Воскресенье, 22 апреля 2018

Год малой Радзімы

Жизнь через объектив. Фотограф Альфред Микус рассказал о детстве в Плебанцах, новых проектах и ностальгии

Жизнь через объектив. Фотограф Альфред Микус рассказал о детстве в Плебанцах, новых проектах и ностальгии

Год малой Радзімы, Профессия
Нядаўна ў гандлёвым цэнтры “Кастра” г. Хайфы (Ізраіль) адкрылася міжнародная фотавыстава “Мы з Беларусі”. Адметна, што сярод заяўленых на ёй славутых імёнаў ёсць імя і нашага земляка, ураджэнца в. Плябанцы, Альфрэда Мікуса. Пра яго ўзнагароды, аб якіх можа марыць любы фотамастак, і пра многае іншае — у нашай гутарцы з гэтым вялікім майстрам фотаздымкі. — Паважаны Альфрэд, у Вас вельмі рэдкае імя. Ужо адной гэтай прычыны дастаткова, каб вылучыцца з натоўпу. Прызнайцеся, хто з бацькоў быў прыхільнікам Альфрэда Нобеля? — Мая мама, Надзея Мікалаеўна Мікус. Звычайная, але рамантычная дзяўчына з в. Плябанцы, якая ў 1965 годзе трапіла ў сталічны свет: яна паспяхова скончыла пружанскую школу, паступіла ў Мінскі інстытут замежных моў, потым выйшла замуж і назаўсёды засталася ў сталіцы. Але нарадз
Бывший комендант «Вискулей»: «Обсудили втроем, а голова и до этого времени болит у миллионов»

Бывший комендант «Вискулей»: «Обсудили втроем, а голова и до этого времени болит у миллионов»

Год малой Радзімы, Профессия
“Абмеркавалі ўтрох, а галава да гэтага часу баліць у мільёнаў?” — са скупой усмешкай сустрэў мяне 83-гадовы былы камендант “Віскулёў” Сцяпан Іосіфавіч Мартысюк. І дае зразумець, што пра тыя сур’ёзныя падзеі, калі была пастаўлена кропка ў існаванні Савецкага Саюза, нават сёння, праз амаль тры дзясяткі гадоў, ён гатовы ўспамінаць, толькі заправіўшыся невялікай порцыяй гумару. — Сёння шмат гавораць пра той час: адны даказваюць, што СССР “памёр” яшчэ да белавежскіх падзей, а ў “Віскулях” толькі зафіксавалі факт яго “смерці”, і такім чынам нібыта быў папярэджаны магчымы крывавы сцэнарый распаду “Чырвонай імперыі”. Іншыя тое, што здарылася, называюць страшнай авантурай, якая прывяла да геапалітычнай катастрофы сусветнага маштабу. Ніхто, і я ў тым ліку, да канца не ведае праўды: у кожнага яна
Мы поинтересовались у жителей Шерешево, комфортно ли им в поселке

Мы поинтересовались у жителей Шерешево, комфортно ли им в поселке

Год малой Радзімы, Новости
Шарашэва — населены пункт раёна, які мае сваю адметнасць. У адрозненне ад Ружан, ён не знаходзіцца на скрыжаванні дарог. Тут захоўваюцца свае традыцыі, нараджаюцца дзеці, людзі спяшаюцца на працу. А чаго не хапае шарашэўцам для больш камфортнага жыцця? Менавіта з такім пытаннем мы звярнуліся да жыхароў пасёлка. А.Б.Карпіловіч, часова не працуючы: — Хацелася б, каб у пасёлку з’явіўся магазін гандлёвай сеткі «Еўраопт»: трох прадуктовых магазінаў, што ў нас ёсць, недастаткова (я не бяру ў разлік дробныя ларкі). Ёсць праблемы і з рабочымі месцамі. Таму, зразумела, моладзь у пошуках работы і з’язджае ў гарады. Спадзяюся, што на пілараме будзе адкрыты новы цэх, і я змагу ўладкавацца на работу. Ю.Р.Дульчэўскі, пенсіянер: — Добра, што правялі газіфікацыю пасёлка. Я таксама падвёў блакітна
67 лет вместе. А началось все с … разбитого яйца

