна чалавек. У тым ліку страты ў выніку фактараў вайны склалі каля 19 мільёнаў ваеннаслужачых і каля 23 мільёнаў — грамадзянскага насельніцтва. У Беларусі ў выніку вайны загінуў кожны трэці яе жыхар. Напэўна, няма і на Пружаншчыне сям‘і, якую страшныя падзеі не кранулі сваім чорным крылом. Марыя Аляксандраўна Бабрук нарадзілася ў вёсцы Шубічы. У шматдзетнай сям’і Аляксандра Пятровіча і Аляксандры Васільеўны Трафімчукоў выхоўвалася тры дзяўчынкі і два хлопчыкі. Марыя была другой па ліку: з’явілася н