Четверг, 25 февраля 2021

Год малой Радзімы

Бочкі, кадкі, цэбрыкі, балеі, маслабойкі, вёдры… Гісторыя жыцця майстра з Роўбіцка Мікалая Гвая (+прыгожае відэа)

Бочкі, кадкі, цэбрыкі, балеі, маслабойкі, вёдры… Гісторыя жыцця майстра з Роўбіцка Мікалая Гвая (+прыгожае відэа)

Год малой Радзімы, Культура
Я хачу расказаць пра аднаго добрага чалавека, сапраўднага гаспадара, узорнага сем’яніна. З моцным характарам і, адначасова, з неверагодна шырокай душой. З добрым пачуццём гумару і рэдкім пачуццём абавязку. Пра чалавека, які да ўсіх людзей знаходзіць падыход і дапамагае кожнаму, хто да яго звяртаецца. Гэта мой дзядуля Мікалай Іосіфавіч Гвай, які жыве ў Роўбіцку. Яму ўжо за дзевяноста, а ён па-ранейшаму малады душой. Пра такіх, як мой дзед, кажуць “чалавек працы”. У 1942 годзе ён страціў бацьку і стаў галоўным у сям’і. На плечы 12-гадовага падлетка лёг цяжар вясковай гаспадаркі. Але ён яго з годнасцю нёс… З цягам часу стаў вядомым на ўсю акругу бондарам. Вопыт набываў доўгімі гадамі і руплівасцю. Цяжка ўявіць, колькі сіл і цярпення спатрэбілася яму на тую колькасць вырабаў, яку
Да Дня памяці воінаў-інтэрнацыяналістаў. Разам успомнім нашага земляка, гвардыі радавога Анатоля Талашкевіча, якога праглынула “пражэрлівая” афганская зямля.

Да Дня памяці воінаў-інтэрнацыяналістаў. Разам успомнім нашага земляка, гвардыі радавога Анатоля Талашкевіча, якога праглынула “пражэрлівая” афганская зямля.

Год малой Радзімы, Новости, Профессия
Гэтая вайна была неабвешчанай. Але ў 1979-м савецкія салдаты апынуліся ў Афганістане… І вярнуліся адтуль амаль праз 10 гадоў. Як адрапартаваў камандуючы 40-й арміяй генерал-лейтэнант Громаў, пакідаючы Афганістан, «за яго спінай» — за ракой Амудар’я, не засталося ніводнага савецкага салдата. Але ці сапраўды ніводнага? Лічылася, што сярод тых, хто прапаў без вестак (а такіх аказалася некалькі соцень), — былі, у тым ліку, баязліўцы, дэзерціры і здраднікі. А калі так, ці варта шукаць?Калі вы лічыце, што не варта, не чытайце гэты матэрыял: ён будзе нялёгкім. Калі згодны з аўтарам, што пошукавікі выконваюць важную місію, застаньцеся з намі да канца. Разам успомнім нашага земляка, гвардыі радавога Анатоля Талашкевіча, якога праглынула “пражэрлівая” афганская зямля. Сёння Толя глядзіць
Пружанскія дэлегаты дзеляцца ўражаннямі ад VI Усебеларускага народнага сходу. Крысціна Глушко: «Не абмінулі пытанні культуры, якія цікавяць асабіста мяне»

Пружанскія дэлегаты дзеляцца ўражаннямі ад VI Усебеларускага народнага сходу. Крысціна Глушко: «Не абмінулі пытанні культуры, якія цікавяць асабіста мяне»

