Вторник, 7 апреля 2020

Год малой Радзімы

В районе прошли две акции, в рамках которых были высажены деревья

В районе прошли две акции, в рамках которых были высажены деревья

Актуально, Великая Победа, Год малой Радзімы
У рамках месячніка па добраўпарадкаванні і навядзенні парадку на зямлі, які праходзіць на тэрыторыі раёна, сумеснымі намаганнямі работнікаў Пружанскага КУВП «Камунальнік» і актывістаў райкама БРСМ вядзецца азеляненне горада. У чацвер, напрыклад, пасадка дрэў вялася ў скверах Гудзімава і за райвыканкамам: усяго там было высаджана каля 30 саджанцаў дубоў, амерыканскага арэха і туй. Яшчэ 20 дрэўцаў японскай лістоўніцы прыжываюцца ў гарадскім парку. Варта адзначыць, што сёлета, у Год малой радзімы, спонсарскую дапамогу на азеляненне горада і раёна ў выглядзе саджанцаў, у тым ліку ўнікальных, аказаў ураджэнец Пружаншчыны Барыс Бокша. Акрамя дрэў, высаджаных у горадзе, саджанцы атрымае яшчэ і шэраг сельвыканкамаў: на азеляненне розных куткоў Пружаншчыны Барыс Цімафеевіч выд
Гісторыя з фатаграфіяй. Па галоўнай вуліцы з аркестрам

Гісторыя з фатаграфіяй. Па галоўнай вуліцы з аркестрам

Год малой Радзімы, Культура
Два фотаздымкі датуюцца прыкладна 1965 годам. Вуліца Савецкая. Гэта можа быць святкаванне Першамая ці Дня Перамогі або дэманстрацыя з нагоды Кастрычніцкай рэвалюцыі (хаця больш падобна на вясну). Ва ўсіх агульнагарадскіх урачыстасцях прымаў удзел духавы аркестр ваеннага гарнізона. Музыканты прыгожа чаканілі крок наперадзе святочнай калоны, задавалі ёй рытм. Крайні злева музыкант, што іграе на трубе ці карнеце, на абодвух здымках — Мікалай Паўлавіч Сцяпанаў (фотаздымкамі падзя-лілася яго дачка Алена Мікалаеўна). На першым фота бачны магазіны, Дошка гонару, на якую пазалазілі хлапчукі, каб зверху бачыць усё. На другім – толькі ўзводзіцца будынак гарсавета (цяпер тут знаходзіцца філіял агенцтва па дзяржаўнай рэгістрацыі і зямельным кадастры). І на будоўлі таксама ста
Пружаны присоединились к международной акции «Во славу общей Победы»

Пружаны присоединились к международной акции «Во славу общей Победы»

Великая Победа, Год малой Радзімы, Новости
Міжнародная акцыя памяці «Дзеля славы агульнай Перамогі» праходзіць у Беларусі. Старт ёй быў дадзены яшчэ ў маі мінулага года. На днях да аднаго з важных яе этапаў — збору зямлі з брацкіх пахаванняў — прыступілі і на Пружаншчыне. Сутнасць акцыі заключаецца ў тым, што на тэрыторыі ўсіх раёнаў з месцаў воінскіх пахаванняў і гібелі мірных жыхароў будзе ўзята зямля. Капсулы з ёй і спісы з імёнамі загінулых сёлета 9 Мая — у Дзень 75-годдзя Вялікай Перамогі — змесцяць у нішы храма-помніка ў гонар Усіх Святых у Мінску. Як мяркуецца, тут адкрыецца музей, у якім будзе захавана гістарычная памяць пра кожнага, хто загінуў. На Пружаншчыне збор зямлі распачалі з брацкай магілы ахвяраў фашызму, якая знаходзіцца на Аранчыцкіх могілках. Каля магілы адбыўся мітынг, у якім прынялі ўдзел дэпутат
Гісторыя з фатаграфіяй: палацык у 1916 годзе

Гісторыя з фатаграфіяй: палацык у 1916 годзе

Год малой Радзімы, Культура
Чым цікавы менавіта гэты фотаздымак з выявай Пружанскага палацыка? Падобныя віды акупіраваных падчас Першай сусветнай вайны гарадоў масава выкарыстоўваліся нямецкімі вайскоўцамі ў якасці паштовак. Адваротны бок гэтага фота таксама ўтрымлівае пасланне дадому, адпраўленае палявой поштай з Пружан 5 жніўня 1916 года. Надпіс зроблены “хімічным” алоўкам па-нямецку: “Дарагія бацькі! Сёння вечарам атрымаў абедзве паштоўкі. А таксама атрымаў 4 пасылкі з мёдам, цукрам, цыбуляй, маслам, варэннем з агрэсту, батарэйкі, тытунь і цыгарэты. 5 марак я так і не атрымаў… А.Швайцэр, Е.К.Р., армейскага атраду Войрша на ўсходзе. Палявая пошта 158.” Атрымальнік паштоўкі – Карл Швайцэр, Штрасбург/Эльзас. Нейкі час у перыяд ПСВ у палацыку знаходзіўся нямецкі штаб, але на гэтым здымку сцяга не бачна. А
Гісторыя з фатаграфіяй. На басейне

