Воскресенье, 19 сентября 2021

Год малой Радзімы

«Кветкі — гэта найбольш каштоўнае ўпрыгожанне прыроды». Галіна Рамановіч стварае і даглядае кветкавыя «астраўкі» каля Навазасімавіцкага храма

«Кветкі — гэта найбольш каштоўнае ўпрыгожанне прыроды». Галіна Рамановіч стварае і даглядае кветкавыя «астраўкі» каля Навазасімавіцкага храма

Год малой Радзімы, Новости
Памятаю, як аднойчы на ўроку ў нядзельнай школе на пытанне, чаму Бог стварыў жанчыну, адзін хлопчык адказаў: “Каб даглядаць райскі сад”. І малы меў рацыю. Госпаду патрэбныя былі рукі, здольныя захаваць і прымножыць створаную Ім прыгажосць. Я часта думаю пра гэта, калі падыходжу да храмаў, пагосты якіх большую частку года патанаюць у кветках. — Кветкамі, можна сказаць, адзначана намоленая зямля. Святы праведны Іаан Кранштадскі нездарма называў кветкі “рэшткамі Раю на зямлі”, — кажа жыхарка в.Новыя Засімавічы Галіна Аляксандраўна Рамановіч. З моманту з’яўлення тут храма ў гонар іконы Багародзіцы “Неспадзяваная Радасць” гэтая жанчына даглядае кветкавыя “астраўкі” вакол яго. — Любоў да кветак прывілі мне маці і сястра-фларыст, а любоў да царквы — бабуля. Яна з дзяцінства вадзіла
Працаўнік, чыгуначнік, салдат… Галіна Ільяшэвіч з Лінова ўспамінае бацьку Івана Лявонцьевіча Мароза, ветэрана Вялікай Айчыннай вайны

Працаўнік, чыгуначнік, салдат… Галіна Ільяшэвіч з Лінова ўспамінае бацьку Івана Лявонцьевіча Мароза, ветэрана Вялікай Айчыннай вайны

Великая Победа, Год малой Радзімы
Дзень 14 жніўня для ліноўскага кветкавода Галіны Іванаўны Ільяшэвіч заўсёды напоўнены асаблівым сэнсам. У гэты дзень нарадзіўся яе бацька, ветэран Вялікай Айчыннай вайны Іван Лявонцьевіч Мароз, якому сёлета споўнілася б 95 гадоў. Жанчына дастае з шафы скрыначку і паказвае нам узнагароды, якія ў свой час заслужыў дарагі яе сэрцу чалавек. Баявыя медалі, ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга, ордэн Леніна, Знак «Ганаровы чыгуначнік», ордэн Айчыннай вайны II ступені… Узнагароды Івана Лявонцьевіча Мароза. — Ён быў вельмі простым, сціплым чалавекам… Невысокага росту, хударлявы. Толькі непрапарцыянальна вялікія і мазолістыя кісці рук выдавалі яго працавітасць, нястомнасць. Тата пражыў годнае жыццё і паказаў прыклад адданага служэння роднай зямлі, – успамінае дачка героя. Іван Мароз нарадз
А вы былі ў лагеры «Дубок»? Паглядзіце, як весела тут адпачывалі школьнікі раёна

А вы былі ў лагеры «Дубок»? Паглядзіце, як весела тут адпачывалі школьнікі раёна

Год малой Радзімы, Здоровье, Новости, Спорт, Туризм
Лета! Як доўга чакаюць яго і дзеці, і сталыя людзі. А яно пралятае, як пух з дзьмухаўца пад лёгкім подыхам ветрыка. Галоўнае ўлетку — набрацца сіл, загарэць, папоўніць арганізм вітамінамі, прачытаць кнігу, на якую бракавала часу раней, пазнаць нешта новае і зрабіць свае маленькія адкрыцці. Добра ўдвая, калі побач ёсць сябры. Недалёка ад Пружан размясціўся дзіцячы аздараўленчы лагер «Дубок». Там адпачывалі і ўмацоўвалі здароўе мае дзеці. Доўга сумнявалася, ці варта адпраўляць сыноў: яны ж яшчэ ніколі самі без бацькоў нікуды не выязджалі. Але мы ўлічылі іх пажаданні — і ў выніку перажывалі, тэлефанавалі па некалькі разоў на дзень, хваляваліся і, нарэшце, у выхадны дзень паехалі наведаць дзяцей. Вароты лагера аказаліся сапраўднымі варотамі ў казку. Так і здавалася, што зараз вы
Восем сем’яў сёлета вырашыла паўдзельнічаць у конкурсе «Лепшы падворак». Знаёмім з канкурсантамі і прапануем здзейсніць сапраўдны «тур прыгажосці»