VI Всебелорусское народное собрание, Год малой Радзімы, Культура, Новости
VI Усебеларускі народны сход праходзіў у Мінску 11-12 лютага 2021 года. Падчас яго дэлегаты абмеркавалі вынікі рэалізацыі Праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця Беларусі на 2016-2020 гады і асноўныя палажэнні праекта Праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны на 2021-2025 гады. Ключавымі прыярытэтамі пяцігодкі былі вызначаны шчаслівая сям'я, моцныя рэгіёны, інтэлектуальная краіна, дзяржава-партнёр. "Беларусі неабходны сучасныя Коласы, Купалы, Караткевічы"Лукашэнка папярэдзіў аб існуючай рызыцы «страціць ідэнтычнасць, упусціць у сваё жыццё не ўласцівыя нашаму менталітэту мадэлі». Новыя пакаленні беларусаў павінны памятаць і ведаць свае духоўныя і культурныя вытокі. Трэба сур’ёзна ўкласціся ў захаванне гісторыка-культурнай спадчыны.Творчасць класікаў і творы народнай культу
Гісторыя з фатаграфіяй. Сонца ў вітрынах універсама

Гісторыя з фатаграфіяй. Сонца ў вітрынах універсама

Год малой Радзімы, Культура
Яшчэ адзін фотаздымак-прывітанне з апошняй чвэрці XX стагоддзя. Гарадскі ўніверсам. У 1971-72 гадах значна перабудоўвалася цэнтральная плошча Пружан. Быў знесены шэраг невялічкіх магазінчыкаў, дзе паасобку прадаваліся хлеб, мясныя вырабы, кнігі, і на гэтым месцы выраслі дзве пяціпавярхоўкі: дамы №4 і №6 па вул. Савецкай. Уздоўж апошняга і пабудавалі новы прадуктовы магазін кааператыўнага гандлю. Здавалася, што прасторны магазін задаволіць усе патрэбы мясцовых гаспадынь. Аднак тагачасны гандаль наогул не вельмі радаваў таварамі. Па-ранейшаму выстройваліся чэргі па «бегавых» курэй, малако і смятану ў бітонах, па-ранейшаму каўбасу і апельсіны прывозілі з паездак у Мінск і Маскву, а смачныя цукеркі і «Рыжскі бальзам» — з Прыбалтыкі. Не вельмі зручным аказаўся тыпавы будынак і для пр
Ураджэнец вёскі Андрыянаўка Аляксандр Разанка атрымаў званне акадэміка Санкт-Пецярбургскай акадэміі шахматнага і шашачнага мастацтва. Пра цікавы від спорту і не менш цікавага чалавека чытайце ў нашым матэрыяле

Ураджэнец вёскі Андрыянаўка Аляксандр Разанка атрымаў званне акадэміка Санкт-Пецярбургскай акадэміі шахматнага і шашачнага мастацтва. Пра цікавы від спорту і не менш цікавага чалавека чытайце ў нашым матэрыяле

Год малой Радзімы, Спорт
Праглядаючы неяк беларускую прэсу, я знайшла ў адной з газет сціплую інфармацыю ў некалькі радкоў: “Беларускія майстры шашачнай кампазіцыі Аляксандр Разанка і Віктар Шульга атрымалі званні акадэмікаў прэстыжнай Санкт-Пецярбургскай акадэміі шахматнага і шашачнага мастацтва”. Першае прозвішча было знаёмым: некалькі гадоў таму ў “раёнцы” з‘явілася грунтоўная публікацыя пра Аляксандра Разанку — нашага земляка. Ды толькі той быў паэт, а гэты – акадэмік… Але аказалася, што гэта адзін і той жа чалавек, ураджэнец вёскі Андрыянаўка, што прытаілася паміж Роўбіцкам і Сухопалем. На жаль, прыехаць цяпер на малую радзіму з-за каранавіруса ў яго не атрымліваецца. На шчасце, сучасныя сродкі сувязі дазваляюць і на адлегласці паглядзець адзін аднаму ў вочы і на шчырасць размовы не ўплываюць. – Ал
У касцёл Святой Тройцы перададзена ўнікальная ікона святой велікамучаніцы Барбары. Пачытайце гісторыю яе стварэння

У касцёл Святой Тройцы перададзена ўнікальная ікона святой велікамучаніцы Барбары. Пачытайце гісторыю яе стварэння

