Среда, 29 января 2020

Год малой Радзімы

Гісторыя з фатаграфіяй. «Лінейка» ў дзіцячым доме

Гісторыя з фатаграфіяй. «Лінейка» ў дзіцячым доме

Год малой Радзімы, Культура
Адразу пасля вайны, у 1945 годзе, у былой сядзібе Аўгустына Пацэвіча (у канцы вуліцы Савецкай, якая да вайны насіла імя знакамітага пружанскага ўрача) адкрыўся дзіцячы дом. «Пуцёўку ў жыццё» тут атрымлівалі дзеці, якія засталіся без бацькоўскай апекі, сіроты ваеннага часу. У хатнім архіве жыхаркі Пружан Валянціны Арсеньеўны Дробат захавалася шмат фотаздымкаў з жыцця дзетдомаўцаў. На гэтым — агульная лінейка каля будынка. Дзяўчынка-піянерка аддае рапарт (са спіны цяжка зразумець, але верагодна, што гэта дырэктар установы Клаўдзія Шатон). Фота можна датаваць сярэдзінай 1950-х гадоў. Будынак быў разабраны ў 1991 годзе. Цяпер на гэтым месцы — помнік «Спаленым вёскам». Вядучая рубрыкі Ірына СЯДОВА. Больш здымкащ тут: https://ok.ru/group/43871022022852/album/52380533915844
Большая семья Василия и Елены Облаушко: деревня любит только трудолюбивых

Большая семья Василия и Елены Облаушко: деревня любит только трудолюбивых

Актуально, Год малой Радзімы, Профессия
Пружанская зямля багатая на добрых, працавітых, таленавітых людзей. Яны шчыруюць у розных галінах, але аднолькава старанна займаюцца тым, да чаго ляжыць душа. Напрыклад, Алене і Васілю Аблавушкам заўсёды бліжэй была сялянская праца — аснова чалавечага жыцця. Гаворачы пра сваё дзяцінства, абодва згадваюць нялёгкія сялянскія будні, да якіх іх прывучалі з малых гадоў. — Я ў Мокрым, лічы, мясцовая: нарадзілася і вырасла ў суседніх Казлах. Таты не стала вельмі рана, таму мама мелася падымаць трох дзяцей адна, — расказвае Алена Міхайлаўна. — Якая нялёгкая праца ў даяркі, я ведала яшчэ падлеткам: рэгулярна бегала дапамагаць маме на ферме… А вось Васіля Аляксеевіча лёс закінуў на Пружаншчыну пасля атрымання ветэрынарнай адукацыі. — На Століншчыне, дзе прайшлі мае дзіцячыя гады, і сёння к
Гісторыя з фатаграфіяй. Малакавоз ля старой «малочкі»

Гісторыя з фатаграфіяй. Малакавоз ля старой «малочкі»

Год малой Радзімы, Культура
Гэты здымак зроблены напачатку 50-х гадоў мінулага стагоддзя. У 1954-м быў пабудаваны новы вытворчы цэх Пружанскага малаказавода на ўскраіне горада і прыёмка малака вялася ўжо там. А на гэтым здымку малакавоз яшчэ прывёз малако з фермы да старых будыначкаў, што мясціліся за Беларускай сярэдняй школай №1 (прыкладна на месцы цяперашняй дысказалы Палаца культуры). У цэнтры ў белым спецадзенні Мікалай Васільевіч Супрунчук. Тады ён толькі пачынаў працаваць на «малочцы». У далейшым «дарос» да  старшага майстра. На жаль,   рана пайшоў з жыцця: яго не стала  ў 1988 годзе. Ірына СЯДОВА. Фота з сямейнага архіва Л.М.Мязгі.
С гарантией стабильности в завтрашнем дне. Интервью к 80-летию района с председателем райисполкома

С гарантией стабильности в завтрашнем дне. Интервью к 80-летию района с председателем райисполкома