Восем сем’яў сёлета вырашыла паўдзельнічаць у конкурсе «Лепшы падворак». Знаёмім з канкурсантамі і прапануем здзейсніць сапраўдны «тур прыгажосці»

Год малой Радзімы, Новости, Экология
Пераўтварыць тэрыторыю, на якой жывеш, у сапраўдны сад ці аазіс, або зрабіць вакол свайго дома прыгожую зону адпачынку, дзе змесцяцца ўсе сябры, ці, напрыклад, выкапаць сажалку і каларытна аздобіць яе. Словам, добраўпарадкаваць падворак так, каб ім захапляліся суседзі і жыхары ўсяго раёна. Хіба гэта не сапраўднае майстэрства? Добрых гаспадароў і дагледжаных сядзіб на Пружаншчыне хапае. Удвая прыемна, што на многіх з іх прыгажосць ствараюць маладыя сем’і – тыя, хто калісьці застаўся ў вёсцы і цяпер ажывіў яе. Якраз для такіх сем’яў аддзелам ідэалагічнай работы і па справах моладзі райвыканкама праводзіцца конкурс «Лепшы падворак». Сёлета для ўдзелу ў так званым конкурсе дэкору, кветак і прыгажосці паступіла восем заявак. Менавіта столькі сем’яў вырашыла, што іх падворак павінен насіц
Дарога да храма. Выхаванцы сацыяльна-педагагічнага цэнтра наведалі Жыровіцкі манастыр

Дарога да храма. Выхаванцы сацыяльна-педагагічнага цэнтра наведалі Жыровіцкі манастыр

Год малой Радзімы, Молодёжный клуб, Новости, Туризм
Сонца зазірала ў вокны спальні, дзе яшчэ сонныя дзеці збіраліся ў вандроўку. З хваляваннем чакалі яны экскурсію, таму што паездка мелася быць незвычайнай. Ля варот прытулку дзяцей чакала «Газель» з утульнымі дзіцячымі крэсламі. Усю дарогу малыя разглядалі пейзажы за акенцамі, раз-пораз гучала пытанне: «А ці хутка прыедзем?» І вось удалечыні паказаліся купалы Жыровіцкага манастыра. Дзеці з цікавасцю і захапленнем разглядалі велічныя будынкі. З малітвай ступілі на тэрыторыю святыні. Семінарыст Кірыл сустрэў нас цікавым аповедам пра манастыр. Дзеці ўважліва слухалі гісторыю пра велізарны звон, падораны да 500-годдзя манастыра. Ад Яўленской царквы перайшлі да Крыжаўзвіжанскай, у якой, паднімаючыся па прыступках, па традыцыі, імкнуліся на кожнай прамаўляць: «Госпадзі, памілуй!» В
«Сусвет флоры – гэта маё прызванне». Сядзіба Галіны Ільяшэвіч у аг. Лінова патанае ў кветках ад вясны да восені

«Сусвет флоры – гэта маё прызванне». Сядзіба Галіны Ільяшэвіч у аг. Лінова патанае ў кветках ад вясны да восені

Год малой Радзімы, Новости, Экология
Сядзібу Галіны Іванаўны Ільяшэвіч, што знаходзіцца па вуліцы Школьнай у аг.Лінова, ведаюць усе жыхары аграгарадка і не толькі. Людзі сюды спяшаюцца, каб набыць якасную расаду агародніны, а заадно палюбавацца на дом, які патанае ў кветках ад вясны да восені. Нават узімку тут радуе вока рознае экзатычнае вечназялёнае кустоўе. “Сусвет флоры – гэта маё прызванне”, — усміхаецца жанчына, якая, між іншым, біёлаг па адукацыі, таму даглядае расліны па ўсіх правілах біялагічнай навукі і нават праводзіць паспяховыя эксперыменты. У свой час любоў да раслін Галіне Іванаўне прывілі дзядуля па мамінай лініі, сама матуля-садоўніца, а таксама школьная настаўніца біялогіі. З лёгкай рукі апошняй Галіна і паступіла на біялагічны факультэт Брэсцкага педінстытута, дзе памнажала і ўдасканальвала дзеда
Гісторыя з фатаграфіяй. Вясковы настаўнік