Гісторыя з фатаграфіяй. На басейне

Год малой Радзімы, Культура
Яшчэ адзін фотаздымак з архіва Валянціны Арсеньеўны Дробат. Выхаванцы Пружанскага дзіцячага дома купаюцца на басейне. Другая палова 1950-х. Тэрыторыю дзетдома (нагадаем, ён размяшчаўся ў былой сядзібе доктара Пацэвіча ў канцы вуліцы Савецкай) аддзяляў ад гарадскога басейна толькі плот. Нядзіўна, што гэтае месца адпачынку было «сваім» для дзетдомаўцаў. Ды і для астатніх тагачасных пружанцаў: штучны вадаём па вул. Пушкінскай выкапалі яшчэ праз дзясятак гадоў. Вядучая рубрыкі Ірына СЯДОВА.
Пяцікласніца СШ №5 перамагла ў раённым этапе літаратурнага конкурсу «Зямля пад белымі крыламі»

Пяцікласніца СШ №5 перамагла ў раённым этапе літаратурнага конкурсу «Зямля пад белымі крыламі»

Год малой Радзімы, Молодёжный клуб
Зямля пад белымі крыламі Так называецца рэспубліканскі конкурс літаратурных работ, пераможцай якога на раённым этапе ў намінацыі “Лепшы празаічны твор” стала вучаніца 5 «Г» класа СШ № 5 Валерыя Хадаровіч. Дзяўчынка напісала цудоўнае сачыненне, прысвечанае яе малой радзіме. Галоўны герой твора – наш горад Пружаны, прыгажосць якога раскрываецца з усёй дзіцячай непасрэднасцю і прастатой. Увогуле дзяўчынка вельмі таленавітая, працавітая. Валерыя любіць чытаць кнігі, асабліва вершы беларускіх літаратараў – Якуба Коласа, Петруся Броўкі, Максіма Багдановіча і Уладзіміра Караткевіча. І нават сама імкнецца пісаць рыфмаваныя радкі, ва ўсякім разе, вершаваныя віншаванні атрымоўваюцца вельмі шчырымі і ўзвышанымі. Адметна і тое, што Валерыя прымае ўдзел у самых розных школьных мерапрыемс
Гісторыя з фатаграфіяй. Пружанскія дзяўчаты

Гісторыя з фатаграфіяй. Пружанскія дзяўчаты

Год малой Радзімы, Культура
Глядзіш на старыя фотаздымкі і чарговы раз упэўніваешся, што пружанскія дзяўчаты і жанчыны заўсёды вылучаліся калі не яркай прыгажосцю, то мілавіднасцю і абаяннем. Ці гэта, можа, настальгія па часе, калі мама была маладой? Ды не, сапраўды, і ў самыя цяжкія часы нашы жанчыны стараліся выглядаць «на ўсе 100». І нават у простых паркалёвых сукенках імкнуліся быць моднымі і прывабнымі. На гэтым здымку дзве маміны аднакласніцы, выпуск-ніцы Пружанскай рускай СШ №2. Першая палова 1950-х гадоў, багатая зелянінай вуліца Савецкая. Звычайная для тых гадоў акалічнасць — хлопцы ў салдацкім абмундзіраванні на заднім плане. На супрацьлеглым баку вуліцы бачна сцяна Пружанскай «белай» турмы. Хаця ў пасляваенныя гады будынак выкарыстоўваўся па іншым прызначэнні, фатаграфавацца на яго фоне пружа
Канстанцін Панімаш: «Наш абавязак — памятаць усіх загінулых»

Канстанцін Панімаш: «Наш абавязак — памятаць усіх загінулых»

Великая Победа, Год малой Радзімы, Культура
Паважлівае стаўленне да памяці абаронцаў Айчыны і  ахвяраў войнаў з’яўляецца святым абавязкам для ўсіх грамадзян Беларусі. Асаблівыя задачы ў гэтай сферы ўскладзены на аддзел ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама. Напярэдадні знамянальнай даты — 75-годдзя Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне – яго начальнік К.І.Панімаш распавёў карэспандэнту “раёнкі” аб тым, якая вядзецца работа па ўвекавечанні памяці загінулых. — Канстанцін Іванавіч, ведаю, што спецыялісты аддзела цесна супрацоўнічаюць з пошукавікамі па выяўленні ў нашым раёне невядомых пахаванняў. —  Адразу заўважу, што мае падначаленыя не толькі шукаюць, а вядуць дакладны ўлік пахаванняў, сістэматызуюць іх. У прыватнасці, складаюць на іх пашпарты, рэгулярна ўдакладняюць  звесткі аб загінулых.
В Пружанах отпраздновали Масленицу