Год малой Радзімы, Культура, Ружанские мотивы
Здаецца, у тую нядзелю нават прырода рыхтавалася да ўрачыстасці. Зіма накрыла зямлю белым покрывам, а мароз з кожнай гадзінай толькі мацнеў, як бы сцвярджаў, што і вера павінна быць моцнай і трывалай. Касцёл Святой Тройцы ў Ружанах сустрэў ва ўсёй сваёй велічы. Мы прыехалі якраз тады, калі са званіцы на імшу вернікаў клікала святочная калядка. “Анёлы, заспявайце! Зайграйце, пастушкі! Паклон Яму аддайце, Валадару зямлі!” – разлівалася чароўная мелодыя па наваколлі. І ў гэты час сонейка неяк па-асабліваму асвяціла бакавую каплічку, названую ў гонар святой Барбары. У касцёле з гісторыяй даўжынёй у пяць стагоддзяў было сапраўднае свята: сюды прыехала ікона глыбокапаважанай велікамучаніцы. Як стваралася святыняДва гады таму ў ружанскі касцёл завітаў мужчына (ён захацеў застацца ананімны
Гісторыя з фатаграфіяй. Настаўнікі са школы №3

Гісторыя з фатаграфіяй. Настаўнікі са школы №3

Год малой Радзімы, Культура
Першая субота лютага — памятны дзень, калі былыя выпускнікі імкнуцца сабрацца разам, завітаць у сцены сваіх школ, павітаць настаўнікаў. Сёлета ў падобныя планы ўнесла свае карэктывы эпідэміялагічная сітуацыя, але ж самы страшны вірус — гэта вірус бяспамяцтва. На гэтым фота — настаўнікі Пружанскай сярэдняй школы №3. Здымак зроблены на рубяжы 1960-х —1970-х гадоў: менавіта тады пружанскія жанчыны фарсілі ў модных бліскучых боціках, што прывозілі гандляры з Польшчы. А нашы настаўніцы заўсёды імкнуліся быць, як зараз кажуць, у трэндзе. Гэта можа быць святкаванне Першамая: якраз у тыя гады вясна здаралася такой халоднай, што нават кусты бэзу не выпускалі зялёныя лісцікі да святаў, і даводзілася прывязваць паветраныя шары да галінак са штучнымі кветачкамі з папяроснай паперы. На мосце
Гісторыя з фатаграфіяй. Сцэнка з гарадскога жыцця (1985 год)

Гісторыя з фатаграфіяй. Сцэнка з гарадскога жыцця (1985 год)

Год малой Радзімы, Культура
І яшчэ адно настальгічнае фота. На гэты раз — з калекцый Сяргея Шведа. Ранняя вясна 1985 года. Час здымкі лёгка датуецца па плакаце да 40-годдзя Вялікай Перамогі. Чамусьці вялізныя шыльды з напамінам пра памятныя даты і нагляднай агітацыяй рознай тэматыкі заўсёды змяшчаліся ў гэтым прамежку — паміж будынкам тагачаснага суда і дамамі па вул. Сацыялістычнай. Магчыма, у нейкай ступені яны дапамагалі закрыць сціплы драўляны плот, яркай плямай упрыгожыць цэнтральную плошчу. Але на той час нас не вельмі палохала сціпласць гарадскіх упрыгожанняў. Да многага прывыклі. А яшчэ ведалі, што вось-вось з‘явіцца лістота на дрэвах і гэтая часовая непрывабнасць схаваецца пад багаццем буйных зялёных крон. Да «Дажынак», пры падрыхтоўцы да якіх знясуць гэтыя будынак і плот, заставалася амаль два дз
Фотарэпартаж з камбікормавага цэха ААТ «Велікасельскае Агра»

Фотарэпартаж з камбікормавага цэха ААТ «Велікасельскае Агра»