67 лет вместе. А началось все с … разбитого яйца

Год малой Радзімы, Культура
У іх ужо было сярэбранае, залатое і нават брыльянтавае вяселле. Сёння Мікалай Васільевіч і Кацярына Сідараўна Рубель з аграгарадка Роўбіцк ужо рыхтуюцца сустрэць «каменную» — 67-ую гадавіну стварэння сваёй сям’і. Дата не круглая, скажаце вы. Але пажылыя «маладыя» радуюцца цяпер не тое што кожнаму сумесна пражытаму году, а і дню. Сказ пра разбітае яйка А пачыналася ўсё ў Рублёў даволі далікатна, як у казцы, — з гісторыі пра разбітае яйка. Яны былі тады яшчэ маленькімі дзецьмі. Абое, нарадзіўшыся «за польскім часам» (гаспадар — у 1929, а гаспадыня годам пазней), хадзілі ў польскую школу ў Роўбіцку. І неяк мама дала дзяўчынцы яйка, каб  «купіла» сабе новае пяро, а яйка тое разбілася. — Грошай жа тады не было, толькі натуральны абмен, — пачынае тлумачыць Кацярына Сідараўна. — Я неабач
Дмитрий Шульман: «Возвращайтесь к родным корням!»

Дмитрий Шульман: «Возвращайтесь к родным корням!»

Год малой Радзімы, Культура
З’яўляючыся паспяховым маскоўскім бізнэсмэнам і вядомым  мецэнатам, Дзмітрый Міхайлавіч Шульман адчувае вельмі цёплыя пачуцці літаральна да кожнага кутка нашага горада, дзе прайшло яго дзяцінства. У Пружанах пад кіраўніцтвам чулых бацькоў былі зроблены першыя свядомыя крокі ў дарослае жыццё. Пра тое, што для яго малая радзіма і як ён беражэ памяць пра яе, наш зямляк расказаў нашай газеце. — Малая радзіма, Вялікая радзіма... У гэтых выразах адчуваецца нейкая супярэчлівасць: не можа ў чалавека быць дзве Радзімы. Яна, як маці, адна. І як бы ні складваліся жыццёвыя абставіны, якія прымушаюць нас мяняць месца жыхарства, Радзіма застаецца з намі назаўжды. Я большую частку жыцця пражыў за межамі Беларусі: 20 гадоў — на Сахаліне, а апошнюю чвэрць стагоддзя — у Маскве, але да гэтага часу не лічу
Главный инженер ОАО «Великосельское Агро» в свободное время смотрит биатлон и читает Пикуля

Главный инженер ОАО «Великосельское Агро» в свободное время смотрит биатлон и читает Пикуля

Год малой Радзімы, Профессия
ААТ «Велікасельскае Агра» — адна з найбольш эканамічна моцных гаспадарак у раёне. У мінулым годзе тут атрыманы выдатныя ўраджаі збожжавых, рапсу і цукровых буракоў. Прадукцыйнасць дойнага статка склала 7 тысяч кілаграмаў малака, а рэнтабельнасць вытворчасці — 38,5%. У гэтым, безумоўна, вялікая заслуга інжынернай службы, якую ўзначальвае Сяргей Іосіфавіч Мардань. Сам Сяргей Іосіфавіч мясцовы, з простай сялянскай сям’і. Бацька працаваў у будаўнічай брыгадзе, а маці — даяркай на мясцовай ферме. Акрамя яго, у сям’і яшчэ выхоўвалася старэйшая сястра. Падчас вучобы ў школе хлопцу больш за ўсё падабаліся гісторыя, фізіка і літаратура. Да гэтага часу памятае Сяргей Іосіфавіч урокі гісторыі, якую выкладаў класны кіраўнік, удзельнік Сталінградскай бітвы Аляксандр Іванавіч Дзенісенка. Пасля заканч
Болит ли у дятла голова? Уже скоро в Пружанах начнутся занятия в школе бердвотчеров