Гісторыя з фатаграфіяй. Вясковы настаўнік

Год малой Радзімы, Культура
Гэты фотаздымак датаваны ажно 1910-м годам. Надпіс на зваротным баку сведчыць, што Стэфан Якаўлевіч Леанчук дорыць сваё фота на добрую памяць маёй бабулі. Падстава абмяняцца фотаздымкамі была: якраз у тым годзе бабуля выйшла замуж і з‘язджала з Пружан на месца службы майго дзядулі. Але кім быў вельмі малады, але ўжо адзначаны нейкім медалём чалавек, які ганарліва пазірае з фотаздымка? Невялікае даследаванне «Памятных кніжак Гродзенскай губерні» адказала на гэтае пытанне: вясковым настаўнікам. У тыя гады Стэфан (Сцяпан) Леанчук працаваў у царкоўна-прыходскай школцы вёскі Якавічы. Што тычыцца ўзнагароды, то гэта — сярэбраны медаль «У памяць 25-годдзя царкоўна-прыходскіх школ», зацверджаны ў Расійскай імперыі ў 1909 годзе. Кола асоб, якія маглі атрымаць юбілейны медаль, было дас
Перабрацца з Брэста ў Пацынічы дапамаглі… саджанцы вінаграду! Сям’я Байко вярнулася на малую радзіму, дзе займаецца садаводствам

Перабрацца з Брэста ў Пацынічы дапамаглі… саджанцы вінаграду! Сям’я Байко вярнулася на малую радзіму, дзе займаецца садаводствам

Год малой Радзімы, Новости, Экология
Маладыя, поўныя энтузіязму, шмат гадоў таму выпускнікі Шарашоўскай школы Антаніна і Расціслаў пакінулі свае бацькоўскія гнёзды. Абодва паехалі вучыцца ў сталіцу: яна — у эканамічны, ён — тэхналагічны ўніверсітэт. Лічы, усё жыццё аднакласнікі ішлі поплеч. А праз шмат гадоў іх пацягнула на малую радзіму. — Адразу, як узялі шлюб, паехалі па месцы размеркавання мужа — на Поўнач, — расказвае Антаніна Байко. — Але праз пяць гадоў вярнуліся ў родную Беларусь. Аселі ў Брэсце, дзе і працавалі да выхаду на пенсію. Муж і жонка ў сваёй гарадской кватэры, можна сказаць, рэдкія госці. У Шарашэве жыве маці Расціслава Віктаравіча — 90-гадовая Любоў Мацвееўна. А вось бацькоўская хата Антаніны Уладзіміраўны, якая знаходзіцца недалёка, у Пацынічах, у 2015 годзе апусцела. — Пайшлі на пенсію.
Упрыгожваеце сядзібу або месца працы? Прыміце ўдзел у конкурсе!

Упрыгожваеце сядзібу або месца працы? Прыміце ўдзел у конкурсе!

Год малой Радзімы, Новости
Пружанскі райвыканкам нагадвае, што па 27 жніўня 2021 года праводзіцца штогадовы раённы агляд-конкурс на лепшае добраўпарадкаванне, санітарны стан і кветкавае афармленне тэрыторый Пружанскага раёна. Агляд-конкурс праводзіцца па наступных намінацыях: «Лепшая арганізацыя сельскагаспадарчай галіны»;«Лепшая арганізацыя будаўнічай галіны, дарожнай галіны, энергетычнага комплексу і жыллёва-камунальнай гаспадаркі»;«Лепшая арганізацыя прамысловасці, лясной гаспадаркі, транспарту, сувязі, гандлю і сферы паслуг»;«Лепшая ўстанова сацыяльнай сферы, лепшы дзяржаўны орган»;«Лепшы суб‘ект індывідуальнага прадпрымальніцтва»;«Лепшая прыдамавая тэрыторыя аднакватэрных жылых дамоў»;«Лепшая прыдамавая тэрыторыя шматкватэрных жылых дамоў». Заяўку для ўдзелу ў аглядзе-конкурсе неабходна падаць у а
Півоні, марознікі, крокусы, гіяцынты, цюльпаны, ажымаліна… І ўсё гэта — на адным участку. Журналісты пабывалі ў кветкавым аазісе Надзеі Моцька з Вялікіх Якавічаў