Год малой Радзімы, Новости, Профессия
80 гадоў для раёна, як і для чалавека, – шлях значны. І кожная падзея, якая адбылася за гэты перыяд, застанецца ў гісторыі і нашай памяці. Аднак гэтая размова — аб дні сённяшнім: аб поспехах і праблемах раёна, аб здзяйсненнях людзей і перспектывах на далейшае жыццё. З просьбай расказаць пра гэта мы звярнуліся да старшыні Пружанскага райвыканкама Ю.Ю.Бісуна. Зараз гэтую размову прапануем вашай увазе. —Пружаншчына славіцца сваім мінулым: гераізмам у гады Вялікай Айчыннай вайны, самаадданай працай у мірны час, што дазволіла стварыць тую інфраструктуру, якую мы маем зараз. Юрый Юр’евіч, скажыце, калі ласка, як цяпер Вы ацэньваеце эканамічны патэнцыял раёна? —Як вельмі высокі. Асабліва варта адзначыць тое, што было зроблена і пабудавана ў асноўнай галіне Пружанскага раёна – сельскай
С юбилеем, Пружанщина!

С юбилеем, Пружанщина!

Актуально, Год малой Радзімы, Подписка
Завтра выйдет цветной спецвыпуск, посвященный 80-летию Пружанского района. В номере: Интервью с председателем райисполкома Ю.Ю. БисуномВоспоминания Почетных граждан районаСпециальная страница ко Дню спасателяЛюди-легенды ПружанщиныМного цветных фотографийИнтересные факты из истории района.
Гісторыя з фатаграфіяй. Інструктаж па гатаванні варэння

Гісторыя з фатаграфіяй. Інструктаж па гатаванні варэння

Год малой Радзімы, Культура
Гэтую гісторыю запісаў і даслаў у рэдакцыю настаўнік Загорскай школы Анатоль Сахарук. Як расказала краязнаўцу вясковы старажыл Алена Мікалаеўна Куроўская, у архіве якой апынулася гэтае фота (жанчына зараз жыве ў Брэсце), яно зроблена ў вёсцы Загор’е недзе ў 1935-37 гадах. У 30-я гады ХХ стагоддзя жыхары Загор’я сталі масава вырошчваць суніцы (клубніцы) на продаж. Вазілі конным транспартам на рынкі ў Пружаны, Малеч, Бярозу, Кобрын і інш. Загадзя, звечара, загружалі кашы ў воз і адпраўляліся ў дарогу нанач. Не заўсёды ўдавалася рэалізаваць усю ягаду. Тое, што заставалася, проста выкідвалі: варэння ў той час вяскоўцы не ведалі. Але польскія ўлады былі зацікаўлены ў павышэнні культуры мясцовага насельніцтва, у тым ліку і сельскагаспадарчай. З гэтай мэтай некалькі гадоў запар у вёску
«Наши дети» и другие благотворительные акции прошли в районе в новогодние праздники

«Наши дети» и другие благотворительные акции прошли в районе в новогодние праздники

Актуально, Год малой Радзімы
Найбольшыя абароты акцыя «Нашы дзеці» набрала непасрэдна ў пераднавагоднія дні. Шматлікія грамадскія арганізацыі, афіцыйныя асобы, прадстаўнікі ўлады пастараліся не абдзяліць увагай нікога.Каля двух дзясяткаў сем’яў раёна сёлета атрымалі віншаванні па лініі ГА «Беларускі фонд міру». Як падкрэсліў старшыня раённай арганізацыі Мікалай Кудравец, штогод увага ўдзяляецца розным сем’ям, але абавязкова тым, якія маюць у ёй патрэбу: у прыватнасці, шматдзетным, у якіх выхоўваюцца дзеці-інваліды. На гэты раз падарункі ад грамадскай арганізацыі прымала 15 сельскіх і тры гарадскія сям’і.Сяргей і Ганна Калашэнскія, якія пераехалі на Пружаншчыну з Пінскага раёна восем гадоў таму, выхоўваюць трое дзетак, самаму малодшаму з якіх няма яшчэ і паўгадка. Акрамя роднасных адносін, інтарэсаў, звычак, сям’ю а
Гісторыя з фатаграфіяй. Снежная зіма сто гадоў таму