Болит ли у дятла голова? Уже скоро в Пружанах начнутся занятия в школе бердвотчеров

Афиша, Год малой Радзімы
Хутка ў палацыку! Ці можаце адрозніць узімку варону ад грака? Ці ведаеце, дзе адшукаць птушку года – шчыгла? Не? Тады спяшайцеся запісацца ў “Школу бёрдвочара” – сапраўднага птушказнаўцы! Бясплатныя курсы па вызначэнню відаў мясцовых птушак правядзе ў г. Пружаны з 7 сакавiка па 30 красавiка  грамадская арганізацыя “Ахова птушак Бацькаўшчыны”. Усяго будзе восем тэарэтычных заняткаў у будні і дзве палявыя экскурсіі на выхадных. Кожны вучань атрымае шпаргалку са спісам усіх птушак Беларусі і асноўнай інфармацыяй пра кожны від, а таксама вызначальнік. Запісацца могуць усе зацікаўленыя з 18 гадоў, адукацыя і прафесія не маюць значэння. Патрэбна толькі паведамiць каардынатару да 6 сакавіка адным з наступных спосабаў: тэл.: 8(029) 823 44 84, электронная пошта: mybox_sasha.net@mail.ru
Царская кавалькада ў Лыскаве

Царская кавалькада ў Лыскаве

Год малой Радзімы, Культура
Праездам з губернскага горада Гродна ў 1874 годзе трынаццаты манарх самадзяржаўнай улады роду Раманавых імператар Аляксандр ІІ і яго жонка Марыя Аляксандраўна наведалі Лыскава. Лыскава ў той час было мястэчкам ціхім: невялікім пасяленнем, далёкім ад чыгункі, з маленькімі вуліцамі і вялікай рыначнай плошчай пасярэдзіне, з доўгай чарадой “крам”, з шумным восеньскім кірмашом, царквой і сінагогай. На той час Лыскава адрознівалася невялікай колькасцю насельніцтва, якое па сваім нацыянальным складзе было даволі разнастайным: у мястэчку жылі беларусы, палякі, яўрэі, рускія, цыгане. У якасці яшчэ аднаго адрознення можна назваць і тое, што побач з рамеснікамі і купцамі-мяшчанамі жылі сяляне. Тут працаваў невялікі цагельны заводзік, дзейнічалі сыраварня, паперня -- невялікае прадпрыемства п
Самая большая в районе династия культработников отмечает юбилеи

Самая большая в районе династия культработников отмечает юбилеи

Год малой Радзімы, Культура, Ружанские мотивы
Сям’я Барысевічаў — адзіная ў нашым раёне дынастыя культработнікаў, якая бярэ свой пачатак усяго крыху больш за паўстагоддзя таму, але ўжо налічвае каля дзясятка прадстаўнікоў галіны. Пятага лютага адной з яе пачынальніц — Ніне Іосіфаўне Барысевіч, былой загадчыцы Малочкаўскага клуба — споўнілася 70 гадоў. Сёння ў Малочках і наваколлі часта ўспамінаюць былыя часы, калі ў вёсках колькасць жыхароў падлічвалася сотнямі, бурліла жыццё і... працаваў клуб. — Колькі сябе памятаю, заўсёды выступала, удзельнічала ў самадзейнасці, — гаворыць Ніна Іосіфаўна. — Нават на выпускным у школе дырэктар на мой конт зазначыў: «Ніколькі не здзіўлюся, калі раптам недзе пачую, што выступае народная артыстка Ніна Манчык (аўт. — дзявочае прозвішча)». Народжаная ў шматдзетнай сям’і, у якой выхоўвалася сямёра
Уроженка Ружан Юлия Гугельчук создает уникальные вещи и даже вышивала платье для участницы конкурса «Miss International»