Півоні, марознікі, крокусы, гіяцынты, цюльпаны, ажымаліна… І ўсё гэта — на адным участку. Журналісты пабывалі ў кветкавым аазісе Надзеі Моцька з Вялікіх Якавічаў

Год малой Радзімы, Новости, Экология
На сядзібу да Надзеі Іванаўны Моцька мы наведаліся без папярэджання. Але жанчыну нечаканыя госці наўрад ці могуць застаць знянацку: тут заўсёды ўзорны парадак. — Увогуле мяне ўсе называюць Надзеяй. І практычна ніхто не ведае, што па пашпарце я — Анастасія, — на хаду жанчына дзеліцца гісторыяй пра тое, як яе «перахрысцілі». — Шчыра кажучы, я і сама даведалася пра гэта толькі тады, калі мяне прымалі ў камсамол: думала, мама метрыкі пераблытала. Але мы прыехалі па іншай прычыне… Сваю сядзібу ў Вялікіх Якавічах Моцькі набылі каля сарака гадоў таму. Гэта сёння яна патанае ў кветках. А што было тут некалі? — Каб свякроў-нябожчыца ўбачыла мае новыя парадкі, напэўна, за галаву ўзялася б, — смяецца гаспадыня. — Яшчэ з дваццаць-трыццаць гадоў таму, калі трымалі гаспадарку, гадавалі
Святлана Амяльянец расказала пра клопаты, якімі зараз жыве Шарашэўскі сельсавет

Святлана Амяльянец расказала пра клопаты, якімі зараз жыве Шарашэўскі сельсавет

Год малой Радзімы, Новости
А іх у сельсавеце нямала - работа з пустуючымі дамамі, удасканаленне дзейнасці агляднай камісіі, добраўпарадкаванне населеных пунктаў… Хто часта бывае на сяле, той не раз звяртаў увагу на старыя хаты, якія дажываюць свой век. Раней у іх кіпела жыццё, а сёння адны стаяць з забітымі вокнамі, другія ўрастаюць у зямлю, ад трэціх — і таго горш — застаўся толькі падмурак. — Нягледзячы на тое, што работа па выяўленні такіх дамоў вядзецца пастаянна, гэты напрамак дзейнасці не губляе сваёй актуальнасці, — гаворыць Святлана Анатольеўна. — Насельніцтва старэе, жыхары вясковых хат паміраюць, а іх жыллё часта застаецца безгаспадарным. Вось і даводзіцца сельвыканкаму вырашаць пытанне, што рабіць з трухлявымі хатамі і непралазнымі «джунглямі» вакол іх. На сённяшні дзень сельвыканкаму трэба
Гісторыя з фатаграфіяй. Новая бальніца ў Пружанах

Гісторыя з фатаграфіяй. Новая бальніца ў Пружанах

Год малой Радзімы, Культура
Нейкая вельмі непедагагічная гісторыя ўзгадалася, калі ўзяла ў рукі гэтае фота. Яно можа быць датавана 1970 годам: новая бальніца ў Пружанах з‘явілася ў 1968-м, а на гэтым здымку дрэўцы ў бальнічным двары зусім кволыя, насаджэнням не больш за год-два. Калі пачалі бальніцу будаваць, слова «лячыцца» нас, дзяцей, яшчэ не натхняла. Але само ўзвядзенне сучаснага на тыя часы будынка было значнай падзеяй. Не так многа тады стаяла ў Пружанах дамоў, вышэйшых за адзін паверх. Таму неаднаразова бегалі глядзець на новабудоўлю. А аднойчы, якраз у гэтай прыбудове паліклінікі з яшчэ неатынкаванымі сценамі, непакладзенай падлогай, вясёлай кампаніяй (малодшаму — пяць, старэйшым — па сем гадоў) наладзілі гульню. Вартаўнік заспеў нас у той момант, калі адкручвалі вентыль у зварачнага балона. Балон
«Хачу, каб пасёлак вабіў». Жыхарка Шарашэва і дэпутат мясцовага сельсавета Наталля Данько стараецца рабіць усё, каб населены пункт быў прыгожым