Гісторыя з фатаграфіяй. Снежная зіма сто гадоў таму

Год малой Радзімы, Культура
Якія зімы былі ў Пружанах у мінулым стагоддзі? Не заўсёды, напэўна, такімі снежнымі і марознымі, як з настальгіяй узгадваюць старажылы. Але гэтае фота больш чым стагадовай даўнасці радуе вока, што засумавала па зімовым пейзажы. 1916 год. Перыяд акупацыі заходніх абласцей Расійскай імперыі кайзераўскімі войскамі. Фота з нямецкага альбома. Дзве жанчыны «зачапіліся языкамі» перад веснічкамі. Якая гэта вуліца? Немагчыма вызначыць, няма ніякіх арыенціраў. Напэўна, не Хватка: на ёй больш шчыльна стаялі дамы. Галендры? Патапаўка? Подпіс на здымку гучыць як «Пружана на Мухаўцы». Але хутчэй за ўсё гэта азначае само месцазнаходжанне нашага горада, а не вуліцу па-над рэчкай. Шчыра кажучы, і зараз падобным чынам выглядае мноства старых вясковых хатак. Адрозненне — вострыя «пікі», што тыр
Гісторыя з фатаграфіяй. Калядныя святы ваеннага часу

Гісторыя з фатаграфіяй. Калядныя святы ваеннага часу

Год малой Радзімы, Культура
У чым адметнасць гэтага здымка? Ён зроблены падчас Вялікай Айчыннай вайны ў акупіраваных фашыстамі Пружанах. Гэта мог быць снежань 1941-га, 1942-га або 1943-га гадоў. Дакладная дата, на жаль, не пазначана, але злева ля галінак упрыгожанай ёлкі бачны малітоўны надпіс на нямецкай мове, фотапапера на адваротным баку здымка таксама мае маркіроўку па-нямецку. Вуліца Тармасава, якая тады называлася Шарашоўскай. Царква Евангельскіх хрысціян-баптыстаў. Вучні нядзельнай школы адзначаюць вялікае свята Нараджэнне Хрыстова. Нягледзячы на вайну, жыццё працягвалася, нават сціплыя падаруначкі заціснуты ў дзіцячых кулачках. Цікава, пернікі гэта былі ці рэлігійныя кніжачкі? Дарэчы, белыя пухнатыя шапачкі з трусінага пуху на дзяўчынках выглядаюць вельмі сучасна. Маладыя людзі, што стаяць у цэн
Гісторыя з фатаграфіяй. Рамеснікі з вуліцы Шарашэўскай

Гісторыя з фатаграфіяй. Рамеснікі з вуліцы Шарашэўскай

Год малой Радзімы, Культура
Гэты фотаздымак, што знайшла ва ўласных калекцыях, можа служыць ілюстрацыяй жыцця пружанскіх мяшчан-рамеснікаў да 1939 года. Антон Нічыпаровіч, як і многія жыхары тагачаснай вуліцы Тармасава (яна на той час называлася Шарашоўскай), а таксама Хваткі і Горкі, займаўся ганчарствам. Ён старанна выцягвае на крузе збанок. Дапамагае яму нявестка Кацярына: каменьчыкам шкрабае па вырабах перад тым, як іх паставяць абпальваць у печ. «Палоскі» і «елачкі» пасля абпалу нададуць чорным збанкам эфект глянцу. Сын Фёдар займаецца шавецкай справай. Ірына СЯДОВА.
Владимир Желенговский: «Служу Богу и людям»

Владимир Желенговский: «Служу Богу и людям»

Год малой Радзімы, Профессия
“Што добрага можа быць з Назарэта?” – дзве тысячы гадоў таму сцвярджалі ўпартыя іудзеі, што з недаверам сустрэлі вестку аб Месіі. “Які ж гэта святар, калі ён родам з Рубля?” – падобна ім, з насмешкай кажуць сёння некаторыя людзі аб святарах, ураджэнцах аграгарадка на Століншчыне. — Годныя святары! І годная вёсачка! – адкажу я вам, сябры. Упершыню вёска ўпамінаецца ў дакументальных крыніцах XV cт., праўда, пад старой назвай – Любра (Любер). Праз тры стагоддзі Любра пераўтварылася ў Рубель, які сёння славіцца на ўсю Брэстчыну сваімі працавітымі жыхарамі, агурочна-маркоўна-капуснымі плантацыямі, статкамі кароў і коней і… унікальнай драўлянай Свята-Міхайлаўскай царквой, пабудаванай у 1796 годзе, акурат перад увядзеннем сумнавядомай Брэсцкай уніі. Гэты помнік “палескага” барока цудам уцалеў
20 декабря стартует конкурс на лучшее новогоднее оформление зданий