Уроженка Ружан Юлия Гугельчук создает уникальные вещи и даже вышивала платье для участницы конкурса «Miss International»

Актуально, Год малой Радзімы, Молодёжный клуб, Ружанские мотивы
Калі гаворка ідзе пра вышыўку, большасць уяўляе перад сабой рукатворныя ручнікі ды навалочкі (у лепшым выпадку — карціны), якія яшчэ пару дзясяткаў гадоў таму стварала кожная ўвішная гаспадыня. Са з’яўленнем разнастайных матэрыялаў для дэкаратыўнай творчасці ў такога віду рукадзелля, як вышыўка, з’явілася многа перспектыў. Маладая вышывальшчыца Юлія Гугельчук, ураджэнка Ружан, ведае, як стварыць непаўторную прыгажосць з дапамогай шклярусу, бісеру, карункаў і іншых матэрыялаў. — Мама сцвярджае, што непадробны інтарэс да рукадзелля быў у мяне з дзяцінства, — усміхаецца дзяўчына. — Я парвала ёй не адны пацеркі, распарола не адну рэч з вышыўкай, а парчовую кофтачку раскроіла на сумачку. Праўда, пакуль талент сфарміраваўся, прайшло нямала часу. Пасля заканчэння школы Юлія вырашыла стаць цырул
Торжественно открыта памятная доска в честь Елены Лось. Теперь детская библиотека будет носить имя знаменитой художницы

Торжественно открыта памятная доска в честь Елены Лось. Теперь детская библиотека будет носить имя знаменитой художницы

Актуально, Год малой Радзімы, Культура
У мінулую пятніцу, нягледзячы на непагадзь, каля будынка раённай дзіцячай бібліятэкі было шматлюдна. Юныя чытачы, іх бацькі, настаўнікі, словам, сапраўдныя прыхільнікі культурнага жыцця, прыйшлі сюды на ўрачыстае адкрыццё памятнай дошкі ў гонар Алены Георгіеўны Лось (1933 – 2013). Гэтай вядомай беларускай мастачцы, найлепшаму ілюстратару дзіцячых кніг 22 студзеня споўнілася б 85 гадоў. На пачатку мерапрыемства загадчыца дзіцячай бібліятэкі Вольга Фёдараўна Дзімітруковіч з радасцю нагадала ўсім прысутным, што ў канцы мінулага года ўстанове, якую яна ўзначальвае, было прысвоена ганаровае імя Алены Лось. Мастачка пэўны час жыла на Пружаншчыне і потым у розных сваіх гутарках і інтэрв’ю неаднойчы згадвала і Лыскава, і Ружаны, і Магілёўцы, і іншыя прыгожыя старажытныя мясціны раёна. Тыя дзіцяч
Гісторыя з фатаграфіяй: вяла дарога да млына старога…

Гісторыя з фатаграфіяй: вяла дарога да млына старога…

Год малой Радзімы, Культура
Дзьмуў слабы ветрык, скрыпелі, «жуючы» зерне, жорны, і кабылаўскі млын-вятрак павольна махаў сваімі моцнымі рукамі-крыламі, нібы заклікаў да сябе важных гасцей... І яны нечакана з’явіліся: падняўшы слуп пылу на вялікай дарозе, насупраць млына рэзка прытармазіў амерыканскі «Пакард». Прыгожая жанчына ў элегантным капялюшыку, узброеная некалькімі фотаапаратамі, адважна падышла да драўлянай «істоты» і доўга-доўга ўглядалася ў яе абмыты дажджамі і абсмалены сонцам «твар»... Жанчыну звалі Луіза Арнэр Бойд. Адна з самых багатых жанчын Амерыкі (дачка ўладальніка залатога рудніка ў Каліфорніі, актыўны член Амерыканскага геаграфічнага таварыства, арганізатар першай экспедыцыі ў Арктыку), запрошаная ў Варшаву на Міжнародны кангрэс географаў, выказала жаданне праехацца па землях «крэсаў усходніх» Рэч