Год малой Радзімы, Новости, Профессия, Сельское хозяйство
Па выніках працы за 2020 год малочны статак ААТ “Велікасельскае Агра” мае найвышэйшы паказчык сярод гаспадарак раёна — 8910 кілаграмаў на карову пры таварнасці 95,9 %. Адным са складнікаў гэтага выніку спецыялісты называюць і наяўнасць уласнага камбікормавага цэха, які год таму выпусціў першую прадукцыю.Пра тое, што сабой уяўляе гэты сучасны комплекс, расказаў намеснік дырэктара ААТ “Велікасельскае Агра” па ідэалагічнай рабоце Мікалай Васільевіч Ляўчук. “Будынак быў узведзены сіламі работнікаў ААТ «Рамбуд» г. Пружаны, а складанае абсталяванне, набытае з растэрміноўкай аплаты на сем гадоў, паступіла з Барысаўскага завода металічнага абсталявання”, — удакладніў ён. Тэхналагічная схема вытворчасціШто яна сабой уяўляе? Па-першае, гэта восем вялікіх бункераў, дзе назапашваецца сыравіна (ячм
Гісторыя з фатаграфіяй. Кінатэатр «Спадарожнік» 45 гадоў таму

Гісторыя з фатаграфіяй. Кінатэатр «Спадарожнік» 45 гадоў таму

Год малой Радзімы, Культура
Вельмі настальгічнае для мяне гэтае фота, датаванае 1976 годам. У 70-х мы, тагачасныя школьнікі, хадзілі ў кіно амаль штодзень, а часам паспявалі пабываць і на двух сеансах: напрыклад, у пяць гадзін вечара — у «Спадарожніку», а ў сем — у «Беларусі». Балазе, што ў іх фільмы круцілі тройчы на дзень. У дні, калі наладжвалі кінапрэм‘еры, доўгія чэргі выстройваліся каля білетнай касы. Але самай вялікай папулярнасцю карысталіся індыйскія меладрамы, на прагляд якіх людзі ішлі ахвотней, чым нават на славутыя стужкі пра каўбояў і індзейцаў. Падчас іх паказу яблыку ў глядзельнай зале не было дзе ўпасці. А на ганку кінатэатра можна было падслухаць такую размову: «Бабуля, ты насоўкі ўзяла? Мы ж плакаць будзем…» Яшчэ не намалявана на фасадзе «Спадарожніка» пано, яшчэ Свята-Аляксандра-Неўскі
Брыгадзір МТФ «Ялова» Алена Касюк: «Год Быка абавязкова будзе паспяховым»

Брыгадзір МТФ «Ялова» Алена Касюк: «Год Быка абавязкова будзе паспяховым»

Год малой Радзімы, Профессия, Сельское хозяйство
Безумоўна, невялічкая малочнатаварная ферма ААТ “Велікасельскае Агра”, што ў вёсцы Ялова, значна саступае сучасным комплексам і знешнім выглядам, і тэхнічным абсталяваннем. Здаецца, тут усё як было ў “калгасныя” часы, вось толькі малакаправод новы ды для маладняку новыя пластыкавыя “кватэркі” завезены. Затое жывёлаводы на ферме асаблівыя: шчырыя і працавітыя. І вынікі іх працы – зайздросныя. — У мінулым годзе ад кожнай кароўкі мы атрымалі 8380 кг малака, і ўсё яно на 100% гатунку “экстра”! — з задавальненнем канстатуе брыгадзір МТФ Алена Андрэеўна Касюк, якая працуе ў Ялова больш за трыццаць гадоў. — Ужо даўно пайшла б на пенсію, але, на жаль, працоўных рук і так не хапае. Але, гледзячы на тое, як падчас нашай размовы з клетак павыходзілі цяляткі і пачалі ў літаральным сэнсе абл
Не толькі новае абсталяванне, але і маладыя спецыялісты. Паглядзелі, як працуе пасля капітальнага рамонту  стаматалагічная паліклініка

Не толькі новае абсталяванне, але і маладыя спецыялісты. Паглядзелі, як працуе пасля капітальнага рамонту стаматалагічная паліклініка

