Калонка галоўнага рэдактара. Атамныя пужалкі? Глузд!
Набліжаецца той дзень, калі наша жыццё падзялілася на да- і паслячарнобыльскае. 26 красавіка – Дзень чарнобыльскай трагедыі.
Не буду зноў паглыбляцца ў тыя гістарычныя факты. Пра іх ужо пісана і перапісана. Шукаюць, хто тады быў павінен у тэхнагеннай трагедыі. Пайшла павея пазакрываць усе атамныя станцыі, каб больш такога не было. Скажу адно: трагедыі такога кшталту, і не толькі такога, адбываюцца тады, калі чалавек становіцца абыякавым да сваіх абавязкаў, калі набліжаецца перыяд ліхалецця, краіна – да свайго скону. Такое было ў апошнія гады існавання магутнага Саюза Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік. Паліцы пусцелі, кашалькі танчэлі, настрой псаваўся. Нешта павінна было выбухнуць. Гэтым «нештам» стаў чацвёрты энергаблок Чарнобыльскай АЭС. Энергія вырвалася вонкі, накрыла чорным ат