20 декабря стартует конкурс на лучшее новогоднее оформление зданий

Год малой Радзімы, Новости
З 20 па 27 снежня 2019 года ў нашым горадзе і раёне будзе праводзіцца штогадовы раённы агляд-конкурс на лепшае навагодняе афармленне будынкаў і прылягаючых да іх тэрыторый. Для ўдзелу ў аглядзе-конкурсе запрашаюцца прадпрыемствы, арганізацыі, установы, індывідуальныя прадпрымальнікі і ўладальнікі прыватных жылых дамоў. Да 20 снежня бягучага года ўсе, хто пажадае прыняць удзел у конкурсе, павінны выканаць афармленне сваіх будынкаў і тэрыторый і падаць адпаведную заўку на ўдзел. Заяўкі падаюцца ў аддзел архітэктуры, будаўніцтва і жыллёва-камунальнай гаспадаркі райвыканкама. Разгляд пададзеных заявак і агляд навагодняга ўбрання будынкаў будзе праводзіцца з 20 па 27 снежня. Пры разглядзе конкурсных аб’ектаў увага будзе звяртацца на дызайн афармлення аб’ектаў і прылеглых тэрыторый,
Гісторыя з фатаграфіяй. Мандаліны, гітары, балалайкі…

Гісторыя з фатаграфіяй. Мандаліны, гітары, балалайкі…

Год малой Радзімы, Культура
Мінск, 28 кастрычніка 1951 года. Рэспубліканскі агляд мастацкай самадзейнасці. На сцэне — струнны аркестр Пружанскага Дома культуры. Мандаліны, гітары, балалайкі. Зараз больш на слыху домра, а на тыя часы чамусьці была папулярнай менавіта італьянская мандаліна. Нават дома ў нас быў такі інструмент. І хаця прафесійна музыцы не вучыўся ніхто са старэйшых сваякоў, дзядуля і дзядзькі ўмелі граць, цёткі прыгожа спявалі. Я ўжо гэтага не заспела, але расказвалі, што наладжваліся сапраўдныя сямейныя канцэрты. Тое, што самадзейных аматараў музыкі ў Пружанах было нямала, бачна і па аматарскім фотаздымку. На жаль, ён не вельмі добрай якасці і цяжка разгледзець твары, але, магчыма, нехта пазнае тут сваіх родных. Ірына СЯДОВА.
Будни старосты: от замены батареек до ревизии аварийных деревьев

Будни старосты: от замены батареек до ревизии аварийных деревьев

Год малой Радзімы, Профессия, Ружанские мотивы
Міхаіл Варанко — стараста з зусім невялікім вопытам: усяго толькі год як ён займае гэтую грамадскую пасаду. Але ў Ружанскім сельвыканкаме падкрэсліваюць, што працуе ён вельмі эфектыўна і вынікова. Тое, што стараста валодае сітуацыяй на давераным участку, адчуваецца ўжо з першых мінут размовы. — У полі маёй дзейнасці толькі адзін населены пункт — аграгарадок Варанілавічы. На сённяшні дзень тут пастаянна пражывае 292 чалавекі, з якіх 182 працаздольнага ўзросту, 50 — дзяцей і падлеткаў, 60 — пенсіянераў, — апелюе лічбамі Міхаіл Міхайлавіч. Стараста запэўнівае, што яму даводзіцца вырашаць звычайныя жыццёвыя пытанні, якія, як правіла, маюць сезонны характар. У асенне-зімова-вясенні перыяд, напрыклад, у іх ліку асвятленне вуліц, ачыстка дарог ад снегу, летам — выдзяленне сотак, іх апра