Год малой Радзімы, Здоровье, Новости
У кастрычніку ў раёне адбылася доўгачаканая падзея: пасля капітальнага рамонту адчыніла дзверы стаматалагічная паліклініка. Як працуецца ў адрамантаваных памяшканнях і на новым абсталяванні, а таксама якія яшчэ навінкі чакаюць супрацоўнікаў і пацыентаў, мы раскажам у нашым невялікім фотарэпартажы. — Цёпла, светла, утульна, — праводзіць экскурсію па кабінетах загадчык установы П.П. Крачко. — Да добрага прывыкаецца хутка, здаецца, і не працавалі ў іншых умовах! Да поўнага шчасця пакуль не хапае другой чаргі фінансавання, падчас якой мы плануем удасканаліць рэнтгенаўскі і зубапратэзны кабінеты. На жаль, пакуль нашым пацыентам даводзіцца рабіць рэнтгенаўскія здымкі ў кабінеце райбальніцы. Што тычыцца зубных пратэзаў, то мяркуем, што сёлета пачнём самастойна вырабляць некаторыя дэталі,
Гісторыя з фатаграфіяй. Снежная зіма ля першай школы

Гісторыя з фатаграфіяй. Снежная зіма ля першай школы

Год малой Радзімы, Культура
Яшчэ адзін фотаздымак з альбома Сяргея Шведа, на якім адлюстравана навядзенне парадку на алеі Бяссмерця. Нагадаем, што знаходзілася яна па вул. Савецкай, каля старога будынка сярэдняй школы №1 імя ЧБВА. Гэта можа быць канец 1970-х — пачатак 1980-х гадоў. Вуліца Я.Купалы, якая бачна на заднім плане, амаль і не памяняла свой выгляд за гэты час. А вось бясснежныя зімы апошніх гадоў прымушаюць пазайздросціць пухнатым сумётам.Вядучая рубрыкі Ірына СЯДОВА
Гісторыя з фатаграфіяй. Від на «сёмы» магазін

Гісторыя з фатаграфіяй. Від на «сёмы» магазін

Год малой Радзімы, Культура
Так выглядала цяперашняя прадуктовая крама «Меркурый» філіяла райспажыўтаварыства «Прадтавары», што на рагу Кастрычніцкай і Чырвонаармейскай у Пружанах, у сярэдзіне 1970-х. Уласна кажучы, прыгожая назва ў магазіна №7/8 з‘явілася адносна нядаўна, а пружанцы, колькі памятаю, называлі яго «сёмы». Ён быў пабудаваны амаль на тым месцы, дзе да вайны размяшчаўся вакзал чыгуначнай вузкакалейкі. Нават не ведаю, у якім годзе з‘я-вілася першая палова магазіна, а другую прыбудоўвалі ў 1967-68 гг. Памятаю, як дзецьмі мы лазілі па будоўлі. Тут можна было знайсці шмат каштоўных рэчаў, напрыклад, металічныя накрыўкі ад бутэлек з-пад піва і газіроўкі. Каменьчыкам забівалі ўнутр востры край і выкарыстоўвалі атрыманыя «бляшкі» для гульні ў «біткі».Гэты фотаздымак зроблены з акна інтэрната Пружанскага
Гісторыя з фатаграфіяй: дзіцячы магазін і яго наведвальнікі

Гісторыя з фатаграфіяй: дзіцячы магазін і яго наведвальнікі

Год малой Радзімы, Культура
Трапілі на вочы адразу два фота-здымкі, зробленыя ў адным месцы і прыкладна ў адзін час. Будынак, што стаіць па вуліцы Р.Шырмы насупраць гімназіі, узводзіўся напачатку 1960-х гадоў. Адразу на другім паверсе яго размясцілася сталоўка, а першы быў аддадзены пад магазін дзіцячых тавараў. Гэты магазін праіснаваў амаль два дзясяткі гадоў: калі быў рэканструяваны і значна пашыраны будынак універмага ў цэнтры Пружан, «Дзіцячы свет» перасяліўся сюды. Былое яго памяшканне заняў прадуктовы магазін-кулінарыя. Але зусім нядаўна — у сёлетнім кастрычніку, тут зноў загучалі дзіцячыя галасы: на радасць малым на першы паверх засяліўся фірменны магазін «Цацкі» Кобрынскай фабрыкі «Палессе».Зразумела, будынак зараз мае больш сучаснае аблічча, але галоўнае — значна змяніўся выгляд яго маленькіх наведва