В Пружанах отпраздновали Масленицу

Актуально, Год малой Радзімы, Культура
Нягледзячы на тое, што Масленіцу святкавалі і зіму праводзілі ў Пружанах у першы вясенні дзень, надвор’е ўсё-такі выдалася не веснавым. З самага ранку пайшоў дождж, які да пачатку святкавання толькі ўзмацніўся. Але капрызы надвор’я не спалохалі пружанцаў і гасцей горада, якіх на гарадской плошчы сабралася нямала. Напэўна, кожны спадзяваўся, што нехта ў «нябеснай канцылярыі» ўсё-такі заўважыць, як могуць весяліцца пружанцы, і паверне рубільнік на «сонечна і цёпла». Забягаючы наперад,            адзначым, што арганізатарам і ўдзельнікам мерапрыемства гэта ўдалося: плошча літаральна бурліла энергіяй. Песнямі і танцамі гледачоў радавалі  самыя лепшыя калектывы: аматарскія аб’яднанні «Дзявочнік» з Мокраўскага СДК, «Смаляначка» і вакальны гурт «Валыняначка» з Навасёлкаўскага СДК
Точка на карте района. На все Казаки одни Казаки

Точка на карте района. На все Казаки одни Казаки

Год малой Радзімы, Профессия
На прысядзібным участку Таццяны Уладзіміраўны і Уладзіміра Васільевіча Казакоў на адным з дрэў знаходзіцца буслянка. Штогод вясной сюды вяртаюцца з выраю буслы, нягледзячы на тое, што вёска Казакі — адна з самых маланаселеных на тэрыторыі Шчарчоўскага сельсавета. Цяпер тут пастаянна пражывае толькі адна сямейная пара. Але кажуць, што тая сям’я, побач з якой пасяліўся бусел, будзе шчаслівай. Я ў гэтым пераканаўся яшчэ раз. «Казакамі» да ХVІІІ стагоддзя называлі прыгонных сялян, якія ўцякалі ад прыгнёту і асноўвалі свае паселішчы. Пазней гэта была катэгорыя людзей, якія вялі ахоўную службу па найме. Верагодна, вёска Казакі вядзе пачатак якраз з такога паселішча. Так што невыпадкова мясцовыя жыхары масава насілі прозвішча Казак. Уладзімір Васільевіч таксама чалавек мясцовы. У свой
Гісторыя з фатаграфіяй. Тры пакаленні абаронцаў

Гісторыя з фатаграфіяй. Тры пакаленні абаронцаў

Год малой Радзімы, Культура
Жыхарка Пружан Ніна Іванаўна Макарчук прынесла ў рэдакцыю цэлы стос фотаздымкаў са святочнай дэманстрацыі 7 лістапада. Год па іх так і не ўдалося вызначыць дакладна. Магчымы і 1971-ы, і 1967-ы, калі святкавалася 50-годдзе Кастрычніцкай рэвалюцыі, бо дэманстрацыя ў наступную юбілейную дату, 60 гадоў, наладжвалася ўжо каля райвыканкама, дзе ўсталявалі новы помнік Леніну. Звярнула на сябе ўвагу вось гэтае фота, што сімвалічна падкрэслівае пераемнасць пакаленняў абаронцаў сваёй Радзімы. Ветэраны Вялікай Айчыннай з баявымі ўзнагародамі на грудзях — сталыя, але яшчэ поўныя сіл. Кадравыя афіцэры пасляваенных гадоў, некаторыя з якіх паспелі пабываць у «гарачых кропках». Маладыя салдаты тэрміновай службы, якія пераймаюць эстафету ў бацькоў і дзядоў. Так было. Так павінна быць. Вядучая р
Гісторыя з фатаграфіяй. Хлебны магазін на плошчы