«Хачу, каб пасёлак вабіў». Жыхарка Шарашэва і дэпутат мясцовага сельсавета Наталля Данько стараецца рабіць усё, каб населены пункт быў прыгожым

Год малой Радзімы, Новости
У Шарашэўскім сельвыканкаме гавораць, што мясцовай уладзе пашанцавала на неабыякавых людзей. У ліку актывістаў называюць прозвішчы не толькі тых, хто з’яўляецца старастай альбо дэпутатам, але і звычайных жыхароў, якія заўсёды падтрымліваюць добрыя пачынанні, а нярэдка ініцыіруюць іх і самі. Шматдзетную маці Наталлю Данько ў Шарашэве ўсе ведаюць, як спагаднага чалавека. Яна — адна з тых, хто не адмаўляецца раздзяляць з прадстаўнікамі мясцовай улады надзённыя клопаты. Прычым на жанчыну могуць разлічваць у вырашэнні самых разнастайных пытанняў: навядзенні парадку, працаўладкаванні, падсыпцы мясцовых дарог… Магчымасць не пакідаць без увагі тыя ці іншыя просьбы і пасялковыя пытанні дазваляе займаемая пасада: яна — намеснік дырэктара па сельгасвытворчасці ААТ «Пружанскі райаграсэрвіс».
250-годдзе храма ў гонар Мікалая Цудатворцы і 15-годдзе з дня заснавання манастырскага падвор’я адзначылі ў Вежным

250-годдзе храма ў гонар Мікалая Цудатворцы і 15-годдзе з дня заснавання манастырскага падвор’я адзначылі ў Вежным

Год малой Радзімы, Культура, Новости
Дзясяткі вернікаў прыехалі ў аўторак на хутар Вежнае. Людзей сабрала сапраўды значная падзея. У свята Смаленскай іконы Божай Маці тут адзначылі 250-годдзе храма ў гонар свяціцеля Мікалая Цудатворцы і 15-годдзе з дня заснавання пры ім манастырскага падвор’я. https://www.youtube.com/watch?v=uesh86FH3yY Царква Мікалая Цудатворцы пабудавана ў Вежным яшчэ ў 18 стагоддзі. Асаблівым чынам тут шануюць абраз Смаленскай іконы Божай Маці, які называюць «Адзігітрыя», або «Пуцяводніца». Справа ў тым, што ў першыя гады будаўніцтва падвор‘я, больш за 15 гадоў таму, старадаўняя ікона Багародзіцы абнавілася. З тых часоў у свята Смаленскай Богамаці ў Вежным праходзяць урачыстасці. Сёлета яны супалі з юбілеямі храма і падвор‘я. Святочную літургію з гэтай нагоды адслужыў архіепіскап Брэсцк
У Шарашэва адзначылі свята пасёлка

У Шарашэва адзначылі свята пасёлка

Год малой Радзімы, Новости
Лета — традыцыйная пара, калі адзначаюць свае святы вёскі, вялікія і не толькі, а таксама гарадскія пасёлкі. У мінулыя выхадныя жыхароў, ураджэнцаў і гасцей Шарашэва таксама сабрала такое свята. Гісторыю пасёлка, зразумела, нельга расказаць у двух словах, але самыя значныя яе старонкі ў гэты дзень узгадалі. Таксама на парадку дня былі віншаванні, падарункі, ушанаванні і… шмат прыемных сюрпрызаў. Сярод тых, хто падымаўся на сцэну, былі ўдзельнікі традыцыйнага ў Шарашэве парада калясак «Бэбі-бум», сёлетнія першакласнікі і іх бацькі, імяніннікі, якія ў гэты дзень адзначалі дзень нараджэння, удзельнікі раённай спартакіяды сярод жыхароў сельсаветаў, тыя, хто вырашыў прыняць удзел у конкурсах ураджаю і на лепшы каравай… Здаецца, без увагі нікога не пакінулі — наладзілі конкурс нава