Гісторыя з фатаграфіяй. Хлебны магазін на плошчы

Год малой Радзімы, Культура
Пасля вайны асноўныя магазіны размяшчаліся на плошчы ў цэнтры Пружан: за трыбунай і помнікамі Леніну-Сталіну выстраіліся ў рад хлебны, мясны, прамтаварны, кніжны… У магазіне з шыльдай «Хлеб» стаялі высокія шкляныя стэлажы-вітрыны, якія круціліся. У сярэдзіне 1960-х яны здаваліся шыкоўнымі, падобныя бачыла на ілюстрацыях у кнізе «Аб смачнай і здаровай ежы». Тут паасобку ляжалі чорны хлеб, батоны і сайкі, але самымі смачнымі для мяне былі абаранкі, шчодра пасыпаныя макам. І ў краме, і вакол яе стаяў апетытны пах свежага хлеба. Доўгі час прадукцыю хлебазавода развозілі па магазінах у фургончыку, запрэжаным канём, а пазней у якасці цяглавай сілы выкарыстоўвалі трактар. З гэтым трактарам у мяне звязаны не вельмі радасны ўспамін: аднойчы ад яго кола адкруцілася нейкая гайка і пал
Гісторыя з фатаграфіяй. Гандаль бандарнымі вырабамі

Гісторыя з фатаграфіяй. Гандаль бандарнымі вырабамі

Год малой Радзімы, Культура
1955 год. Гарадскі рынак. Як патлумачыла Ніна Сямёнаўна Абрубка, якая прынесла здымкі ў рэдакцыю, у асноўным, на іх шарашоўскія бондары. Бацька мужа, а яе свёкар Сцяпан Сцяпанавіч працаваў у мясцовым калгасе, а ў вольны час майстраваў «цэбрыкі». Прадаваць іх вазілі з Шарашова ў Пружаны, хто —возам, а Сцяпан Абрубка налаўчыўся ездзіць на веласіпедзе. На верхнім фота ён стаіць каля каня, на ніжнім — сфатаграфаваны са спіны. Сядзіць на бочках таксама шарашоўскі жыхар. Ніна Сямёнаўна расказвае, што свёкар заўсёды казаў, што гандлявалі бандарнымі вырабамі «на Хватцы». Гэта здалося дзіўным: гарадскі рынак у тыя часы быў адзіным і знаходзіўся ў раёне Белых лавак, сабора, цяперашняга дома №4, кінатэатра «Спадарожнік». Старажылы ўзгадваюць, што пасля вайны гандляры праязджалі
Смоляницкий ренессанс. Деревенская церквушка и ее преображение

Смоляницкий ренессанс. Деревенская церквушка и ее преображение

Актуально, Год малой Радзімы, Культура
Станоўчыя змены, якія адбыліся за апошнія гады ў жыцці прыхода Свята-Мікалаеўскай царквы вёскі Смаляніца, можна ахарактарызаваць двума словамі – “смаляніцкі рэнесанс”. Пасля складанага перыяду заняпаду храм, на радасць сталых вернікаў, нарэшце папрыгажэў. Сёння сельская цэркаўка радуе вока сваімі якасна пафарбаванымі сценамі і купаламі, дух перахоплівае і ад унутранага яе ўбрання: новыя абразы ў іканастасе і кананічны насценны роспіс у стылі старажытных майстроў разам з мілагучнымі песнапеннямі настройваюць на асаблівы лад… Хто ж усё ж даў такі моцны імпульс царкоўнаму жыццю? Новы настаяцель? Вернікі? Неабыякавыя вяскоўцы? Ці гэта заслуга ўсіх звёнаў аднаго “Божага” ланцуга? Вернікі, якія патэлефанавалі нам у рэдакцыю, сцвярджаюць, што ва ўсім заслуга бацюшкі. А святар
Гісторыя з фатаграфіяй. «Лінейка» ў дзіцячым доме

Гісторыя з фатаграфіяй. «Лінейка» ў дзіцячым доме

Год малой Радзімы, Культура
Адразу пасля вайны, у 1945 годзе, у былой сядзібе Аўгустына Пацэвіча (у канцы вуліцы Савецкай, якая да вайны насіла імя знакамітага пружанскага ўрача) адкрыўся дзіцячы дом. «Пуцёўку ў жыццё» тут атрымлівалі дзеці, якія засталіся без бацькоўскай апекі, сіроты ваеннага часу. У хатнім архіве жыхаркі Пружан Валянціны Арсеньеўны Дробат захавалася шмат фотаздымкаў з жыцця дзетдомаўцаў. На гэтым — агульная лінейка каля будынка. Дзяўчынка-піянерка аддае рапарт (са спіны цяжка зразумець, але верагодна, што гэта дырэктар установы Клаўдзія Шатон). Фота можна датаваць сярэдзінай 1950-х гадоў. Будынак быў разабраны ў 1991 годзе. Цяпер на гэтым месцы — помнік «Спаленым вёскам». Вядучая рубрыкі Ірына СЯДОВА. Больш здымкащ тут: https://ok.ru/group/43871022022852/album/52380533915844